Słowo Boże

Jr 28, 1-17 | Ps 119 | Mt 14, 22-36 | Mt 14, 13-21 Kiedy doświadczamy trudnej sytuacji, coś nas przeraża to w takich momentach zwróćmy nasze oczy ku Chrystusowi aby On pomógł nam opanować nasz strach. 

Iz 55, 1–3 | Ps 145 | Rz 8, 35.37–39 | Mt 14, 13–21 Sami jesteśmy tylko nicością. Potrzebujemy Zbawiciela, by żyć w pełni, nawet jeśli nic nie mamy.

Jr 13, 1-11 | Pwt 32 | Mt 13, 31-35 Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.

1 Krl 3, 5.7–12 | Ps 119 | Rz 8,28–30 | Mt 13, 44-52 Bóg nie cofnie się przed niczym, by nas zdobyć – dla Jego oczu i serca jesteśmy skarbem i perłą.

Mi 6, 1-4.6-8  | Ps 50  | Mt 12, 38-42. Lubimy, gdy dzieje się coś wyjątkowego. Cieszą nas niespodzianki i wydarzenia, które pozostają w pamięci na długi czas.

Mdr 12, 13.16–19 | Ps 86 | Rz 8, 26–27 | Mt 13, 24-43. Królestwo Boże to ciągły ruch, działanie. To nie stabilizacja, lecz wzrost, zmiana, rzucanie i sianie, podejmowanie decyzji, przemiana.

Iz 1, 11-17 | Ps 50 | Mt 10, 34-11,1 W naszym życiu nie brakuje sytuacji, w których czujemy się bezradni. Ktoś nas zranił, z kimś się pokłóciliśmy, coś nie poszło po naszej myśli. Takich przykładów można wymieniać wiele. 

z 55, 10–11 | Ps 65 | Rz 8, 18–23 | Mt 13, 1-23  Choć Boże zaufanie i niekończące się miłosierdzie mogą wydawać się przesadą lub naiwnością, to jednak naprawdę są jedynym ratunkiem dla tych, którzy pokonują drogę od egoizmu do wiary.

Oz 2, 16.17b-18.21-22 | Ps 145 | Mt 9, 18-26 Łatwo narazić się na śmieszność w dzisiejszych czasach. W dobie wszechobecnej kultury rywalizacji to właśnie ośmieszanie jest wyjątkowo skuteczną bronią. 

Za 9, 9–10 | Ps 145 | Rz 8, 9.11–13 | Mt 11, 25–30 Ci, którzy są prostego serca i prostej wiary, odnajdują Boga w codziennych czynnościach, w tym co radosne i co smutne.

Dz 12, 1-11 | Ps 34 | 2 Tm 4, 6-9.17-18 | Mt 16, 13-19. Ty jesteś Piotr, czyli Opoka i na tej opoce zbuduję Kościół mój. 

2 Krl 4, 8–12a.14–16a | Ps 89 | Rz 6, 3–4.8–11 | Mt 10, 37–42 Miłość Boga nie kieruje się naszą logiką – On otwiera swoje Serce ofiarując bezkres łaski i pragnienie zbawienia każdego z nas.

Jr 20, 10–13 | Ps 69 | Rz 5, 12–15 | Mt 10, 26–33. Rzekł Jeremiasz: «Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” 

1 Krl 21, 1b-16 | Ps 5 | Mt 5, 38-42. Jezus nie znosi Prawa – On je pogłębia. Prowadzi nas od litery do ducha, od zewnętrznego przestrzegania do wewnętrznej przemiany serca. 

Wj 19, 1–6a | Ps 100 | Rz 5, 6–1 | Mt 9, 36–10, 8. Czerwcowa tradycja nabożeństw ku czci Najświętszego Serca Jezusa zwraca szczególną uwagę na fakt, że „Bóg ma Serce” – i to takie Serce, które zdaje się pękać na widok ludzkiej biedy.  

2 Krl 17, 5-8.13-15a.18 | Ps 60 | Mt 7, 1-5. Warto zauważyć, że Jezus nie mówi: nie patrz na brata. Mówi: najpierw przejrzyj sam. Nie chodzi o rezygnację z rozeznania czy z upominania. 

Krl 17, 1-6 | Ps 121 | Mt 5, 1-12 Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».

Oz 6, 3–6 | Ps 50 | Rz 4, 18–25 | Mt 9, 9–13 Dzisiejsza Ewangelia może wydawać się nie o nas. Dlaczego nie ma takiego słowa, w którym Jezus zasiada do stołu z porządnymi i świętymi ludźmi? Nawet podczas Ostatniej Wieczerzy ta grupa nie była idealna. 

2 P 1, 1-7 | Ps 91 | Mk 12, 1-12 Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach.

Wj 34, 4b–6.8–9 | Ps: Dn 3 | 2 Kor 13, 11–13 | J 3, 16–18 Bóg, który JEST Miłością, naprawdę niestrudzenie szuka grzesznika i nieustannie daje dowody decyzji zbawienia swoich stworzeń.