Słowo Boże

Rdz 3, 9-15; Ps 130; 2 Kor 4, 13-5, 1; Mk 3, 20-35 W Ewangelii wg św. Mateusza czytamy: „Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą” (Mt 7, 1-2). U św. Łukasza brzmi to tak: „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone.

Pwt 4, 32-34.39-40; Ps 33; Rz 8, 14-17; Mt 28, 16-20 Uroczystość Najświętszej Trójcy stała się dla Kościoła ukazaniem całego ogromu miłości Boga do człowieka. Bóg jest jeden w trzech Osobach, dzięki temu żadna z Osób Trójcy Świętej nie odbiera czci bez pozostałych.

Rdz 3, 9-15.20; Ps 87; Dz 1, 12-14; J 2, 1-11 Jezus oddaje ducha. Ostatnie tchnienie Zbawiciela to Jego największy dar i zapowiedź zesłania Ducha Świętego, który prowadzi Kościół po drogach świata wraz z Maryją. To ona wraz z umiłowanym uczniem, stojąc pod krzyżem i z bólem przyjmując ostatni oddech Chrystusa, stają się pierwszym Kościołem. 

Dz 2, 1–11; Ps 104; Ga 5, 16-25; J 15, 26-27; 16, 12-15 „Przybądź, Duchu Święty, ześlij z nieba wzięty, światła Twego strumień”. Te słowa sekwencji śpiewamy dzisiaj w naszych kościołach. Choć otrzymaliśmy Ducha Świętego w sakramencie chrztu świętego i sakramencie bierzmowania, to ciągle Go potrzebujemy, bo bez Niego „nikt nie może mówić: «Jezus jest Panem

Dz 1, 1-11; Ps 47; Ef 4, 1-13; Mk 16, 15-20 Liturgia czytań z uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego kieruje nasz wzrok na uczniów, czyli tych, których Jezus wybrał. Od nich, a także dzięki nim, od współczesnych kapłanów Kościół wciąż domaga się świadectwa.
Jezus po swoim zmartwychwstaniu „dał polecenia” 

Dz 16, 11-15; Ps 149; J 15, 26-16,4a „… abyście się nie załamali w wierze”.
Przyczyn odejścia od wiary może być bardzo wiele. Jedni odchodzą od Boga z powodu różnych zgorszeń w Kościele. Innych odstraszają konkretne wymagania Ewangelii, które mogą się wydawać nie do udźwignięcia w dzisiejszym świecie.

Dz 10, 25-26.34-35.44-48; Ps 98; 1 J 4, 7-10; J 15, 9-17 Tydzień temu usłyszeliśmy, jak Pan Jezus mówił do nas: „Trwajcie we Mnie, a Ja w was będę trwać... Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto nie trwa we Mnie, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie”

Ap 11, 19a; 12,1.3-6a.10ab; Ps: Jdt 13; Kol 1, 12-16; J 19, 25-27 Oddana Janowi stała się również moją Matką. Ona, która zapisała w swoim sercu pierwsze słowo Jezusa, która przechowuje to, czego nie zapisały Ewangelie, która jak nikt inny była związana z Jezusem jest mi przez Niego ofiarowana.

Dz 9, 26-31; Ps 22; 1 J 3, 18-24; J 15, 1-8 Droga nawrócenia Szawła (późniejszego Pawła), który jest bohaterem pierwszego czytania (por. Dz 9, 26–31), uzmysławia nam, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwej. Ten, który był przeciwnikiem Jezusa, stał się nie tylko Jego wyznawcą, ale i Apostołem.

Dz 4, 8-12; Ps 118; 1 J 3, 1-2; J 10, 11-18  „Ja jestem dobrym pasterzem” (J 10, 11) – mówi dzisiaj Pan Jezus. I słyszymy w tych słowach echo innych słów z dzisiejszej Mszy Świętej: „Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec”

Dz 6, 8-15; Ps 119; J 6, 22-29 Dziękując Bogu, chleba mamy pod dostatkiem, przynajmniej my tu w Polsce, ale wydaje się, że jednak nasz głód ciągle nie jest zaspokojony. Mamy też wiele innych dóbr. I one nie czynią nas szczęśliwymi.

