Społeczeństwo

Wbrew obiegowym opiniom Kościół doskonale odnajduje się we współczesnej rzeczywistości. Zachowując nienaruszalny fundament dostosowuje środki, by dotrzeć do jak największej liczby wiernych. Nie inaczej jest w Wielkim Poście. Zdrapki? Baranek? Skarbonka? Człowiek XXI wieku uwielbia gadżety.

Wiele wydarzyło się od ostatniego listu. Staram się uczyć podstaw arabskiego w Egipcie. W tym czasie dane mi było przyjrzeć się bliżej sytuacji chrześcijaństwa w kraju, w którym najpierw znaleźli schronienie Izraelici w czasach Jakuba i Józefa Egipskiego, a potem Święta Rodzina.

Pochodząca z naszej diecezji s. Włodzimira Wojtczak chciała upodobnić się do Chrystusa, już w dniu swoich pierwszych ślubów napisała: ?Daj, Jezu, abym mogła umrzec?, jak Ty - zapomniana i wzgardzona?. Zmarła w swoje urodziny w Ostrowie, osamotniona. Ci, którzy ją znali, byli przekonani o jej świętości.

Żeby napisać kilka słów na temat geniuszu kobiety, nie trzeba sięgać do pism św. Jana Pawła II, nie trzeba nawet ?niepokoić? św. Matki Teresy, czy innej Wielkiej... Wystarczy rozejrzeć się dookoła.

Jezus umierając na krzyżu i wołając do Ojca: ?Boże mój, czemuś mnie opuścił? zawarł w tych słowach wszystkie pytania, uczucia i wątpliwości niewinnie cierpiących ludzi na całym świecie. Nie była to jednak rozpacz, ale prośba o Bożą obecność i modlitwa.

Kosztele to pyszne, słodkie i sprowadzone specjalnie dla króla Sobieskiego jabłka. Mogą one być doskonałym symbolem owoców wydanych przez wyjątkowo zakorzenione w Bogu - choć wcale nie doskonałe i nie bezgrzeszne - małżeństwa.

O konieczności otoczenia opieką duszpasterską par niesakramentalnych oraz przyczynach i skutkach coraz większej liczby rozwodów w rozmowie z ojcem Andrzejem Lemieszem SJ, diecezjalnym duszpasterzem związków niesakramentalnych.

Pani Wanda i pan Wacław - przed laty połączyło ich małżeństwo. Są znakiem, że w miłości można wytrwać kilkadziesiąt lat i nie żałować z tego czasu ani jednego dnia. Teraz mówią, że ich miłość dojrzała.

Współczesne nastolatki wierzą w prawdziwą miłość do końca życia, choć z drugiej strony całkowicie akceptują rozwody i ponowne związki, a małżeństwo często bywa ich zdaniem niepotrzebnym ?papierkiem?.

Pięć lat po utworzeniu w 1992 roku diecezji kaliskiej, jej stolicę spotkał wielki, niezapomniany zaszczyt, bowiem znalazła się ona na trasie V Pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Ojczyzny.

„Nie można osądzać muzułmanów za to, iż chcą zislamizować Europę, ale zamiast tego należy bardziej się starać, aby wypełnić kościoły”- powiedział kard. Christoph Schönborn. Zatem nie możemy siedzieć z założonymi rękoma, pogodzeni, iż w Polsce świątynie też się wyludnią.

W drugiej części serialu „Boża podszewka” graną przez Karolinę Gruszkę nastoletnią Gieniusię, prowadzi do spowiedzi jej skonsternowana ciotka Józia. Gieniusia klęka przy konfesjonale i wyznaje kapłanowi z zażenowaniem, że molestuje ją wuj. I, że nie reaguje na żadne jej protesty. „Kiedy się do ciebie zbliża

O misji społecznej Służby Więziennej, współpracy z parafiami i nie tylko w rozmowie z dyrektorem Aresztu Śledczego w Ostrowie Wielkopolskim kpt. Waldemarem Zarembą.

To nie lecznicza marihuana, ale wiara, zbawienie, modlitwa, miłość, przebaczenie i głód życia wyzierają z ostatnich słów zmarłego polityka lewicy. Dlaczego tak mało o tym słyszymy?

Dlaczego więc ciągle oskarża się Boga o to, że ?zsyła? na ludzi choroby, skoro fundują je sobie sami? Czy jest zatem sens obrażać się na Niego, kiedy spotyka człowieka cierpienie? Czy jest sens prosić o cud uzdrowienia, skoro często dolegliwości są oczywistą konsekwencją stylu życia?

O początkach misji, dzieciach ulicy, trzęsieniach ziemi i marzeniach z Aleksandrą Wiśniewską, misjonarką z Nepalu.

Jedni chcą przekazać wiadomości o tragedii w krajach ogarniętych wojną, żeby umożliwić pomoc ofiarom konfliktu, inni gonią za sukcesem i szukają ?mocnego? materiału, który da im sławę i nagrody.

Najczęściej o Syryjczykach mówimy słuchając informacji o kolejnych uchodźcach trafiających do Europy. Są jednak wśród nich ci, którzy musieli uciekać z domu, ale pozostali w swojej ojczyźnie albo trafili do sąsiedniego Libanu.

Wydaje się, że przekonanie wyrażone kilka lat temu przez ówczesnego premiera, że w tym kraju nawet nie ma z kim przegrać, tak bardzo weszło w krew jego ideowym kolegom, że do dziś nie potrafią przejść do porządku dziennego, że jednak ktoś taki się znalazł. I stąd te różne kryzysy.

Wiara nasza codzienna