Słowo Boże na niedzielę (10 maja 2026)

VI Niedziela Wielkanocna 10 maja 2026
Dz 8, 5–8.14–17 | Ps 66 | 1 P 3, 15–18 | J 14, 15–21

Z Dziejów Apostolskich

Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.

Kiedy apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do niej Piotra i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego. Bo na żadnego z nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc nakładali apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.

Z Księgi Psalmów

Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
albo: Alleluja.

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie,
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie.
Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła! Ref.

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie,
niech Twoje imię opiewa».
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga,
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi! Ref.

Morze na suchy ląd zamienił,
pieszo przeszli przez rzekę.
Nim się przeto radujmy!
Jego potęga włada na wieki. Ref.

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy boicie się Boga,
opowiem, co uczynił mej duszy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby
i nie oddalił ode mnie swej łaski. Ref.

Z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła

Najdrożsi: Pana Chrystusa uznajcie w sercach waszych za Świętego i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która w was jest. A z łagodnością i bojaźnią Bożą zachowujcie czyste sumienie, ażeby ci, którzy oczerniają wasze dobre postępowanie w Chrystusie, doznali zawstydzenia właśnie przez to, co wam oszczerczo zarzucają. Lepiej bowiem – jeżeli taka wola Boża – cierpieć, czyniąc dobrze, aniżeli źle czyniąc.

Chrystus bowiem również raz jeden umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia przez Ducha.

Z Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.

Nie zostawię was sierotami. Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie widział. Ale wy Mnie widzicie; ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was. Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».

Komentarz do Ewangelii

Wolność w Bogu

Dzisiaj w tym słowie, które dał nam Pan, pada mnóstwo pięknych stwierdzeń, które zdarza się nam od czasu do czasu cytować. Tysiące słów. Czy zostały one rzucone na wiatr? Czy możemy słuchać tego słowa, zaufać Jezusowi? Spróbujmy odpowiedzieć na te pytania, słowami samego Mistrza: „jeżeli Mnie nie wierzycie, to uwierzcie w czyny które dokonuje”. Ewangelia, którą czytamy, jest żywa. Ona dokonała się i trwa teraz, spełnia się na naszych oczach. To słowo nie jest tylko zapowiedzią, ponieważ ono już się zrealizowało i dzieje się tu i teraz.

Jezus mówi: „nie zostawię was sierotami”. Często tak właśnie możemy się czuć. Zostawieni sami sobie i rzuceni w wir świata, tak jakbyśmy musieli sami się troszczyć o wszystko, bo nikt za nas tego nie zrobi. Czy aby na pewno? Czy tak mogą mówić wierzący? Jeśli tak mówimy, to tak jakbyśmy nie mieli wiary. Często odrywamy życie od Boga: codzienność i Kościół, życie i Bóg. Ta obietnica, nie jest oparta na nas, ale na Bogu. On obiecuję że nigdy nas nie zostawi. Jeśli coś dzisiaj przeżywasz, to czytając to rozważanie zrób przerwę i pomysł o tym. Jeśli już to masz w pamięci, powiedz: „Jezu ufam Tobie”. Możemy to zrobić. 

Jezus powiedział: „Ja żyję i wy żyć będziecie”. Co to znaczy żyć? To na pewno coś innego niż tylko egzystować. Żyć to być pełnym. Pełnym przeżyć, doświadczeń, cieszyć się i smucić, kochać i być kochanym. Żyć to doświadczać, nie bać się, mówić prawdę i ją przyjmować. Żyć to oddychać pełna piersią. Żyć to być wolnym. Tak żył Jezus i chce tego dla nas. Jak pięknie to brzmi, jaka cudowna to obietnica. Tu nie ma: jeśli coś zrobisz... Pan mówi, skoro ja, to i wy. Tylko wierzyć. To nie jest trudne zadanie, bo wiara jest łaską, tzn. mogę ją przyjąć lub odrzucić. Oto stoję u drzwi i kołaczę. Tego fragmentu nie ma w dzisiejszej Ewangelii, ale obrazuje on bardzo dobrze wolność, którą od samego początku daje nam Pan. Nie bójmy się i otwórzmy drzwi naszego życia. Zobaczmy że sercem dzisiejszego słowa jest darmowa miłość, która objawia się przez konkretne działanie. Bóg nie śpi, tylko działa i za darmo chce nam dać upragnioną wolność i prawdziwe życie. 

ks. Łukasz Skoracki