Społeczeństwo

Czy możemy od ludzi innych kultur nauczyć się czegoś o trudnym darze prawdziwej wolności i nie wybieraniu „wolności”, kiedy się już z kimś zwiążemy? Możemy!

Chrześcijaństwo na Madagaskarze pojawiło się na początku XIX wieku, a katolicy właściwie po 1861 roku. Dzisiaj katolicy stanowią jedną czwartą ludności, protestanci jedną trzecią a niemal 40 procent to wyznawcy wierzeń animistycznych.

Grzech określony w polskim zestawieniu siedmiu grzechów głównych mianem lenistwa jest w językowym oryginale czymś więcej – acedią. Pod taką nazwą uznał je za grzech główny sam Święty Tomasz z Akwinu. W jego teologicznym rozumieniu zawarte jest coś więcej niż lenistwo, które znamy jako świeccy. Jednak dowolna forma lenistwa, fizyczna czy duchowa jest szkodliwa także w życiu doczesnym.

Nie wiem, czy zgodzicie się ze mną, ale stopy mają duże znaczenie, niekiedy nawet symboliczne (no może bardziej symboliczne są same ślady tych stóp, które zostawiamy na piasku czy podłodze, gdy stopy są mokre czy brudne).

W roku 2021 Pokojowego Nobla otrzymała dwójka dziennikarzy z Filipin i z Rosji za działalność w obronie wolności słowa. Pośród pozostałych 234 nominowanych osób był też ojciec Pedro Opeka, za „pomaganie najbiedniejszym z biednych”. Ale Nobel ostatnio z habitem ma nie po drodze. A szkoda!

Przyzwyczajono nas traktować grzechy jako zagadnienie czysto duchowe, ale przecież mają one konsekwencje również w życiu doczesnym, w tym całkiem biologiczny wpływ na nasze ciała. Wpływ niekorzystny oczywiście.

Łakomstwo to jeden z siedmiu grzechów głównych. Podobnie jak pozostałe ma nie tylko negatywne skutki duchowe, ale również, a może i przede wszystkim doczesne. Unikanie grzechów ma wszak bardzo praktyczny aspekt doczesny – jest sposobem na szczęśliwe, zdrowe życie.

Sierpień w naszym kraju to miesiąc trzeźwości, o co apeluje Kościół. I jeżeli ten apel nie wystarczy, by podjąć to wyzwanie to może kilka przykładów mówiących o zaletach nie picia alkoholu, choćby przez
miesiąc, da do myślenia.

Nigdy bym nie pomyślał, że swoje refleksje z wyprawy na Madagaskar rozpocznę od niezbyt znanej wyspy Reunion, zamiast o lemurach będę pisał o małym wilczku, a wszystko to z księdzem Blizińskim i pewną książką w tle.

W kwietniu bieżącego roku ukazał się drugi raport grupy „Troska o stworzenie” zajmującej się analizą stosunku katolików do zwierząt i przyrody. Wnioski z niego nie są zbyt optymistyczne.

Miejski, wycieczkowy, turystyczny, dostawczy i nie chodzi tu wbrew pozorom o rower, ale o plecak. Każdy z nich jest inny. Tak się do niego przyzwyczailiśmy, że już nie pamiętamy o czasach kiedy nie było go wcale.

Mój ulubiony nauczyciel matematyki, Michael Launay, zatytułował jedną z książek „Teoria parasola”. Właściwie powinienem chyba wytłumaczyć, czemu uważam Michaela Launay za ulubionego nauczyciela matematyki.

Żona, matka, babcia, biegaczka, która ukończyła niejeden maraton, żyje pełnią życia, choć było ono bardzo zagrożone. Wychowana w duchu sportowej rywalizacji, zmierzyła się z największym przeciwnikiem – nowotworem. 

Przelana krew Chrystusa zbawiła całą ludzkość, nasza krew nie zbawia, ale może pomóc, tym którzy w kryzysowym momencie życia jej potrzebują. Oddając cześć Najświętszej Krwi Chrystusa pamiętajmy także o tych, którzy bezinteresownie oddają krew ratując innych.

Tak w skrócie można streścić przygody nastolatków w internecie. Oczywiście nie znaczy to, że młodzież właśnie tego szuka w sieci. Niestety to właśnie bardzo często znajduje.

Telefon nie uspokaja dziecka, tylko kradnie uwagę i opanowuje zmysły. To dla rodzica dodatkowy obowiązek, a nie wyłącznie sposób na wolny czas i uwolnienie się od pociechy. Żeby czuć się bezpiecznie dzieci potrzebują jasnych granic, naszej konsekwencji, przykładu, ale przede wszystkim dobrych i głębokich relacji.

To tak mi się ostatnio nazbierało, że w ciągu dwóch tygodni do Amsterdamu, a później do Jerozolimy. No i wreszcie trzecia pielgrzymka – do siebie, do domu. 

Zarówno w nauczaniu Kościoła, jak i w medycynie, cierpienie jest zagadnieniem bardzo trudnym. Nie tylko dlatego, że trudne jest zajmowanie się cierpieniem i pomoc cierpiącemu, ale również w samej swej istocie. Trudno jest cierpienie zdefiniować, trudno jest je zrozumieć.

Wielu z nas przygląda się dzieciom, wnukom, małżonkom, rodzeństwu, którzy żyją non stop ze smartfonem w ręku. Upominamy, krzyczymy, ale czy nie lepiej byłoby najpierw zrozumieć? 

W głośnej swego czasu książce Dana Browna ważnym motywem fabuły było domniemane genetyczne pokrewieństwo niektórych ludzi z Jezusem. Pomijając już fakt, że Jezus potomstwa nie zostawił, to bycie Jego biologicznym potomkiem oznaczałoby głównie odległe pokrewieństwo z dowolnym Żydem zamieszkującym od pokoleń rzymską prowincję Judei.