Słowo Boże

2 Tm 1, 1-8 | Ps 96 | Łk 10, 1-9. Dzisiaj wspominamy świętych Tymoteusza i Tytusa, najbliższych współpracowników św. Pawła, którzy odznaczali się apostolską gorliwością. 

Iz 8, 23b-9, 3 | Ps 27 | 1 Kor 1, 10-13.17 | Mt 4, 12-23. Dzisiejsze słowo zdaje się być zapewnieniem, że w momentach ludzkiej niepewności Chrystus czeka na nas – On naprawdę jest z nami tam, gdzie sięgamy granic. 

1 Sm 15, 16-23 | Ps 50 | Mk 2, 18-22 Wszystko ma swój czas. Bóg przychodzi do mnie dzisiaj. Nie wczoraj, nie jutro. On działa dziś, tutaj i teraz, na ten czas. 

Iz 49, 3.5-6 | Ps 40 | 1 Kor 1, 1-3 | J 1,29-34 Trzeba nam wrócić do początków. Musimy cofnąć się aż do Raju, gdzie pierwsi rodzice ulegli podszeptom demona. To on ich zwiódł. To słowo jest odpowiednie, ponieważ to co obiecywał diabeł było czystym kłamstwem. 

1 Sm 1, 1-8 | Ps 116B | Mk 1, 14-20 Oto pośród nas jest Syn Boga Żywego, który właśnie rozpoczyna swoją działalność. 

Iz 42, 1-4.6-7 | Ps 29 | Dz 10, 34-38 | Mt 3, 13-17 Niech świętowanie Niedzieli Chrztu Pańskiego zmobilizuje nas do znalezienia odpowiedzi na pytanie o osobiste zaufanie do Chrystusa i Jego słowa. 

1 J 3, 11-21 | Ps 100 | J 1, 43-51. Jan w Pierwszym Liście pisze: „Najmilsi: Taka jest wola Boża, którą objawiono nam od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali”.

Syr 24, 1-2.8-12 | Ps 147B | Ef 1, 3-6.15-18 | J 1, 1-18. Słowo ma ogromną moc. Za jego pomocą możemy uleczyć i zabić. Może właśnie dlatego Słowo stało się Ciałem.

1 J 2, 3-11 | Ps 96 | Łk 2, 22-35. Maryja z Józefem ofiarowują w świątyni Jezusa, czyli najcenniejsze, co posiadają, swego Jedynego Syna.

Syr 3, 2-6.12-14 | Ps 128 | Kol 3,12-21 | Mt 2, 13-15.19-23. Dom będzie wyjątkowy ze względu na postawę domowników, którzy wszystko bez wyjątku oddają Bogu.

Lb 24, 2-7.15-17a | Ps 25 | Mt 21, 23-27 Co dziś mnie prowadzi, jak nie zgubić się w codzienności? W pierwszym czytaniu prorok widzi, choć jeszcze z daleka ,,gwiazdę z Jakuba”, w Ewangelii czytamy, iż Jezus niestety nie został rozpoznany przez arcykapłanów i starszych ludu.

Iz 35, 1-6a.10 | Ps 146 | Jk 5, 7-10 | Mt 11, 2-11 Ewangeliczne pocieszenie chce dotknąć naszych momentów zawahania, chwil zmęczenia codzienną (niejednokrotnie przegraną) walką o zaufanie Bogu.

Rdz 3, 9-15; Ps 98; Ef 1, 3-6.11-12; Łk 1, 26-38  Czytania dzisiejszej uroczystości zestawiają ze sobą dwa przeciwne obrazy. Ewa ulegająca podszeptom złego ducha dopuszcza się z Adamem pierwszego grzechu. 

Iz 11, 1–10 | Ps 72 | Rz 15, 4–9 | Mt 3, 1–12 Czy jest jedność między tym co robię, a tym w co wierzę jak w życiu Jana Chrzciciela?

Iz 2, 1-5 | Ps 122 | Mt 8, 5-11. Adwentowe przygotowania otwiera obietnica przekazana przez proroka Izajasza. Jest to obietnica nowego świata, w którym cała ludzkość zostanie zjednoczona we wspólnym uwielbianiu jednego, prawdziwego Boga.

Iz 2, 1-5 | Ps 122 | Rz 13, 11-14 | Mt 24, 37-44 Liturgia Pierwszej Niedzieli Adwentu zachęca do uświadomienia sobie na nowo prawdy o „nowym stworzeniu” - chwili, gdy wszystko, co „stare”, grzeszne i poranione ustąpi miejsca rzeczywistości przenikniętej łaską.

Dn 1, 1-6.8-20 | Dn 3 | Łk 21, 1-4. Kobieta z tego fragmentu Ewangelii nie miała praktycznie nic. Jako uboga wdowa nie dysponowała bogactwem, zaszczytami czy sławą.

2 Sm 5, 1-3 | Ps 122; Kol 1, 12-20 | Łk 23, 35-43. Czytając dzisiejszą Ewangelię i pamiętając o uroczystości, podczas której jest odczytywana – Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, możemy doświadczyć, że jest ona rewolucyjna i rewelacyjna. Jezus wywraca świat do góry nogami.

1 Mch 1, 10-15.41-43.54-57.62-64 | Ps 119 | Łk 18, 35-43. Tak, ten człowiek był niewidomy. Ale nie przeszkodziło mu to dostrzec Chrystusa.

Mi 3, 19-20a | Ps 98; 2 Tes 3, 7-12 | Łk 21, 5-19. Wizje apokalipsy pod koniec roku liturgicznego nie robią już na nas większego wrażenia – tyle razy mówiło się o kolejnych końcach świata i żadna z owych przepowiedni się nie sprawdziła, że kolejne zapowiedzi przechodzą bez echa.