Temat numeru

Idąc Poznańskim Traktem Eucharystycznym trafimy do niepozornych, niekiedy ukrytych wśród zabudowy Starego Miasta kościołów, które łączy niezwykła tajemnica - cud trzech Hostii.

Już kilkuletnie dzieci kupują z rodzicami, czy dziadkami alkohol, przyzwyczajane do tego, że jest to jeden z wielu niezbędnych produktów. Potem słyszymy o pijanych nastolatkach, czy młodych rodzicach narażąjących życie i zdrowie dzieci (choćby śpiących, kiedy pociecha wychodzi na balkon).

Jesteśmy w Krakowie na ulicy Poselskiej, w klasztorze sióstr bernardynek, gdzie znajduje się kościół św. Józefa. Siostra Ewelina jest ?kontaktem? ze światem zewnętrzym dla swoich sióstr klauzurowych. Pomagała Katarzynie Pytlarz w przygotowaniu książki o cudach św. Józefa.

Coraz więcej osób powierza wstawiennictwu św. Józefa Kaliskiego całe swoje życie, wszystkie troski oraz chwile słabości i sukcesów. Nic dziwnego, ten Patron wielu osobom wyprasza u Boga wiele łask i cudów. Opowiada o nich ks. prałat Jacek Plota, kustosz sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.

Święty Idzi najczęściej wysłuchuje tych, którzy modlą się za jego wstawiennictwem o upragnione potomstwo. Do sanktuarium św. Idziego w Mikorzynie przyjeżdżają ze swoimi intencjami ludzie z całej Polski, a Bóg obdarza ich łaskami.

W tym roku uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej w Kaliszu i Ostrowie Wielkopolskim wpisała się w obchody Diecezjalnego Kongresu Eucharystycznego.

Podczas głównych uroczystości II Kongresu Eucharystycznego Diecezji Kaliskiej, homilię wygłosił ks. abp Piero Marini - przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych, jeden z współpracowników Jana Pawła II.

Kościół kaliski przeżywa wielką radość: Pan upatrzył sobie dwunastu młodych mężczyzn, niczym Dwunastu Apostołów i posłał ich do swojej owczarni, aby życie swoje oddali za owce. Kim są i jak sobie wyobrażają kapłaństwo?

Święty Florian jest od wieków czczony w Polsce i poza nią jako Patron strażaków, a więc tych, którzy wierni przykazaniu miłości i chrześcijańskiej tradycji, niosą pomoc bliźniemu w obliczu zagrożenia klęskami żywiołowymi.

Raz po raz pojawiają się zarzuty, że my, Polacy jesteśmy zbyt maryjni, powierzamy jej swoje życie, modlimy się do niej podczas nabożeństw majowych, a nawet ogłosiliśmy Maryję Królową naszego kraju. Jednak Francuz - Ludwik Grignion de Montfort poszedł jeszcze dalej. On oddał się Maryi w niewolę.

Właściwie wszystkie moje książki mówią o Bożym miłosierdziu - stwierdza w czasie naszej rozmowy Jan Grzegorczyk.

W czasie objawień Pan Jezus mówił siostrze Faustynie, że o godzinie piętnastej możemy błagać o miłosierdzie dla siebie i świata. Nazwał ten czas Godziną Miłosierdzia. Powiedział nawet, jak mamy się wtedy modlić.

Duchowość tego zgromadzenia streszcza się w słowie ?miłosierdzie?. Siostry od Matki Bożej Miłosierdzia na co dzień ukazują je szczególnie w ośrodkach wychowawczych dla dziewcząt. Po prostu i aż walczą o dusze.

Są zgromadzeniem, którego nie zdążyła założyć, na polecenie Jezusa, siostra Faustyna. Jej dzieło, w nieco zmienionej formie, dokończył błogosłwiony ksiądz Michał Sopoćko. Początki były trudne. W naszej diecezji siostry Jezusa Miłosiernego prowadzą Dom Ochrony Poczętego Życia w Odolanowie.

Ikona to święty obraz czczony przez prawosławnych i greckokatolickich chrześcijan. O Tajemnicy Paschalnej Jezusa Chrystusa, przypominanej nam zwłaszcza w okresie wielkanocnym, mówią ikony świąteczne „Ukrzyżowanie” i „Zstąpienie do Otchłani”.

Zgromadzenie głoszące najważniejszą i największą tajemnicę naszej wiary - zmartwychwstanie Jezusa powstało w polskim gronie, ale na francuskiej ziemi. Z czasem powierzono im opiekę nad sanktuarium na Mentorelli we Włoszech - które stało się jednym z ukochanych miejsc Jana Pawła II.

Ciemna noc, gdzieś pomiędzy trzecią a czwartą. Dzwoni telefon. Richard mówi krótko, że oddech jego mamy słabnie. Natychmiast wstaję, szybko się ubieram i idę do domu Cecilii. Jest jedną z najstarszych osób w wiosce i jednocześnie najbardziej szanowaną. Jakiś czas temu wykryto u niej nowotwór...

Odpowiedź na pytanie o odpowiedzialność za śmierć Jezusa wydaje się prosta i oczywista. Skazanie Jezusa jawi się nam jako konsekwencja uprzedzeń i nienawiści ze strony przywódców żydowskich, cynizmu i słabości ze strony Piłata oraz agresji i prymitywizmu ze strony podburzonego tłumu.

Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy powierzył Apostołom największy skarb - swoje Ciało i Krew pod postacią chleba i wina prosząc: ?To czyńcie na Moją pamiątkę?. Ustanawiając kapłaństwo i Eucharystię z wielkim zaufaniem złożył w ręce ludzi tajemnicę komunii między Bogiem a człowiekiem.