Biblia

Wyrokiem króla los Hamana został przypieczętowany. I nie czekano długo na zakończenie sprawy. Drzewo, które Haman kazał przygotować dla Mardocheusza, nieoczekiwanie stało się miejscem jego własnej śmierci.

Dziś o pierwszeństwie Boga w miłości (1J 4, 19) opowie nam kobieta, którą znamy jako „Samarytankę”. W 4 rozdziale swojej Ewangelii Jan opisuje jej spotkanie z Jezusem przy studni w mieście Sychar, które leży w Samarii.

Ponaglany przez posłańców Haman udał się na kolejną ucztę przygotowaną przez królową Esterę. Spodziewał się, że to, co tam się zdarzy zetrze smutek z jego oblicza, a uczta stanie się chwilą jego wywyższenia lub pierwszym stopniem prowadzącym ku niemu. Przez myśl mu nie przyszło, iż wszystko potoczy się odwrotnie niż oczekiwał i pragnął.

Kolejny odcinek naszej serii o pierwszeństwie miłości Bożej poświęcimy bezimiennej kobiecie, która prosiła Jezusa o ratunek dla opętanej córki. Ewangelista Marek nazywa ją Syrofenicjanką (7, 26).

Wschód słońca kolejnego dnia połączył się z pojawieniem się cienia szubienicznego drzewa. Dla Mardocheusza miał on zwiastować klęskę i kres życia. Dla Hamana stanowił zapowiedź triumfu i radości unicestwienia znienawidzonego człowieka. Ale jak szybko i niespodziewanie potrafi zmienić się pogoda, podobnie bywa z przewidywanym przez człowieka biegiem wydarzeń.

Zgodnie z zaproszeniem Estery rozpoczęto ucztę. Składała się ona z wielu wyszukanych potraw. Nie zabrakło na niej i dobrych win. 

W kolejnym odcinku naszego cyklu (por. 1J 4, 19) zobaczymy, w jaki sposób Bóg pierwszy umiłował Łazarza z Betanii.

Gdy upłynął czas modlitwy, a jego miarą były trzy dni, Estera zdecydowała się iść i stanąć przed obliczem króla. Szła do tego, który był władcą kraju i jednocześnie jej małżonkiem. Jednak nikt nie był w stanie przewidzieć jego reakcji na nagłe pojawienie się królowej i poddanej.

Kolejnym bohaterem cyklu katechez o pierwszeństwie Boga w miłości jest Nikodem. Wszystkie informacje o nim czerpiemy od Jana, ewangelisty, który nazywa go „dostojnikiem żydowskim” (3, 1) i „nauczycielem Izraela” (3, 10).

Wszystkie zewnętrzne okoliczności wskazywały na to, że sytuacja, w której znaleźli się Hebrajczycy wymaga natychmiastowego działania. Tak jednak nie postąpiono. Wpierw, zarówno Mardocheusz, jaki i Estera, wznieśli modlitwę ku Bogu. W Nim bowiem widzieli źródło potrzebnej do ocalenia siły. 

Wieść o nadchodzącym prześladowaniu i zagładzie Żydów dotarła do Mardocheusza, który oczekiwał, że Estera uda się do Artakserksesa i poprosi o łaskę dla Izraela. Jednak to zadanie było bardzo problematyczne.

W cyklu biblijnych katechez dziś powiemy o tym, jak Bóg pierwszy umiłował Poncjusza Piłata, rzymskiego prefekta Judei.

Estera szybko swą urodą zwróciła na siebie uwagę Hegaja, opiekuna królewskich żon. Co więcej, swym zachowaniem zaskarbiła sobie jego życzliwość. I choć wszystko to nie miało żadnych znamion nadzwyczajności widoczna była w tym ręka Boga i Jego zamiar.

Dziś świadkiem pierwszeństwa Boga w miłości (1J 4, 19) będzie dla nas Barabasz - skazaniec, zamiast którego został ukrzyżowany Jezus. 

Czasem poszczególne zdarzenia i losy różnych osób niespodziewanie splatają się ze sobą. Na pierwszy rzut oka można mówić o przypadku, ale czy tak jest rzeczywiście? Czy wszystko stanowi szereg niespodzianek, czy też elementy jednego i konsekwentnego planu? A może jedno nie sprzeciwia się drugiemu?

W rankingu postaci Nowego Testamentu, które najlepiej pokazują pierwszeństwo Boga w miłości, jedno z czołowych miejsc daję Zacheuszowi. Jedynym, który opowiedział o jego spotkaniu z Jezusem w Jerycho jest ewangelista Łukasz (18, 1-10).

Nie wszyscy wygnańcy ruszyli w drogę powrotną. Niektórzy z nich pozostali na obcej ziemi. Tam ułożyli swoje życie.

W tym odcinku o pierwszeństwie Boga w miłości (por. 1J 4, 19) świadczyć będzie Bartymeusz, ślepiec z Jerycha. Znamy go z imienia dzięki Ewangelii Marka (por. 10, 47-52), anonimowo wspomina o nim również Łukasz (por. 18, 35-43).

Jerozolima została opasana murami. Podźwignięto z ruin Świątynię. Odbudowywano sukcesywnie domy mieszkańców miasta. Powracający wygnańcy stopniowo znów zaludniali stolicę, jak i dźwigające się z ruin miasta i wioski Judei.

Dziś w cyklu katechez o pierwszeństwie miłości Boga pojawią się Marta i Maria, o których opowiadają Łukasz i Jan. Z bratem Łazarzem mieszkały w Betanii, ok. 2,5 kilometra na wschód od Jerozolimy. Byli dobrze sytuowani, a ich dom stanowił dla Jezusa miejsce odpoczynku. Jan tak przedstawia ich relację: „Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza” (J 11, 5).