Słowo Boże na niedzielę (19 lipca 2026)

Słowo Boże na niedzielę (19 lipca 2026)
Mdr 12, 13.16–19 | Ps 86 | Rz 8, 26–27 | Mt 13, 24-43

Z Księgi Mądrości

Panie, nie ma oprócz Ciebie boga, co ma pieczę nad wszystkim, abyś miał dowodzić, że nie osądziłeś niesprawiedliwie. Twoja bowiem moc jest podstawą Twej sprawiedliwości, wszechwładza Twa sprawia, że wszystko oszczędzasz. Moc swą przejawiasz wobec tych, co nie wierzą w pełnię Twej potęgi, i karzesz zuchwalstwo tych, co ją znają. Potęgą władasz, a sądzisz łagodnie i rządzisz nami z wielką oględnością, bo do Ciebie należy móc, gdy zechcesz. Nauczyłeś lud swój tym postępowaniem, że sprawiedliwy powinien miłować ludzi. I wlałeś synom swym wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie.

Z Księgi Psalmów

Refren: Panie, Ty jesteś dobry i łaskawy.

Ty, Panie, jesteś dobry i łaskawy,
pełen łaski dla wszystkich, którzy cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją
i zważ na głos mojej prośby. Ref.

Przyjdą wszystkie ludy przez Ciebie stworzone
i Tobie, Panie, oddadzą pokłon,
będą sławiły Twe imię.
Bo Ty jesteś wielki i czynisz cuda,
tylko Ty jesteś Bogiem. Ref.

Ale Ty jesteś, Panie, Bogiem łaski i miłosierdzia,
do gniewu nieskory, łagodny i bardzo wierny.
Wejrzyj na mnie
i zmiłuj się nade mną. Ref.

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia: Duch Święty przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.

Komentarz do Ewangelii

Chwast i gorczyca

Królestwo Boże to ciągły ruch, działanie. To nie stabilizacja, lecz wzrost, zmiana, rzucanie i sianie, podejmowanie decyzji, przemiana. Tak objawia się Bóg i Jego królestwo. Wprowadza w nasze życie, jeśli tylko jesteśmy otwarci, Boże zamieszanie. Miłość jest w ciągłym ruchu. Wybieramy, pamiętamy, zaskakujemy, kochamy. Działanie Boga nie zamyka nas na zmiany, tylko skłania nas do ciągłego rozwoju i wyboru tego co dobre. Myślę że właśnie dlatego Jezus mówi w przypowieściach, opowiada historię. Jeśli ktoś spyta: jaki jest Bóg, to trzeba pokazać mu jak On działa.

Kiedyś uczniowie Jana Chrzciciela spytali Jezusa, czy jest Mesjaszem. Zbawiciel odpowiedział: powiedzcie o tym, co widzicie, o uzdrowieniach i cudach. Bo Bóg działa i królestwo Boże, które może być naszym udziałem już teraz, to obecność Boga, który nie ogranicza, ale skłania do wzrostu.

Słyszymy dzisiaj przypowieść o chwaście, który rośnie razem z pszenicą. Dopiero pod koniec jest wrzucony do pieca i oddzielony. Oczywiście mowa tu o tym, by mądrze wybierać i być dobrym, ale takie stwierdzenie byłoby spłyceniem tej historii. Dlaczego? Ponieważ ta przypowieść jest o ogromnej miłości Boga, o Jego niezachwianej nadziei, która czeka do ostatniej chwili. Jest to historia o dojrzewaniu w wierze, które dokonuje się w ucisku i doświadczeniu chwastów życiowych. To nasza droga. Jeśli tylko pozwolimy i zaufamy, to Bóg przez każde wydarzenie może pomóc nam wzrastać i owocować. Nawet przez ucisk.

Słyszymy także o ziarnku gorczycy, najmniejszym z ziaren. W rękach Boga staje się ono, gdy urośnie, schronieniem dla wielkich ptaków. Nasz Pan wybiera to co małe i skromne. To nie przypadek. Przecież my bardzo często czujemy się mali, nic nie warci, pełni grzechów. Dla Niego jesteś najlepszym materiałem na świętość. On się nie gorszy. Gdy tylko pozwalasz Mu wejść w glebę twego serca, by mógł zasiać swoją miłość, to czyni On wielkie rzeczy. To jest ta droga. Serce to gleba, trzeba ją poruszyć przez pokorę i świadomość tego, że sami już nie chcemy sobie radzić, bo to kiepsko się kończy. Ziarnem jest słowo pełne miłości, sam Bóg.

Pozwól się poruszyć przez Boga, oddaj Mu wszystko czego doświadczasz, jeszcze jest czas. 

ks. Łukasz Skoracki