Jakże trudno jest dzisiaj wyznać, że Jezus jest naszym Panem i Zbawicielem. Ostatnie święta pokazały nam nie tylko, że było i jest trudno, ale wręcz w wyniku różnych decyzji było to niemożliwe. Dlatego tak bardzo realnie brzmią dzisiaj słowa św. Piotra, który mówi: „wiem, bracia, że działaliście w nieświadomości, tak samo jak zwierzchnicy wasi”. Dz 3, 13-15.17-19; Ps 4; 1 J 2, 1-5; Łk 24, 35-48

Powtórne narodzenie to zmartwychwstanie. Zmartwychwstanie bowiem nie jest wskrzeszeniem zmarłego, ale powstaniem do nowego życia. To nowe życie możemy rozpocząć już dziś. Do tego zaprasza nas Bóg!  Dz 4, 23-31; Ps 2; J 3, 1-8

„Boże zawsze miłosierny, Ty przez doroczną uroczystość wielkanocną umacniasz wiarę Twojego ludu, pomnóż łaskę, której udzieliłeś, abyśmy wszyscy głębiej pojęli, jak wielki jest chrzest, przez który zostaliśmy oczyszczeni, jak potężny jest Duch, przez którego zostaliśmy odrodzeni, i jak cenna jest Krew, przez którą zostaliśmy odkupieni” (modlitwa z Mszy Świętej z II Niedzieli Wielkanocnej). Dz 4, 32-35; Ps 118; 1 J 5, 1-6; J 20, 19-31

Świat, który nie chce przyjąć prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa jest pełen kłamstw, hipokryzji i bojaźni przed kłopotami. To świat pełen zmagań i wielu trudności, który przekłada się na życie w lęku przed samym sobą.  Dz 2, 14.22b-32; Ps 16; Mt 28, 8-15

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego jest najważniejszym świętem dla chrześcijanina. Wydarzenia opisywane w dzisiejszej liturgii są nacechowane wieloraką ingerencją Boga. Owa cudowność, a także pokora Boga, dają się odczuć od pierwszych liter czytań.  Dz 10, 34a.37-43; Ps 118;  Kol 3, 1-4; J 20, 1-9

Iz 42, 1-7; Ps 27; J 12, 1-11 Cena olejku nardowego była zawrotna. Funt tego produktu kosztował równowartość rocznego wynagrodzenia. Można było za to kupić i dokonać wiele. Maria poświęciła to dla Jezusa z miłością i czcią.

Iz 50, 4-7; Ps 22; Flp 2, 6-11; Mk 14, 1-15,47 Rozpoczynamy Wielki Tydzień. I rozpoczynamy go od mocnego uderzenia MĘKI NASZEGO PANA JEZUSA CHRYSTUSA według św. Marka. Ale ja chciałbym sięgnąć do początków, a dokładniej do Księgi Bereszit, czyli Początków (tak w języku hebrajskim nazywa się Księgę Rodzaju). Pamiętamy, że pierwsi ludzie, którym Pan Bóg dał raj, cieszyli się darem nieśmiertelności, mogli rozmawiać z Bogiem twarzą w twarz. Czego chcieć więcej? 

Jr 31, 31-34; Ps 51; Hbr 5, 7-9; J 12, 20-33 Ludzkie serce jest w stanie wiele znieść. Przekonaliśmy się o tym wielokrotnie. Ile było momentów, kiedy jedyne to, co pozostało to poddać sie. Jednak wola życia była silniejsza. Jeżeli nasze serce jest w stanie tak wiele przyjąć, to co dopiero Boże serce?