Słowo Boże na każdy dzień (18-23 maja 2026)

Poniedziałek, 18 maja
Dz 19, 1-8 | Ps 68 | J 16, 29-33
Odwagi! Ja zwyciężyłem świat.

Pan Jezus dodaje nam otuchy i ukazuje siebie, jako Zwycięzcę. My tę prawdę często powtarzamy zwłaszcza teraz w okresie wielkanocnym śpiewając: „Zwycięzca śmierci piekła i szatana”. Pieśń ta doskonale wyraża znaczenie śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Jezus jest Panem, który zwyciężył grzech i szatana, dał nam wolność i możliwość dojścia do pełni szczęścia. To jest fundament naszej wiary. Czasami jednak nasza wiara jest słaba i chwiejna tak jak apostołów, którzy nie do końca wszystko rozumieli. Świat pokazuje nam wciąż ułudę szczęścia i wciąga nas w pułapkę, konsumizmu i ciągłego szukania przyjemności. Pamiętajmy, kto jest Panem i kto zwyciężył świat. 

Wtorek, 19 maja
Dz 20, 7-27 | Ps 68 | J 17, 1-11a
Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: bylebym dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej.

Św. Paweł wie, co jest celem jego życia. Nie obawia się nawet o swoje życie, ponieważ jest przekonany, że realizuje to, do czego Jezus go powołał. Przypomnijmy historię Szawła, przeciwnika chrześcijaństwa, który po nawróceniu jako Paweł stał się gorliwym wyznawcą Chrystusa. Poznanie Jezusa zmienia życie człowieka i nadaje mu właściwy sens. Trzeba wiedzieć, co jest moim powołaniem. Wszyscy stajemy do biegu, który należy ukończyć, nie można się zatrzymać w połowie drogi. I nie liczy się szybkość, lecz kierunek, w którym zmierzamy.

Środa, 20 maja
Dz 20, 28-38 | Ps 68 | J 17, 11b-19
Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno.

Modlitwa Pana Jezusa w czasie Ostatniej Wieczerzy jest wołaniem o trwanie w jedności. Jej podstawą jest więź Ojca i Syna. Wpatrując się w jedność Boskich Osób powinniśmy dążyć do tworzenia prawdziwej wspólnoty. To pragnienie Jezusa „aby byli jedno” powinno być także w sercu każdego z nas. Należy zacząć od serca człowieka, z którego trzeba wyrzucić uprzedzenia i urazy. Nie potrzeba wielkich deklaracji, które czasami tylko brzmią pięknie. Wystarczą nieraz proste gesty, w których wyrazimy zrozumienie. W relacjach z innymi powinniśmy koncentrować się na tym, co nas łączy, a nie na tym, co nas dzieli. 

Czwartek, 21 maja
Dz 22, 30 | 23, 6-11 | Ps 16 | J 17, 20-26
Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem.

Pragnieniem Pana Jezusa jest przebywanie z uczniami w domu Ojca. Jest to wyraz miłości Jezusa do każdego z nas. Prawdziwa miłości polega na tym, że pragnie się szczęścia dla tego, kogo kochamy. Takiej miłości uczy nas Jezus i taką miłość nam okazuje. Nie jesteśmy niechcianymi gośćmi, ale dziećmi Bożymi, dla których jest przygotowane miejsce w domu Ojca. Świadomość godności, którą Bóg nam nadał, powinna skłaniać nas do nieustannego dążenia do pogłębiania relacji z Jezusem.

Piątek, 22 maja
Dz 25, 13-21 | Ps 103 | J 21, 15-19
Ty wiesz, że Cię kocham.

To odpowiedź Szymona na pytanie Pana Jezusa. Piotr trzykrotnie udziela tej odpowiedzi, co jest interpretowane, jako zadośćuczynienie za trzykrotne zaparcie się Jezusa. Piotr był człowiekiem impulsywnym, najpierw mówił a później myślał. Ale w tej sytuacji wyznał miłość świadomie i szczerze. Doświadczył słabości i strachu, co pomogło mu poznać siebie lepiej. Teraz już wie, że w każdej sytuacji przyzna się, że zna Jezusa i jest Jego uczniem. Prawdziwe wyznanie miłości nie może opierać się tylko na emocjonalnym impulsie. Czy ja mogę powiedzieć Jezusowi: „Ty wiesz, że cię kocham”. Czy to wyznanie będzie szczere?

Sobota, 23 maja
Dz 28, 16-20.30-31 | Ps 11 | J 21, 20-25
Świadectwo jego jest prawdziwe.

Ewangelia według św. Jana jest świadectwem umiłowanego ucznia o tym wszystkim, czego dokonał Pan Jezus. Ewangelista sam stwierdza, że nie jest w stanie wszystkiego opisać szczegółowo, gdyż „świat nie pomieściłby ksiąg”. Najważniejsze jest to, że „świadectwo jego jest prawdziwe”. Możemy być pewni, że treść Ewangelii nie jest wymysłem ludzkim, ani tworem sztucznej inteligencji. Ewangelia jest słowem Prawdy, jest świadectwem danym po to, abyśmy tę Prawdę odkrywali i pogłębiali. Niektórzy zatrzymują się na Piłatowym pytaniu „cóż to jest prawda?”. Pytanie, które jest próbą uspokojenia sumienia i przyzwoleniem na wątpliwości, na jakieś półprawdy i w końcu także na kłamstwo. Prawda jest jedna. Jest nią Jezus Chrystus. Właśnie prawdą zawartą w Ewangelii mamy się kierować. 

ks. Paweł Guździoł