Historia

Nasza wiedza o najstarszych dziejach Polski pochodzi ze średniowiecznych kronik i roczników. Znamy kronikę Galla Anonima, Wincentego Kadłubka, Janka z Czarnkowa i wiele tomów kroniki Jana Długosza. Jednak zapewne nie wiemy, że Kalisz ma także swój udział w polskiej annalistyce.

Pałac arcybiskupów gnieźnieńskich wzniesiony w 1353 roku przez Jarosława Bogorię Skotnickiego nie był jedyną budowlą ufundowaną w Kaliszu przez najwyższych dostojników Kościoła w Polsce.

Jak daleko może sięgać zaślepienie człowieka? Jak głęboko może być osadzona w jego sercu pycha? Kolejne doświadczenia jakie spotykały faraona i Egipt odsłaniają niezgłębione obszary ludzkiego buntu względem Boga i Jego woli.

9 maja 1992 roku zmarł na obczyźnie Stanisław Wygodzki, pisarz urodzony w Będzinie (1907), mieszkający tam do 1943 roku, zaplątany w komunizm, przeorany traumą Holocaustu. Był w pierwszym transporcie wysłanym z Będzina do Auschwitz.

Rybakiem był apostoł Szymon Piotr, a faryzeuszem Szaweł zwany Pawłem. Ci niestrudzeni apostołowie i zarazem pierwsi misjonarze zajmują także jako głosiciele Ewangelii priorytetowe miejsce nie tylko w Nowym Testamencie...

W 1283 roku w świątyni kaliskich franciszkanów odbyła się konsekracja Jakuba Świnki na siedemnastego z rzędu arcybiskupa gnieźnieńskiego.

Ziemia kaliska wraz z jej stołecznym grodem na Zawodziu na trwałe wpisała się w początki chrześcijaństwa w państwie pierwszych Piastów. Gród ten być może był też miejscem, z którego książę Kazimierz Odnowiciel prowadził w połowie XI stulecia odbudowę państwa zniszczonego w latach trzydziestych tegoż wieku w

Kaliski gród wczesnośredniowieczny już od przełomu X i XI stulecia odgrywał ważną rolę w chrystianizacji południowo-wschodniej części Wielkopolski.

Wkrótce po chrzcie Mieszka I rozpoczęła się chrystianizacja jego państwa. Jej trud spoczywał na barkach biskupa Jordana, rezydującego od 968 roku w Poznaniu, po którego śmierci w 982 roku nad dalszym niesieniem nowej wiary czuwał kolejny biskup - Unger...

Każdy z tych herbów ma swoją historię, która splata się nie tylko z historią tego czy innego miasta czy miasteczka, ale przede wszystkim z wiarą jego mieszkańców lub założycieli. Każde z godeł jest też śladem tego, co wydarzyło się 1050 lat temu, śladem chrztu Polski, śladem nieba.

Dziesięć i pół wieku temu, 14 kwietnia 966 roku, książę Mieszko - władca nadwarciańskiego kraju, zwanego we wczesnośredniowiecznych przekazach „krajem Mieszka” lub „krajem króla Północy”, przyjął chrzest. Było to bardzo ważne wydarzenie, ale nie oznaczało ono równoczesnego wprowadze

Dziesięć i pół wieku temu, w roku 966 od narodzenia Chrystusa, książę Mieszko - władca plemiennego kraju, obejmującego swym zasięgiem teren dzisiejszej Wielkopolski, przyjął chrzest. Było to niezwykle doniosłe wydarzenie w naszych ojczystych dziejach, ale niestety nic o nim bliższego nie wiemy.

Dzięki staraniom zakonów oraz takich ludzi, jak Bartolomeo Las Casas udało się ochronić Indian przed despotycznymi zapędami konkwistadorów. O cudownym nawróceniu milionów tubylców i wyzwaniach, jakie w związku z tym piętrzyły się przed misjonarzami opowiada żywot pierwszego biskupa.

O grobie Chrystusa zwykle mówi się jako o jedynym w dziejach, który pozostał pusty. Tymczasem w historii chrześcijaństwa pojawia się przecież jeszcze jeden pusty grób. Nie mamy tylko pewności, czy znajduje się w Jerozolimie, czy w Efezie.

Zbrojnej ekspansji islamu oparła się Europa i co bardzo interesujące, najważniejszym działaniom mającym powstrzymać muzułmański podbój, towarzyszyły zwykle wielkie cuda.

Z łatwością rozpoznajemy takie nazwiska jak Krzysztof Kolumb, Hernan Cortes czy Francisco Pizarro. Ludzie ci kojarzą nam się z odwagą, ale również, szczególnie w przypadku dwóch ostatnich panów, z niesłychanym okrucieństwem.

Z Karoliną Wichowską, autorką książki ?Łączka?, o poszukiwaniu szczątków polskich bohaterów na warszawskich Powązkach, o ich rodzinach i pracy wolontariuszy.

Archiwalne zdjęcie odważnych żołnierzy, którzy zostali nazwani Cichociemnymi?

Przy okazji opowieści o wyprawach krzyżowych, warto przypomnieć zapomnianą już nieco historię o tym, jak ze swoją własną misją wyruszył w dobie krucjat do muzułmanów św. Franciszek z Asyżu.

Wielu historyków zarzuca krzyżowcom, iż ich główną motywacją do wzięcia udziału w danej krucjacie była chęć zdobycia bogactwa, władzy, tytułów szlacheckich, ziemi czy własnych haremów.