Temat numeru

Poddanie się klasztornemu rytmowi dnia, uczestnictwo w Liturgii Godzin razem z mnichami, oderwanie się od codziennego zgiełku i natłoku informacji staje się coraz bardziej atrakcyjne dla zapracowanych mieszkańców wielkich miast.

Najnowsze badania wykazują, że 3/5 Polaków spędza przed telewizorem 4 godziny dziennie i co gorsza, ten czas nadal się wydłuża. Jednak jest też i taka grupa ludzi, która uważa, że telewizja ma niekorzystny wpływ na nasze życie w wielu aspektach.

Pierwsze bezprzewodowe telefony były wielkości walizki, a potem cegły. Kiedy telefon komórkowy coraz bardziej się zmniejszał, równocześnie zwiększało się jego znaczenie. Teraz nie wyobrażamy sobie życia bez niego, a jednak niektórzy to proponują.

W czasie wakacji wyruszamy na różne szlaki turystyczne czy pielgrzymkowe. Wędrując od Bałtyku po Tatry można trafić na szlak łączący dawne i obecne ośrodki cysterskie.

Pomysł na tytuł tego artykułu nie pochodzi ode mnie. Jest to myśl zaczerpnięta od znanego XX-wiecznego jezuickiego teologa Hansa Urs von Balthazara, który z upodobaniem mówił o konieczności ?powrotu do centrum?.

?To Boże Serce jest niezgłębioną otchłanią wszelkich dóbr, do której ubodzy mają się zwracać we wszystkich swoich potrzebach...; jest otchłanią miłosierdzia dla nieszczęśliwych, jest wreszcie otchłanią miłości, w której powinniśmy ukryć cała naszą nędzę? (Liturgia Godzin ).

O tym, jaką siłę daje wspólnota Domowego Kościoła całym rodzinom przekonują uczestnicy XVII ogólnopolskiej pielgrzymki tej rodzinnej gałęzi ruchu Światło-Życie, którzy spotkali się w Kaliszu, u św. Józefa.

?Patrzyłam na przepiękny widok, jaki się rozpościerał przed moimi oczami z Sacro Speco i cieszyłam się ciszą i spokojem. Obok mnie młoda dziewczyna nuciła jakąś piękną piosenkę po włosku. Gdzieś zza pleców dochodziły do mnie jedynie ciche odgłosy kroków przechodzących ludzi.

Nawet, gdybyśmy się uparli, żeby zwiedzać świat wyłącznie po świecku, przed Bogiem i tak nie uciekniemy.

24 maja czterech diakonów kaliskiego Wyższego Seminarium Duchownego przyjęło w katedrze kaliskiej święcenia prezbiteratu.

W czasie kanonizacji Jana Pawła II relikwię papieża niosła Floribeth Mora Diaz. To ona została uzdrowiona za wstawiennictwem Ojca Świętego, kiedy lekarze dawali jej pięć minut, dzień lub miesiąc życia.

Kulisy procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego odkrywa postulator procesu Jana Pawła II, ks. dr Sławomir Oder w książce zatytułowanej Zostałem z Wami. Kulisy procesu kanonizacyjnego Jana Pawła II, udzielając też wielu wywiadów. Stąd w niniejszym artykule pójdziemy inną drogą i spróbujmy zobaczyć jak oficjalnie p

Gdyby było nastrojowo, wygodnie, ciepło i bezproblemowo szybko byśmy zapomnieli, co to znaczy dążyć do świętości.

To Polska i jej losy, często nieszczęśliwe, ale zawsze idealne, kształtowały w nas chęć do pracy i poświęcenia dla innych ? autorem tych słów jest Papież,ale nie ten z Polski.

Osób wyniesionych na ołtarze jest bardzo wiele, a historie ich życia są bardzo różne. Jednak wszystkich łączy wielka wiara i oddanie siebie Bogu i innym.

Ojca wspominał bardzo często, przy różnych okazjach, także na kilka dni przed swoją śmiercią. O matce nie mówił prawie nic, choć bardzo ją kochał, a przecież musiał też dobrze pamiętać wspólne chwile.

Patrząc na nich na Placu św. Piotra wydaje się, że kolorowo ubrani gwardziści grają właśnie w kostiumowym filmie, ale to tylko pozory. Ta najmniejsza armia świata na co dzień czuwa nad bezpieczeństwem Ojca Świętego.

Świętość Jana XXIII wzorowana na Świętym Józefie Jan XXIII bardzo wiele zawierzył św. Józefowi, czemu dawał wyraz otwarcie w swym nauczaniu.

Może Japonia jest dla nas krajem bardzo odległym, ale poprzez krew męczenników łączy nas wiara w tego samego Jezusa Chrystusa.