Słowo Boże

Dz 8, 5–8.14–17 | Ps 66 | 1 P 3, 15–18 | J 14, 15–21 Bóg nie śpi, tylko działa i za darmo chce nam dać upragnioną wolność i prawdziwe życie.

Dz 6, 1-7 | Ps 33 | 1 P 2, 4-9 | J 14, 1-12  Otwierając oczy na obecność Pana nie da się ich równocześnie zamknąć na spragnionych Bożej miłości i dobrej nowiny o zaproszeniu do wzięcia darmowej łaski zbawieni

Dz 11, 1-18 Ps 42 | J 10, 1-10. Jezus mówi do nas: Ja jestem dobrym pasterzem. 

Dz 6, 8-15 | Ps 119 | J 6, 22-29. Rozmnożenie chleba zadziwiło tłum. Następnego dnia ludzie przyszli nad jezioro i nie wiedzieli, że Jezus cudownie przeszedł przez jezioro na drugi brzeg. 

Dz 2, 14.22b–32 | Ps 16 | 1 P 1, 17–21 | Łk 24, 13–35. Jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć…

Dz 4, 23-31 | Ps 2 | J 3, 1-8 Nikodem przyszedł nocą. Być może ze wstydu, być może z lęku, a być może dlatego, że noc sprzyja pytaniom, których za dnia nie odważamy się zadać.

Dz 2, 42-47 | Ps 118 | 1 P 1, 3-9 | J 20, 19-31 Kiedy nosisz na swoim ciele lub w swej duszy różne rany, Jezus w nich jest. Pozwól Mu być Miłosiernym także dla ciebie.

Dz 2, 14.22b-32 | Ps 16 | Mt 28, 8-15 Zmartwychwstały nie czeka, aż Go znajdziemy. Sam wychodzi naprzeciw - w środku drogi, pośród kroków, które stawiamy bez pewności, dokąd prowadzą. Kobiety szły z bojaźnią i wielką radością jednocześnie. 

Dz 10, 34a.37-43 | Ps 118 | Kol 3, 1-4 albo 1Kor 5, 6b-8 | J 20, 1-9 Wszystko, co wydarzyło się tamtego poranka zaczynając od doświadczenia ciemności, pustki, rozczarowania i beznadziei poprzez przerażenie i próbę opanowania strachu (przypieczętowanego wiadomością „Zabrali PANA z grobu…”).

Iz 42, 1-7 | Ps 27 | J 12, 1-11. Jezus przypomina o wartości chwili. W życiu są momenty, które nie powtórzą się już nigdy. 

Iz 50, 4-7 | Ps 22 | Flp 2, 6-11 | Mt 26, 14-27, 66. W dłuższej wersji dzisiejszej Ewangelii wszystko zaczyna się od zdrady Judasza.

Dn 13, 1-9.15-17.19-30.33-62 | Ps 23 | J 8, 1-11. W codzienności ocenianie innych przychodzi nam z niebywałą łatwością.

Ez 37, 12–14; Ps 130; Rz 8, 8–11; J 11, 1–45. Mam w sobie coraz głębsze przekonanie, że Łazarz rozpoznał wezwanie Jezusa m.in. dlatego, że „za życia” często słuchał Jego głosu i dawał wiarę Jego słowom. 

Iz 65,17-21 | Ps 30 | J 4,43-54 Czy wiara i zaufanie Jezusowi ma swój koniec? TAK. W godzinę naszej śmierci. Ustaje wiara, spełnia się nadzieja. Miłość pozostaje i doświadczenie jej już w obecności Boga.

1 Sm 16, 1b.6–7.10–13b | Ps 23 | Ef 5, 8–14 | J 9, 1-41 Miałem kiedyś okazję być w Ziemi Świętej. Spotykałem na swojej drodze wielu ludzi: pielgrzymów, pracujących w sklepach i mieszkańców tego kawałka świata. Większość była uprzejma, uśmiechnięta, inni zabiegani i zamyśleni.

2Krl 5, 1-15a | Ps 42 | Łk 4, 24-30. Dzisiejsza Ewangelia relacjonuje nam spotkanie Jezusa z mieszkańcami Nazaretu. 

Wj 17, 3–7 | Ps 95 | Rz 5, 1–2.5–8. Dzisiejsza Ewangelia rozpoczyna cykl trzech wielkich katechez, „od zawsze” głoszonych w Kościele kandydatom do chrztu.

Rdz 12, 1–4a; Ps 33; 2 Tm 1, 8b–10; Mt 17, 1–9. „Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie”.

Kpł 19, 1-2.11-18 | Ps 19(18) | Mt 25, 31-46. Wzywając nas do naśladowania Go w świętości, Bóg daje nam liczne wskazania, które mają nam pomóc w pełnieniu konkretnych czynów sprawiedliwości i miłości bliźniego.

Rdz 2, 7–9 | 3, 1–7 | Ps 51 | Rz 5, 12–19 | Mt 4, 1–11. Opis zwycięstwa Jezusa nad demonem w pierwszą wielkopostną niedzielę może słusznie wywoływać poczucie głębokiej ulgi, która nie powinna nas odstępować w tym czasie szerokiego otwarcia oczu na nieustępliwą miłość.