Promyk Radości

Pierwsze dni stycznia są takie… No właśnie jakie? Ciche, tajemnicze. Powitanie nowego roku, najczęściej wcale ciche nie jest.

W rodzinie Róży jest taki zwyczaj, że świątecznie zaczyna się robić szóstego grudnia. To znaczy, że przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia ruszają pełną parą właśnie od tego dnia.

W niedzielne popołudnie Róża wróciła z suszarni trzymając w ręce czerwoną bluzę. Weszła do mieszkania i spojrzała na mamę tak, że pani Paulina od razu wiedziała o co chodzi.

Gdy w niedzielę rano Rysio, jeszcze trochę zaspany, wszedł do pokoju rodziców, od razu szeroko otworzył oczy. Sen odpłynął na dobre, a chłopiec z zaciekawieniem patrzył na torbę podróżną. Bardzo pojemną, na kółeczkach, z wyciąganą rączką, by wygodnie można było ją ciągnąć, nie męcząc się przy tym.

Były ostatnie dni października. Który to był rok? Oj, nie pamiętam w tej chwili, ale wydarzyło się to naprawdę dawno temu. Małe, czarne diabełki siedziały sobie w swojej ognistej sali narad i miały bardzo kiepskie humory. 

Zima coraz bliżej. Panu Kaziowi pracy nie ubywa. Zagrabił już chyba wszystkie liście! Śmiał się niedawno, że jeszcze chwila, a zamieni grabie na łopatę do odgarniania śniegu.

Od początku roku szkolnego nad biurkiem Róży wisi tablica. Nie jest czarna, ani zielona i nie można po niej pisać kredą. Zamiast tego Róża może do niej przyczepiać karteczki samoprzylepne, mocować kartki magnesem albo pinezkami. Jest też miejsce na pisanie czarnym i czerwonym markerem. Wszystko po to, by…

Jesienią widok za oknem zmienia się niemalże każdego dnia. Zielone liście na drzewach stają się brązowe, czerwone, żółte…

Żył w Nazarecie bogacz Sufo. Gdy urodził mu się syn, pobiegł do stolarza Józefa i poprosił, by ten zrobił dla jego pierworodnego kołyskę.

Z czym może się kojarzyć wiklinowy koszyk? No jak to z czym? Z Wielkanocą, ze święconką! Z zakupami, zwłaszcza z kupowaniem jajek od pani Teresy, która pojawia się na ryneczku w każdą sobotę, przynosząc jajka właśnie w wiklinowym koszyku. Jesienią, gdy tylko pogoda jest odpowiednia, taki koszyk, wyciągnięty z dolnej szafki w kuchni, może oznaczać tylko jedno.

Wszystko już przygotowane. No, może prawie wszystko, ale każdy, kto zobaczyłby szkolną wyprawkę Róży i Rysia, chyba złapałby się za głowę. Czego tam nie ma!

Czasem, gdy Tusia bawi się na placu zabaw, znajduje w piasku różne skarby. Kamyczek, piórko, patyk albo zgubiony przez inne dziecko koralik. Dziewczynka ma w domu specjalne pudełko, do którego chowa wszystkie znalezione przedmioty.

Latem, gdy słońce uśmiecha się do nas szeroko, a niebo zachwyca błękitem, aż chce się żyć! Każda pora roku ma swoje uroki, ale Róża, Rysio i Tusia zdecydowanie najbardziej lubią lato. Dlaczego? 

Czy wiecie, że o św. Józefie możemy sobie opowiadać krótkie historyjki używając do tego kolejnych liter alfabetu?
Dziś przedstawię Wam, krótkie historyjki na litery: O i P.

Nareszcie! Na ten czas Róża czekała bardzo długo. Przecież dziesięć miesięcy to strasznie dużo! I to jakich? Najgorszych! Czwarta klasa to nie przelewki i Róża, która od starszych koleżanek słyszała, że przed nią same trudności, naprawdę w to uwierzyła. Tak się bała! Nowi nauczyciele, nowe przedmioty, nowe obowiązki…

Czy wiecie, że o św. Józefie możemy sobie opowiadać krótkie historyjki używając do tego kolejnych liter alfabetu? Dziś przedstawię wam, krótkie historyjki na litery: K, L, Ł i M.

W rodzinie, którą tworzą rodzice i troje dzieci, na co dzień dużo się dzieje i nuda raczej nikomu nie grozi. A jednak bywają takie dni, że liczne „nudzimisie” wyłażą nie wiadomo skąd i są gotowe, by zepsuć wszystkim dobry nastrój. Pierwszy „nudzimiś” zaczął dręczyć Różę już w piątek wieczorem.

Czy wiecie, że o św. Józefie możemy sobie opowiadać krótkie historyjki używając do tego kolejnych liter alfabetu? Dziś przedstawię wam, krótkie historyjki na litery: I oraz J.

 W poniedziałkowy wieczór Tusia nie mogła zasnąć. Leżała w łóżku i wierciła się tak mocno, aż kołdra wylądowała na podłodze. Pokój oświetlała mała, nocna lampka. W półmroku dziewczynka zazwyczaj zasypiała po kilkunastu minutach, słuchając kołysanki o Wojtusiu, na którego mruga iskiereczka.

Czy wiecie, że o św. Józefie możemy opowiadać krótkie historyjki używając do tego kolejnych liter alfabetu? Np. historyjka na literę A. Jak anioł. Albo Anna. Albo Afryka. Zaczynamy?