Słowo Boże na każdy dzień (29 - 4 lipca 2026)

Poniedziałek, 29 czerwca | Uroczystość Świętych Piotra i Pawła
Dz 12, 1-11 | Ps 34 | 2 Tm 4, 6-9.17-18 | Mt 16, 13-19
Ty jesteś Piotr, czyli Opoka i na tej opoce zbuduję Kościół mój.

Postać św. Piotra jest dla nas punktem odniesienia. To właśnie on stał się księciem apostołów, czyli tym, któremu sam Chrystus powierzył władzę. Obecnie każdy pragnie mieć swoją „prawdę” – wszystko ma być zgodne z tym, co mi się wydaje. Przypomina to ewangeliczne budowanie na piasku (por Mt 7, 24-27). Wobec tego naprzeciw wychodzi nam Chrystus, który daje nam Kościół zbudowany na skale – Piotrze.
Czy pragnę oprzeć fundamenty mojej wiary na stabilnej (niczym skała) nauce Kościoła?

Wtorek, 30 czerwca
Am 3, 1-18 | 4, 11-12 | Ps 5 | Mt 8, 23-27 
Panie, ratuj, giniemy!

Słynne powiedzenie głosi: „jak trwoga to do Boga”. W takim kontekście spotykamy dzisiaj apostołów, którzy w przerażeniu wołają Jezusa. To właśnie On jest jedynym słusznym adresatem westchnień w trudnych chwilach. W takich sytuacjach możemy zweryfikować naszą wiarę, gdyż mamy pełną wolność. Możemy (jak apostołowie) wołać o pomoc do Chrystusa, bądź pogrążyć się w burzy i mroku otaczających nas trudności.
Czy w trudnych chwilach zwracam swe oczy ku górze, skąd nadejść ma dla mnie pomoc? (Por. Ps 121, 1)

Środa, 1 lipca
Am 5, 14-15.21-24 | Ps 50 | Mt 8, 28-34 
I naraz cała trzoda ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora i zaginęła w wodach.

Wypędzenie złych duchów z opętanego ukazuje nam wielką moc Chrystusa, który potrafi wyrwać nas z najgłębszych zniewoleń. Dzisiejsza perykopa następuje bezpośrednio po wczorajszej i wskazuje na ciąg następujących po sobie wydarzeń. Właśnie dlatego wymownie wskazuje miejsce, do którego zły duch prowadzi trzodę świń. Jest to woda, na której znaleźli się wczoraj apostołowie z Jezusem. Widzimy zatem, że Chrystus potrafi zarówno zapanować nad złem, które może panować w nas, jak i w rzeczywistości zewnętrznej.
Czy wyrażam wdzięczność Chrystusowi za to, że nieustannie wspiera mnie w walce ze złem?

Czwartek, 2 lipca 2026
Am 7, 10-17 | Ps 19 | Mt 9, 1-8 
Ufaj synu! Odpuszczone są ci twoje grzechy.

Czasem zdarza się w życiu, że nagle psuje się kilka przedmiotów naraz. Wtedy zazwyczaj zaczynamy od naprawy tych, które są ważniejsze bądź bardziej niezbędne. Podobnie następuje w chwili uzdrowienia życia paralityka. Chrystus najpierw odpuszcza jego winy, które niosą za sobą dalece gorsze konsekwencje aniżeli doczesna choroba. Ten fragment tym samym pomaga nam przewartościować sens naszego życia i zadać sobie pytanie. Czy zanadto nie skupiam się na tym co doczesne, zaniedbując tym samym moje życie wieczne?

Piątek, 3 lipca | Święto św. Tomasza Apostoła
Ef 2, 19-22 | Ps 117 | J 20, 24-29
Nie uwierzę!

Powyższe słowa wypowiedział jeden z Dwunastu… Przyjaciel Chrystusa… Człowiek, który postanowił poświęcić swoje życie, aby pójść za Nim. Te słowa wypowiada patron dnia dzisiejszego – św. Tomasz. Jego imię po grecku oznacza „bliźniak”. I spoglądając na jego postawę możemy dostrzec siebie – jak w lustrze. Może warto spojrzeć na „bliźniaka” i zastanowić się.
Czy w moim życiu nie ma przypadkiem przestrzeni, w których czynami/myślami/słowami wypowiadam swoje „nie uwierzę”?

Sobota, 4 lipca
Am 9, 11-15 | Ps 85 | Mt 9, 14-17
Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi?

Dzisiejsze słowo Boże przypomina nam w obrazowy sposób, czym jest Ewangelia. Słowo „Ewangelia” pochodzi z języka greckiego i oznacza Dobrą Nowinę. Jest dobra, choć trudna. Jest radosna, choć wymagająca. Wszystko dlatego, że w jej centrum stoi Zmartwychwstały. To właśnie On jest Panem Młodym, który pragnie nas zaprosić na najdłuższą i najpiękniejszą ucztę weselną, jaką możemy sobie wymarzyć.
Czy chcę podjąć trud i z radością wkroczyć na tę ucztę? Czy może pragnę żałować i odczuwać złość z powodu zmarnowanej okazji?

ks. Alan Czerwiński