Słowo Boże na każdy dzień (13 - 18 lipca 2026)

Poniedziałek, 13 lipca
Iz 1, 11-17 | Ps 50 | Mt 10, 34-11,1
Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.

W naszym życiu nie brakuje sytuacji, w których czujemy się bezradni. Ktoś nas zranił, z kimś się pokłóciliśmy, coś nie poszło po naszej myśli. Takich przykładów można wymieniać wiele. Tymczasem Jezus mówi dziś o sprawach trudnych i wymagających. Słyszymy słowa o poróżnieniu syna z ojcem, córki z matką czy synowej z teściową. Co oznaczają one dla nas? Chrystus przypomina, że w centrum życia człowieka powinien stać Bóg. Nikt i nic nie może zajmować Jego miejsca. To On jest Panem życia i śmierci. Osoby, które spotykamy na naszej drodze, są wielkim darem i wsparciem, ale celem naszej ziemskiej pielgrzymki pozostaje życie wieczne. Do niego mamy wspólnie zmierzać.

Wtorek, 14 lipca 
Iz 7, 1-9  | Ps 48  | Mt 11, 20-24 
Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido!

 
Jezus kieruje dziś mocne słowa do miast, których mieszkańcy byli świadkami wielu cudów, a mimo to nie zdecydowali się na nawrócenie. Może podobnie bywa i w naszym życiu. Dostrzegamy działanie Boga, a jednak trudno nam odpowiedzieć na Jego wezwanie. Niekiedy pojawiają się pytania: co powiedzą inni? Czy dam radę żyć zgodnie z Ewangelią? Czy warto iść pod prąd współczesnego świata? Jezus zachęca nas dziś, aby nie zwlekać. Nie bądźmy obojętni na Jego głos ani na dobro, które nieustannie dokonuje się wokół nas. Zaufajmy Mu i pozwólmy działać w naszym życiu.

Środa, 15 lipca 
Iz 10, 5-7.13-16  | Ps 94  | Mt 11, 25-27
Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Co to znaczy być człowiekiem prostym? Czy chodzi o brak wiedzy lub szczególnych zdolności? Jezus pokazuje nam, że prostota oznacza przede wszystkim umiejętność zaufania Bogu. Człowiek wiary nie opiera wszystkiego wyłącznie na własnych siłach. Wie, że pośród różnych doświadczeń jest prowadzony przez Boga. Nawet jeśli nie rozumie wszystkiego od razu, idzie za swoim Mistrzem, wierząc, że we właściwym czasie otrzyma odpowiedź. Prostota serca pozwala przyjąć Boże prowadzenie i odkrywać tajemnice królestwa Bożego.

Czwartek, 16 lipca
I 26, 7-9.12.16-19  | Ps 102  | Mt 11, 28-30
Przyjdźcie do Mnie wszyscy.

Trud, ciężar, wysiłek i poświęcenie: to słowa, które są nam dobrze znane. Każdego dnia podejmujemy starania, aby zapewnić sobie i swoim bliskim godne warunki życia. Robimy to nie tylko z troski o siebie, ale przede wszystkim z miłości. Choć jest to czymś naturalnym, dobrze wiemy, ile kosztuje nas wysiłku. Czasami chcielibyśmy choć na chwilę odciąć się od codziennych obowiązków. Jak jednak mądrze odpocząć pośród zwyczajnych spraw? Jezus mówi dziś: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście”. To jedno krótkie zdanie może bardzo wiele zmienić. Chrystus przypomina nam, abyśmy zwłaszcza w chwilach trudności nie tracili Go z oczu. Tylko w Nim można odnaleźć prawdziwe ukojenie.

Piątek, 17 lipca  
Iz 38, 1-6.21-22.7-8  | Iz 38  | Mt 12, 1-8
Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu.

Współczesny świat pełen jest zasad, regulaminów i przepisów. Dzięki nim łatwiej zachować porządek i poczucie bezpieczeństwa. Jezus zwraca jednak uwagę na coś jeszcze ważniejszego. Nie zatrzymuje się jedynie na literze prawa. Nie zaczyna od oceny i wyliczania błędów człowieka. Najpierw patrzy na jego serce. To właśnie ono jest punktem wyjścia Jego działania. Dla Chrystusa najważniejszy jest człowiek, a dopiero później przepis. Może warto, aby także nasz rachunek sumienia nie ograniczał się jedynie do wyliczania upadków, ale pomagał dostrzec intencje, dobro oraz postęp, jaki dokonuje się w naszym życiu.

Sobota, 18 lipca 
Mi 2, 1-5  | Ps 10  | Mt 12, 14-21
Oto mój Sługa, którego wybrałem.

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje trudny moment z życia Jezusa. Faryzeusze naradzają się, w jaki sposób Go zgładzić. Większość z nas w takiej sytuacji odczuwałaby lęk i niepokój. Jezus jednak nie rezygnuje ze swojej misji. Nie ucieka ani nie zmienia swoich planów. Nadal wiernie wypełnia wolę Ojca. Widzimy w Nim niezwykłą pokorę i posłuszeństwo. Chrystus doskonale zna swoją drogę i nie buntuje się przeciwko niej, choć mógłby postąpić inaczej. Dlatego ewangelista przypomina, że w Jego imieniu wszystkie narody pokładać będą nadzieję.

ks. Kamil Kudrykiewicz