Społeczeństwo

Największą współczesną chorobą jest brak miłości, dlatego świat odrzuca chorych, którzy wymagają ofiarności i zbliżają do Boga.

Zanim przejdę do bohatera tej historii, muszę zacząć od początku. W lipcu 2015 roku uczestniczyłam jako wolontariusz w jednym z organizowanych w naszej diecezji wyjazdów wakacyjnych dla osób niepełnosprawnych.

Wbrew światowym tendencjom, w kaliskim Wyższym Seminarium Duchownym w rekolekcjach powołaniowych wzięła udział rekordowa liczba uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych. Czy będzie więcej powołań?

Uważam, że decyzja, by zabrać pieniądze teatrom, a dać je o. Rydzykowi na Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej była ze wszech miar słuszna. Wycofanie się z niej jest zaś błędem. Dotowany teatr nie jest żadną świątynią sztuki, jest kanałem dystrybucji propagandy lansującej tę grupę, która płaci.

Ludzie głoszący słowo Boże twierdzą, że człowiek musi bardziej kochać samego siebie, co więcej - kochać samego siebie NAJPIERW, a dopiero potem kochać bliźniego. Czy rzeczywiście?

Krzysiu to 30-letni chłopak, który od 11 lat choruje na stwardnienie rozsiane. Od trzech lat porusza się na wózku inwalidzkim. Teraz choroba zaczęła atakować wzrok. Ponadto w lewej ręce ma dużą spastykę - przez co nie może kierować żadnym pojazdem.

O uchodźcach, a właściwe o problemach z nimi w Europie, mówi się coraz głośniej. Jednak rzadko kiedy pojawiają się głosy, że trzeba im pomóc żyć w pokoju w ich krajach. Czy jest to możliwe? - wyjaśniał u kaliskich jezuitów człowiek stamtąd, czyli Syryjczyk - ojciec Ziad Hilal.

Pani Kasia od kilku lat nie widzi i choruje na cukrzycę. Potrzebuje specjalnego gleukometru dla osób niewidomych, ale to olbrzymi wydatek, na który nie może sobie pozwolić. Każdy może pomóc!

Skończył się rok kalendarzowy. Nadszedł czas przemyśleń nad życiem. Czas, który podarował nam miłosierny Bóg. Jak go wykorzystałeś? Jak wykorzystali darowany czas siostry i bracia w wierze i w chorobie?

O pasji do filmowania, dobrych znajomościach, wielkich możliwościach internetu i nowym projekcie diecezjalnej telewizji internetowej „Dom Józefa” w rozmowie z jej twórcą.

Czasem bardzo trudno poprosić o pomoc, nawet jeśli będzie to prośba uzasadniona. Pan Zenon zrobił to dla ukochanych dzieci. Każdy z nas może wesprzeć dzielnego ojca na różne sposoby.

40 dni po narodzeniu rodzice przynieśli Jezusa do świątyni (świętujemy to wydarzenie 2 lutego). Jednak ten czas radości był poprzedzony wieloma trudami i cierpieniami, przez które musiała przejść Święta Rodzina.

Można wierzyć w Boga, ale Mu nie ufać. Jaka to różnica? Wygląda to, jak wiara w bezpieczną jazdę samochodem kogoś, kto nie chce wyjechać z domu, a nawet zrobić prawa jazdy, czy wiara w piękno i wartość życia małżeńskiego kogoś, kto nie zamierza się żenić.

Kolędników misyjnych przebranych za aniołów, królów i nie tylko można spotkać na ulicach miast i niewielkich miejscowości naszej diecezji. Pójdą, bo chcą pomóc dzieciom z Madagaskaru, który jest jednym z najbiedniejszych państw świata. Tam wielu ludzi musi przeżyć dzień za mniej niż dolara.

Prawie trzydzieści osób odpowiedziało na nasz apel pomocy małemu Tomkowi, dzięki temu do dzisiaj (5 stycznia) udało się zebrać około trzy tysiące złotych. Dziś prezentujemy historię Marii i Tomasza, którzy mimo cierpienia starają się być wdzięczni Bogu za każdy dzień.

Choćby nie wiem, jak bardzo święta były radosne, pełne tradycyjnych potraw, ozdób, ubierania choinki, kolędowania i życzliwych osób, bez rodziny, choćby tej z problemami, będą tak naprawdę samotne. Opowiadają o tym dziewczyny z Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego Domu Miłosierdzia.

Dla Jezusa i Jego matki w noc Bożego Narodzenia nie było miejsca w Betlejem. Bywają też sytuacje, że dla nowo narodzonego dziecka nie ma miejsca w rodzinnym domu, jak dla tego, które znaleziono na ostrowskiej ulicy. Dla nich powstają Okna Życia, chociaż ONZ zaleciła Polsce ich likwidację.

Długo zastanawiałam się, czy napisać... ?Zwariowałaś? - po co będziesz się wtrącać, po co ci to, nie masz własnych problemów??, słyszałam to przez kilka dni, kiedy próbowałam powracać do tematu pomocy rodzinie Tomka (8 lat).

Międzynarodowy Dzień Wolontariusza - 5 grudnia - to doskonała okazja, by uświadomić sobie, jaki wysiłek wkładają różne organizacje i pojedyńcze osoby w bezinteresowne niesienie pomocy innym, zarówno na poziomie lokalnym, krajowym, jak i globalnym.

Mieszkańcy Szczypiorna, działaniami na rzecz upamiętniania historii rozgrywającej się w ich najbliższej okolicy, realizują zapomnianą przez niektórych prawdę, że „w przeszłości ukryta jest nasza tożsamość”.