Temat numeru

Moja przygoda z pielgrzymką zaczęła się, gdy miałem chyba cztery lata. W pełny i dojrzały sposób zacząłem wędrować na Jasną Górę już jako nastolatek.

Wieczorem 21 maja odbyło się ostatnie w tym roku szkolnym spotkanie młodzieży z terenu diecezji kaliskiej w ramach Stand Up, wieńczące roczny cykl, w większości on-line. Spotkania modlitewne młodych odbywały się w różnych miastach diecezji, tym razem w parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Skalmierzycach.

Zagubionym przyszłym mamom świat proponował aborcję poczętego dziecka. Z pomocą przyszły im siostry zakonne, które uczą je macierzyństwa i odpowiedzialności za życie niewinnej istoty.

O posłudze w Kościele Domowym, kondycji współczesnych małżeństw, ogłoszonym przez papieża Franciszka Roku Rodziny, a także o zwykłej codzienności małżeńskiej opowiadają Katarzyna i Piotr Kaniowie, para diecezjalna Domowego Kościoła.

Najwięcej rodzin wielodzietnych jest na Podkarpaciu, a najwięcej rodzin z jednym dzieckiem mieszka na Dolnym Śląsku. U nas, w Wielkopolsce również są ci, którzy zdecydowali się mieć więcej dzieci, na przykład szóstkę jak państwo Beata i Krzysztof. Uważają, że dzieci to radość.

Matka Boża to najczęściej portretowana kobieta w historii. Przedstawiana jest jako niewiasta uśmiechnięta, ale i płacząca, także słuchająca, najczęściej z Dzieciątkiem oraz z małżonkiem – św. Józefem. W samej Polsce jest kilkaset wizerunków maryjnych uznanych za cudowne.

Nie jest Polką. Nie jest też Niemką, Francuzką czy Amerykanką. Nie pochodzi z żadnej z arystokratycznych rodzin europejskich. Jest Żydówką, skromną dziewczyną z Ziemi Świętej. A mimo to jest wielką, najbardziej wpływową kobietą wszechczasów - tak o bohaterce swojej książki pisze jej autor Henryk Bejda.

W marcu Kalisz znalazł się na trasie Nieustannej Pielgrzymki Zawierzenia, którą pątnicy pokonują od trzech lat przemierzając Polskę. W dniu odpustu
Świętego Józefa, z krzyżem w ręku i Matką Bożą w plecaku przed cudowny obraz Świętej Rodziny dotarła siostra Assumpta, która obecnie sama przemierza kolejny etap tej drogi.

Choć chrześcijaństwo dosyć powszechnie, zwłaszcza przez mających zaległości w katechezie, uważane jest za religię cierpiętnictwa, to przecież jest religią radosną. Ale raz w roku mamy takie dni, kiedy koncentrujemy się na cierpieniu. I to cierpieniu nie byle kogo, bo naszego Boga, Zbawiciela świata.

W naszej diecezji ma powstać kaplica, gdzie będzie można adorować wystawiony Najświętszy Sakrament 24 godziny na dobę, w dzień i w nocy przez siedem dni w tygodniu. Jak podkreślał Jan Paweł II ta eucharystyczna obecność Jezusa i adoracja uobecnia dzieła miłosierdzia, jakie dokonały się przez krzyż i zmartwychwstanie.

Apostolski Ruch Miłosierdzia Bożego, który rozwinął się na całym świecie, swoje początki bierze od św. siostry Faustyny Kowalskiej.

Co to znaczy wierzyć w zmartwychwstałego Chrystusa? Czy sama wiara w Jezusa może człowieka zbawić, a może potrzebne są jeszcze dobre uczynki? I tak naprawdę czym jest zbawienie?

„Jesteśmy pokoleniem, które w tym czasie szuka Jego oblicza, oblicza Boga Jakuba. Na koniec naszego ziemskiego pielgrzymowania On, Jezus, będzie naszą nagrodą i chwałą na zawsze” - powiedział papież Benedykt odwiedzając sanktuarium Chusty z Manopello. Wydaje się, jakby mówił o naszych czasach.

Są miejsca, gdzie cisza, skupienie i modlitwa towarzyszą ich mieszkańcom od wieków, ale też wiele z tych miejsc oferuje nam, ludziom z zewnątrz możliwość przeżycia w ich murach czasu potrzebnego na odnalezienie siebie, na odnalezienie Boga.

W lutym świat obiegła informacja o decyzji papieża Franciszka związanej z obecnością kobiet w Kościele, dokładnie dotyczącą dopuszczenia ich do akolitatu i lektoratu. Niektórzy nazwali ją
przełomową albo nawet rewolucyjną i uznali za dziejowy akt zadośćuczynienia kobietom.
A jak naprawdę jest z tą obecnością kobiet w Kościele?

Emocje na pograniczu histerii pozbawiają kobiety samodzielności myślenia i odwagi, by konfrontować się z faktami. Wtedy stają się łatwym łupem dla manipulatorów. Jednak umiejętność nakręcania
na wysokie diapazony emocji nie wystarcza. By wywołać efekt skali potrzebna była dekonstrukcja
emocji feminy.

Duchowa spuścizna kamedułów, którzy mówili „pozostaw świat za sobą i zapomnij o nim”, obecność Maryi, której nawet królowie zawierzali wszystko i przepiękna, urzekająca natura to wystarczające motywy, aby w Wigrach szukać odnowy serca.

Po ogłoszeniu zmian na temat Środy Popielcowej przez watykańską kongregację w jednej z ogólnopolskich stacji radiowych poinformowano, że w tym roku na rozpoczęcie Wielkiego Postu cytuję: „nie będzie popiołu”. Czy to prawda, a może fake news? I po co mamy posypywaną głowę popiołem?

Wkraczamy w okres Wielkiego Postu, który kojarzy się z 40 dniami Chrystusa na pustyni. I choć obecnie
raczej na pustynie nikt się nie udaje, to jest wiele miejsc, gdzie można wyciszyć się, skupić się na tym
co najważniejsze, by odnaleźć w życiu Boga. To pustelnie, a wśród nich ta w Rytwianach.

W tym roku wizyta duszpasterska w domu nazywana kolędą wygląda inaczej, a w wielu parafiach naszej diecezji właściwie jej nie ma. Co zdecydowali księża proboszczowie i jak przyjęli to parafianie?