Słowo Boże na każdy dzień (9-14 listopada 2026)

Słowo Boże na każdy dzień (9-14 listopada)

Poniedziałek, 9 listopada | Święto Rocznicy poświęcenia Bazyliki Laterańskiej 
Ez 47, 1-2.8-9.12 | Ps 46 | 1 Kor 3, 9b-11.16-17 | J 2, 13-22
Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus.

Mając położony fundament, jakim jest Jezus Chrystus, możemy być pewni, że jest on mocny, solidny, a domu zbudowanego na Nim nie przemogą ani wichry, ani powodzie. Jednak dobry architekt i dobry budowniczy wiedzą, że nawet na mocnym fundamencie nie możemy stawiać wszystkiego, co podpowie nam fantazja. Musimy trzymać się reguł, dzięki którym budowla nie runie. Z drugiej strony na mocnym fundamencie nie stawia się małej chatki. Jezus pragnie, aby nasza budowla była piękną, okazałą świątynią – prawdziwym cudem architektury.

Wtorek, 10 listopada
Tt 2, 1-8.11-14 | Ps 37 | Łk 17, 7-10
Raduj się w Panu, a On spełni pragnienia twego serca.

Dlaczego Pan Bóg mnie nie wysłuchuje? Takie pytanie często rodzi się w człowieku. Może szczególnie w człowieku dzisiejszym – coraz bardziej przyzwyczajonym do przyjemnych emocji, spełniania zachcianek i natychmiastowej gratyfikacji. Czy rozpoznajemy jeszcze te prawdziwe, głębokie pragnienia w sercu? A jak rozumiemy radość? To nie pusty śmiech, zadowolenie czy poczucie satysfakcji. Radość ma swoje źródło w miłosnej relacji Trójcy Świętej. Jak pisze Paweł VI, jest udzielana idącym wyboistą drogą i wymaga całkowitego zaufania Bogu.

Środa, 11 listopada
Tt 3, 1-7 | Ps 23 | Łk 17, 11-19
Przypominaj wszystkim, że powinni podporządkować się zwierzchnim władzom, słuchać ich i okazywać gotowość do wszelkiego dobrego czynu.

Troska o zachowanie „zdrowej nauki” w Kościele jest treścią Listu do Tytusa. Autor pisze więc m.in. o hierarchii, o władzy zwierzchniej, której wierni winni się podporządkować i której powinni słuchać, ponieważ prezbiterzy są ostoją żywej i prawej wiary chrześcijańskiej we wspólnotach. Dalej autor mówi o gotowości do spełniania dobrych czynów. Posłuszeństwo jest zatem nieodzowne we wspólnocie, ale należy je właściwie pojmować i realizować. Czy zdarza się, że wykorzystujemy naszą pozycję w zły sposób? Albo czy używamy złych środków do uzyskania lepszej pozycji?

Czwartek, 12 listopada
Flm 7-20 | Ps 146 | Łk 17, 20-25
Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».

Faryzeusze, jak to ludzie, chcieliby wiedzieć wszystko już, zaraz – tak, jak my dzisiaj nierzadko chcemy znać przyszłość, wiedzieć, co nas czeka. Być może sprawdzają oni Jezusa, a może są rzeczywiście bardzo ciekawi, kiedy nastanie królestwo Boże. A Jezus odpowiada, prawdopodobnie mało satysfakcjonująco, że królestwo Boże jest pośród nas, w naszej codzienności. Czy potrafimy je dostrzec? Tam, gdzie Bóg karmi głodnych, strzeże przybyszów, dźwiga poniżonych, ochrania najsłabszych?

Piątek, 13 listopada
2 J 4-9 | Ps 119 | Łk 17, 26-37
Miłość zaś polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań.

Św. Jan, pisząc do bliżej nam nieznanej gminy chrześcijańskiej w Azji Mniejszej, zwraca się do niej z prośbą o wzajemną miłość. Miłością zaś nazywa postępowanie według przykazań otrzymanych od Ojca. Jan nie głosi żadnych nowych przykazań, ale te, które są już znane. My również od dziecka znamy Boże przykazania i Przykazanie Miłości. Większość z nas uczyła się ich przed I Komunią Świętą. Czy jednak to, co znamy na pamięć i potrafimy wyrecytować bez zająknięcia, wcielamy w życie? Czy rzeczywiście zadajemy sobie trud wypełniania Bożych przykazań, kiedy mówimy do drugiego człowieka „kocham cię”?

Sobota, 14 listopada
3J 5-8 | Ps 112 | Łk 18, 1-8
A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie?

Jezus przez przypowieść o wdowie, uporczywie proszącej niesprawiedliwego sędziego o obronę przed przeciwnikiem, chce przekazać uczniom, że powinni się modlić nieustannie. Wskazuje na kontrast pomiędzy postawą sędziego, którego kobieta nic nie obchodzi i spełnia jej prośbę dla świętego spokoju, a Bogiem, który nie zastanawia się długo i szybko bierze w obronę człowieka wołającego o pomoc. Czy nie tak właśnie zachowuje się kochający ojciec, by wesprzeć swoje ukochane dziecko?

Małgorzata Młotek