Promyk Radości

W pudełku na dobre uczynki z każdym dniem przybywało zapisanych karteczek. Ola nie zapomniała też o swojej sąsiadce, pani Gieni. Aż trudno uwierzyć, że minął już rok od wielkopostnego pomagania. Pani Kubikowa i tym razem chętnie przyjęła pomoc. Śmiała się, że musi przygotować jeszcze więcej kruchych ciasteczek. Do Oli dołączył Maciek i oczywiście Zosia.

Pan zarazą wnet powalił
I od śmierci nie ocalił.
Wówczas naród postanowił
Tak powiedzieć Mojżeszowi:

- Witam moje panie! - oznajmił pan Karol wchodząc do mieszkania.Po chwili wręczył żonie bukiet czerwonych róż, a Oli podarował trzy żółte tulipany. Pani Alicja swoim zwyczajem wsadziła nos między kwiaty i nabrała w płuca tyle powietrza, ile tylko mogła. - Jak pachną! Dziękuję Ci, mężu!

Wówczas Mojżesz z Aaronem,
Na twarz padli przed narodem.
A Jozue wraz z Kalebem,
Wierzchnie szaty zdarli z siebie,

Czwartkowe popołudnie mijało dość spokojnie. Pan Karol z żoną właśnie usiedli do stołu. Bardzo lubili te chwile, gdy mogli tylko we dwoje wypić herbatę i pogadać. Dzieci wiedziały, że jest to czas dla mamy i taty. Czasem jednak Maciek albo Ola uchylali drzwi i sprawdzali ile ciepłego napoju zostało w dzbanku…

Rozkaz zatem wykonano
I krainę tę zbadano.
Po czterdziestu dniach wrócili,
Niosąc z sobą piękne figi,
Winogrona i granaty.

Pamiętacie gdzie byliśmy ostatnim razem? Jeśli nie, to podpowiem Wam, że w krainie Trzech Króli. A ściślej rzecz ujmując, w krainie, którą uważa się za ich ojczyznę, czyli w Babilonii.

Zamknięta na klucz szuflada w biurku Maćka zaciekawiła Olę. Do tej pory chłopcu jakoś nie przeszkadzało, gdy siostra zabierała z biurka gumkę do mazania albo temperówkę. Czasem brała kartkę z bloku czy pisaki. Miała oczywiście swój piórnik, swoje przybory i wszystko, co uczennicy potrzebne. Jednak, jak to między rodzeństwem bywa, pożyczali sobie to i owo.

A Bóg rzekł znów Mojżeszowi:
Trzeba mi przybytek zrobić,
Abym mieszkał pośród was.
Przyszedł wreszcie na to czas.

Skąd przybyli do Jezusa Trzej Królowie? Wiadomo! Ze Wschodu! Przecież św. Mateusz w swojej Ewangelii nazywa ich nawet Mędrcami ze Wschodu. Ale na wschód od Betlejem istniało w tamtym czasie wiele państw.

Później Bóg rzekł Mojżeszowi: - Musisz dwie tablice zrobić. Dla przykazań ocalenia, Wykuj sobie je z kamienia,

W takim miejscu jak Betlejem musimy zatrzymać się dłużej. Jak powiedzieliśmy sobie ostatnio, małe, nieznane miasteczko Betlejem stało się jednym z najsławniejszych miejsc na świecie, bo narodził się w nim Chrystus.

Po zeszłorocznym Sylwestrze w „Dziaduszkowie” mogłoby się wydawać, że ostatnia noc w roku spędzona w domu to nic ciekawego. Ola i Maciek marudzili, że Sylwester będzie nudny, że pójdą spać i nie będą czekać do północy. Jednak rodzice zadbali o to, by ten wieczór mimo wszystko był wyjątkowy.

Pan Bóg odpowiedział szczerze:
Nikt ci życia nie odbierze.
Zatem swój Izrael prowadź.
Ja zaś ześlę ci anioła,

Pan Karol miał rację. Podział obowiązków sprawdził się doskonale i rzeczywiście wieczór wigilijny był dla wszystkich czasem wytchnienia i radości. Pani Alicja poradziła sobie ze w pracy i w domu ze wszystkim. - Bez was, moi kochani, byłoby mi bardzo trudno - powiedziała z wdzięcznością, doczepiając kolejne serduszko do kalendarza.

Wtedy rzekłem do nich tak:
Kto ma złoto, niech mi da.
A gdy w ogień je wrzucili,
Posąg żeśmy utworzyli.

Ostatnio - razem z Mojżeszem i ludem izraelskim - wyszliśmy z niewoli egipskiej przez Morze Czerwone, które się otworzyło? Pamiętacie? A dziś do Egiptu wrócimy. Ale tylko na chwilę. Dlaczego?

Pani Nowak każdego dnia podziwiała kalendarz adwentowy, który przygotowały jej dzieci. Było na nim już sporo czerwonych serduszek. Ola wymyśliła też, że jeśli będzie ich odpowiednio dużo, powstanie droga dla mającego się narodzić Jezusa.

Mojżesz rzekł do Boga swego:
Powiedz Panie mój, dlaczego
Gniew Twój z taką mocą płonie?
Ja przed Tobą teraz stoję,

Ostatnim razem opowiedzieliśmy sobie o plagach egipskich, jedną z których był „czerwony Nil”. Dzisiaj powiemy sobie natomiast o Morzu Czerwonym.