Słowo Boże

Rdz 3, 9-15.20 | Ps 87 | Dz 1, 12-14 | J 2, 1-11. To słowa Pana Jezusa wypowiedziane na krzyżu i skierowane do Jana, apostoła i ewangelisty. Słowa te przyjmujemy, jako rozszerzenie macierzyństwa Maryi na nas wszystkich. 

Dz 2, 1–11; Ps 104 | 1 Kor 12, 3b–7.12–13 | J 20, 19–23. Jezus staje po środku lęków i obaw. Apostołowie ukryli się w Wieczerniku. 

Dz 19, 1-8 | Ps 68 | J 16, 29-33. Pan Jezus dodaje nam otuchy i ukazuje siebie, jako Zwycięzcę. 

 Dz 1, 1-11  | Ps 47  | Ef 1, 17-23 | Mt 28, 16-20. Bóg nie pozwoli, byśmy samotnie szukali miłości i szczęścia, które staje się wiecznością – On wciąż będzie wychodził naprzeciw z łaską i miłosierdziem.

Dz 16, 11-15; Ps 149; J 15, 26-16,4a Jeżeli uważacie mnie za wierną Panu, przyjdźcie do mego domu i zamieszkajcie w nim.

Dz 14, 5-18 | Ps 115 | J 14, 21-26 Słowa Jezusa przypominają, że miłość do Boga nie kończy się na uczuciach. Prawdziwa miłość wyraża się w codziennym życiu, w wierności Jego nauce, w posłuszeństwie sumieniu, w dobroci, przebaczeniu i prawdzie.

Dz 8, 5–8.14–17 | Ps 66 | 1 P 3, 15–18 | J 14, 15–21 Bóg nie śpi, tylko działa i za darmo chce nam dać upragnioną wolność i prawdziwe życie.

Dz 6, 1-7 | Ps 33 | 1 P 2, 4-9 | J 14, 1-12  Otwierając oczy na obecność Pana nie da się ich równocześnie zamknąć na spragnionych Bożej miłości i dobrej nowiny o zaproszeniu do wzięcia darmowej łaski zbawieni

Dz 11, 1-18 Ps 42 | J 10, 1-10. Jezus mówi do nas: Ja jestem dobrym pasterzem. 

Dz 6, 8-15 | Ps 119 | J 6, 22-29. Rozmnożenie chleba zadziwiło tłum. Następnego dnia ludzie przyszli nad jezioro i nie wiedzieli, że Jezus cudownie przeszedł przez jezioro na drugi brzeg. 

Dz 2, 14.22b–32 | Ps 16 | 1 P 1, 17–21 | Łk 24, 13–35. Jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć…

Dz 4, 23-31 | Ps 2 | J 3, 1-8 Nikodem przyszedł nocą. Być może ze wstydu, być może z lęku, a być może dlatego, że noc sprzyja pytaniom, których za dnia nie odważamy się zadać.

Dz 2, 42-47 | Ps 118 | 1 P 1, 3-9 | J 20, 19-31 Kiedy nosisz na swoim ciele lub w swej duszy różne rany, Jezus w nich jest. Pozwól Mu być Miłosiernym także dla ciebie.

Dz 2, 14.22b-32 | Ps 16 | Mt 28, 8-15 Zmartwychwstały nie czeka, aż Go znajdziemy. Sam wychodzi naprzeciw - w środku drogi, pośród kroków, które stawiamy bez pewności, dokąd prowadzą. Kobiety szły z bojaźnią i wielką radością jednocześnie. 

Dz 10, 34a.37-43 | Ps 118 | Kol 3, 1-4 albo 1Kor 5, 6b-8 | J 20, 1-9 Wszystko, co wydarzyło się tamtego poranka zaczynając od doświadczenia ciemności, pustki, rozczarowania i beznadziei poprzez przerażenie i próbę opanowania strachu (przypieczętowanego wiadomością „Zabrali PANA z grobu…”).

Iz 42, 1-7 | Ps 27 | J 12, 1-11. Jezus przypomina o wartości chwili. W życiu są momenty, które nie powtórzą się już nigdy. 

Iz 50, 4-7 | Ps 22 | Flp 2, 6-11 | Mt 26, 14-27, 66. W dłuższej wersji dzisiejszej Ewangelii wszystko zaczyna się od zdrady Judasza.

Dn 13, 1-9.15-17.19-30.33-62 | Ps 23 | J 8, 1-11. W codzienności ocenianie innych przychodzi nam z niebywałą łatwością.

Ez 37, 12–14; Ps 130; Rz 8, 8–11; J 11, 1–45. Mam w sobie coraz głębsze przekonanie, że Łazarz rozpoznał wezwanie Jezusa m.in. dlatego, że „za życia” często słuchał Jego głosu i dawał wiarę Jego słowom. 

Iz 65,17-21 | Ps 30 | J 4,43-54 Czy wiara i zaufanie Jezusowi ma swój koniec? TAK. W godzinę naszej śmierci. Ustaje wiara, spełnia się nadzieja. Miłość pozostaje i doświadczenie jej już w obecności Boga.