Beletrystyka

Ksiądz Mateusz po rozmowie z kolegą postanawia wypróbować nową metodę kontaktu z matkami dzieci pierwszokomunijnych. Jaka to metoda i jak zadziała?

Siedział nad swoim brewiarzem, ale nawet go nie otworzył. Trochę już siebie znał. Dopóki nie uspokoi serca, nie ma najmniejszego sensu rozpoczynać modlitwy. Od niedawna zaczął ponownie częściej korzystać z brewiarza w formie książkowej i od razu odczuł poprawę.

Pierwsze koty, oczywiście za płoty, ale przy minimalnej dawce uporu i wytrwałości, codzienne korzystanie z roweru zaczęło przynosić całkiem pozytywne efekty. Nie wspominając o tym, że niestety, było też koniecznością.

Mówię ci Mateusz, w tym roku Pierwsza Komunia wykończyła mnie jak nigdy... - wysapał Maciej, kiedy już się rzucił na trawę pod drzewem. Przez chwilę leżał w milczeniu i nic nie mówił, podczas gdy Mateusz najpierw pieczołowicie oglądał pożyczony od sąsiada rower, czy nie porysował się za bardzo, kiedy przedzierali si

Michał, dzięki, że wpadłeś. Mam takiego doła, że sam bym się wytrzaskał po gębie – powiedział Mateusz zamykając drzwi za kolegą i prowadząc go do kuchni.

Piotr był jednym z najbardziej zamkniętych w sobie kolegów z jego rocznika. Na spotkaniach imieninowych i jubileuszowych pojawiał się raz na kilka lat, a poza nimi też raczej kolegów nie odwiedzał, nawet tych, którzy czasami pracowali w sąsiedniej parafii.

Mateusz był zły na siebie. Właściwie nie przespał całej nocy i może to również wpływało na jego rozdrażnienie, ale doskonale wiedział, że to nie o to chodzi. Był zły na siebie za swoją głupotę i to przez tę głupotę miał nieprzespaną noc za sobą. Wczoraj była Niedziela Miłosierdzia. I chociaż wyraźnie tłumaczył Z

To ja, Zbigniew - powiedział głos w słuchawce.- Szczęść Boże, przepraszam panie Zbigniewie, ale jakkolwiek głos pana brzmi dość znajomo, w żaden sposób nie mogę sobie przypomnieć, gdzie się poznaliśmy - odpowiedział Mateusz rozbawionym głosem, bo jeszcze się nie mógł pozbierać po dowcipie opowiedzianym mu przez kol

Popołudnie było cudowne. Mimo obaw, że skoro na Święta Bożego Narodzenia pogoda była wielkanocna, to na Wielkanoc pewnie będzie padał śnieg, słońce jak się pojawiło w Wielki Czwartek, tak rozświetlało i ocieplało skutecznie kolejne dni świąteczne. Nie inaczej było i w ten wielkanocny poniedziałek. W ten dzień Mateusz miał Msz

Mateusz zamyślił się nad faktem, że w Święta Wielkanocne i tuż przed nimi coraz rzadziej udawało mu się znaleźć choć kilka dłuższych momentów, żeby się zastanowić nad sobą. Od rekolekcji, w których uczestniczył minęło już ponad cztery tygodnie, a on coraz bardziej czuł się, jak ryba wyrzucona na brzeg.

o zażegnaniu stanu alarmowego związanego z domagającym się zapłaty za pracę na budowie kościoła elektrykiem, Mateusz miał nadzieję, że teraz znowu będzie mógł się bardziej poświęcić duszpasterstwu. W końcu od kilku tygodni trwał Wielki Post, a on jeszcze nawet nie zdążył podjąć porządnego postanowienia wielkopostnego

Maciek, proszę cię, powiedz mi, skąd wiedziałeś? - wykrzyknął Mateusz w słuchawkę telefonu z trudem próbując opanować emocje. Serce prawie mu się wyrywało z klatki piersiowej, a oczy miał utkwione w wystającym z żółtej koperty grubym pliku banknotów o nominale dwa tysiące. Było ich dokładnie dwieście. Czter

Ksiądz Mateusz stanął przed poważnym dylematem, skąd wziąć pieniądze na wynagrodzenie dla pracujących przy budowie kościoła, którzy obiecali poczekać, a teraz domagają się zapłaty.

To nie był najlepszy dzień tegorocznej kolędy. Wydawało się, że wszyscy jakby się zmówili, aby zafundować mu trudne chwile. Co prawda, w miarę upływu lat Mateusz zauważał w sobie oznaki swoistego dojrzewania i jego emocje nie były już tak rozchwiane, jak to bywało, kiedy był młodym księdzem i przez jedną głupią uwagę cz

Jeszcze przez chwilę oglądał w swoim telefonie zdjęcia żłóbka, który ustawili w prezbiterium nowego kościoła tuż przed ołtarzem, nad którym wznieśli bynajmniej nie lichą konstrukcję prawdziwej szopy. I co tu dużo mówić, podobało mu się bardzo!

To było pierwsze spotkanie po pogrzebie. Przez kilka dni Marysia nie pokazywała się wcale, nie tylko u niego. Mateusz dzwonił do mamy i pytał, jak ona to wszystko znosi, ale mama wciąż powtarzała, że bez zmian. Że Marysia jest jak w letargu, a na pewno w głębokiej depresji.

To był naprawdę fantastyczny dzień. Przez dwie godziny, które spędził w kancelarii parafialnej nikt nie przyszedł, więc mógł się spokojnie pomodlić, a także pomyśleć nad homilią ślubną dla Marysi i Szczepana. Sam się z siebie śmiał. On, Mateusz, który zawsze wszystko robi w ostatniej chwili, kiedy ma nó

Zgłosiło się siedem par i choć Mateuszowi liczba wydawała się bardzo przyzwoita, to jednak pierwsze spotkanie, na którym dochodzi do tak zwanego przełamania pierwszych lodów, zakończyło się kompletnym fiaskiem.

Mateusz miał właśnie otworzyć drzwi i wejść do sali na wikariatce, gdzie mieli zaplanowane spotkanie rady parafialnej, kiedy dobiegły do niego ożywione głosy siedzących już w środku członków rady. Trochę go to zdziwiło, bo zwykle przed spotkaniem panowała niemal grobowa cisza. Od kiedy zaczął wysyłać na adresy mailowe por

Niech się tylko proboszcz nie denerwuje - zaczął Maliński drapiąc się swoją potężną dłonią w potylicę i był to widomy znak jego zestresowania.