Słowo Boże na każdy dzień (1 - 6 czerwca 2026)

Poniedziałek, 1 czerwca
2 P 1, 1-7 | Ps 91 | Mk 12, 1-12
Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach.

Jezus wchodzi w dialog z przeciwnikami. Po ludzku dialog ten jest zdany na porażkę przez zamknięte serce słuchających. Pan Jezus nie rezygnuje udowadniając, że walczy o każdego człowieka. Człowiek wierzący też powinien pozostawić swoje uprzedzenia, oceny i poglądy na temat innych. Powinien każdemu głosić Boga przez swoje życie, bo nie wiemy, kiedy ludzkie serce otworzy się na Boże działanie. 

Wtorek, 2 czerwca 
2 P 3, 12-15a.17-18 | Ps 90 | Mk 12, 13-17 
Wówczas Jezus rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

Masz w swoim życiu priorytety, codziennie poświęcasz czas na ważne sprawy związane z pracą, rodziną, społecznością, w której żyjesz. W codzienności często jednak umyka nam myśl o tym, że każdy z nas przez swoje życie idzie do Boga. Człowiek to wierzący pielgrzym, który wie, że jego życie to pielgrzymka prowadząca do celu, jakim jest zbawienie. Czy w życiu codziennym towarzyszy mi również ta myśl? 

Środa, 3 czerwca
2 Tm 1, 1-3.6-12 | Ps 123 | Mk 12, 18-27 
Jezus im rzekł: «Czyż nie dlatego jesteście w błędzie, że nie rozumiecie Pisma ani mocy Bożej? Gdy bowiem powstaną z martwych, nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie w niebie. 

Trudno wyobrazić sobie, jak wygląda niebo. Saduceusze również podejmowali próbę uporządkowania tej nie znanej rzeczywistości. My też często sami wyobrażamy sobie niebo na podobieństwo tego, czego doświadczamy tu i teraz. Pan Jezus zapewnia, że jest Bogiem żywych nie umarłych. Proponuje, abyśmy w naszym życiu uczyli się doświadczenia wieczności poprzez codzienną praktykę miłości do Boga i człowieka.

Czwartek, 4 czerwca
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
Pwt 8, 2-3.14b-16a | Ps 147B | 1 Kor 10, 16-17 | J 6, 51-58

Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.
Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. 

W uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa przypominamy sobie, jak Pan Jezus nas umiłował, jak bardzo blisko chce być z każdym z nas. Zostawił nam pokarm na drogę. Każdemu z nas nie obce jest uczucie głodu. Jedynym głodem, który powinniśmy w sobie pielęgnować i nieustannie sobie uświadamiać, to głód Komunii Świętej.

Piątek, 5 czerwca
2 Tm 3, 10-17 | Ps 119 | Mk 12, 35-37 
Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje.

Dawid, o którym czytamy w dzisiejszej Ewangelii, to człowiek pocieszony, tzn. świadomy, że Pan Bóg jest przy Nim. Ale równocześnie wspominając historię Dawida pamiętamy, że w jego życiu było wiele chwil strapienia, kłopotów, rozterek. Łatwo trwać przy Bogu, kiedy wszystko się układa, ale szczególnie w chwilach strapienia, tak jak Dawid powinniśmy walczyć, aby nie stracić z pola widzenia Boga, który jest przecież Mesjaszem i zwyciężył świat. 

Sobota, 6 czerwca
2 Tm 4, 1-8; Ps 71; Mk 12, 38-44 

Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».

Z ust ludzi, który są przeciwni wspólnocie Kościoła, można usłyszeć, że oni nie uczestniczą w tej wspólnocie z powodu  ludzi wierzących, których życie przeczy temu, w co wierzą. Dzisiejsza Ewangelia przypomina, że wspólnota Kościoła jest dla każdego kto chce uznać Jezusa za Zbawiciela i chce leczyć swoje życie z grzechu, który jest obecny w życiu każdego. Kościół to nie jest wspólnota ludzi idealnych, tylko wspólnota grzesznych, słabych, którzy swoją ufność i ratunek upatrują w Jezusie. 

ks. Łukasz