Słowo Boże

Am 2, 6-10.13-16; Ps 50; Mt 8, 18-22
Lecz Jezus mu odpowiedział: Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych!
Niedawno w szpitalu, w którym posługuję jako kapelan, zapytałem pewnego młodego chłopaka czy bardzo boi się tego, że być może niedługo umrze. Odpowiedział: „Trochę tak, ale bardziej szkoda mi mamy, bo kiedy zachorowałem to nas zostawiła.

1 Krl 19, 16b.19-21; Ps 16; Ga 5,1.13-18; Łk 9, 51-62 W pierwszych swoich wierszach Słowo Boże ukazuje nam powołanie Elizeusza (por. 1 Krl 19, 19). Był rolnikiem, dlatego jak to przystało na człowieka obcującego z ziemią, wiedział co to ciężka i mozolna praca. Jego ręce w wyniku podnoszenia ciężkich rzeczy były zapewne zniszczone. Wiedział, co to znaczy wstawać skoro świt, by rozpocząć swoją codzienną orkę.

2 Krl 17, 5-8.13-15a.18; Ps 60; Mt 7, 1-5 Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą. Funkcjonowanie pośród ludzi i dla ludzi polega również na zdolności rozeznawania i wartościowania.

Za 12, 10-11, 13, 1; Ps 63; Ga 3, 26-29; Łk 9, 18-24 Rozglądamy się wokół siebie; patrzymy na to, co dzieje się w świecie, co dzieje się w Kościele. Nasuwają nam się różne wnioski, różne opinie. Zadajemy sobie wiele pytań. Ale tak naprawdę jest jedno zasadnicze pytanie, które ciągle pozostaje aktualne. Odpowiedź na to pytanie warunkuje w rzeczywistości życie poszczególnych ludzi
i całego świata. 

1 Krl 21, 1b-16; Ps 5; Mt 5, 38-42. Myślę, że prawie każdy z nas kiedyś zgubił jakąś rzecz i nie mógł jej znaleźć. 

Prz 8, 22-31; Ps 8; Rz 5, 1-5; J 16, 12-15. Wiele razy dostrzegamy głuchotę na Boży głos, na Bożą mądrość.

Rdz 3, 9-15.20; Ps 87; Dz 1, 12-14; J 2, 1-11. Te słowa towarzyszą mi od święceń kapłańskich. To one stały się mottem mojego kapłaństwa. 

O co chodzi w Święcie Namiotów? Jest to jedno z trzech (obok Paschy i Pięćdziesiątnicy) biblijnych świąt pielgrzymich, kiedy należało udać się z pielgrzymką do Świątyni w Jerozolimie, gdzie składano ofiary z tegorocznych płodów rolnych i owoców, aby podziękować za zbiory i modlić się o deszcz.

Dz 1, 1-11; Ps 47; Hbr 9, 24-28; 10, 19-23; Łk 24, 46-53 Słowo Boże przeznaczone na uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego kieruje nasz wzrok na rzeczywistość Nieba, dlatego spróbujmy odpowiedzieć dzisiaj na pytanie: co to jest Niebo? 

Dz 16, 11-15; Ps 149; J 15, 26-16, 4a Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi,

Dz 15, 1-2.22-29; Ps 67; Ap 21, 10-14.22-23; J 14, 23-29. Bóg chce w nas zamieszkać (por. J 14, 23). Do tego potrzeba miłości i zachowywania Bożych przykazań (por. tamże). 

Ap 12, 10-12a; Ps 34; 1 Kor 1, 10-13.17-18; J 17, 20-26. Urzekająca modlitwa o jedność. Jezus w obliczu odejścia nie skupia się na sobie. 

Dz 14, 21b-27; Ps 145; Ap 21, 1-5a; J 13, 31-33a.34-35. Czytania przeznaczone na V Niedzielę Wielkanocną zapraszają nas do „wytrwania w wierze” (Dz 14, 22).

Dz 20, 17-18a.28-32.36; Ps 100; Rz 8, 31b-39; J 10, 11-16. Tym, co odróżnia pasterza od najemnika jest relacja do owiec. 

Dz 13, 14.43-52; Ps 100; Ap 7, 9.14b-17; J 10, 27-30. „Służcie Panu z weselem, stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości. 

Dz 6, 8-15, 1a; Ps 119; J 6, 22-29 Szukaliście mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do syta. Patrzę na Szczepana i na otaczający go tłum. Właściwie od tamtych czasów nic się nie zmieniło.

Dz 5, 27b-32.40b-41; Ps 30; Ap 5, 11-14; J 21, 1-19 Liturgia Słowa III Niedzieli Wielkanocnej ukazuje nam po raz kolejny prawdę o zmartwychwstaniu Chrystusa. Pierwsze czytanie z Dziejów Apostolskich to jedna wielka apologia, czyli obrona prawdy o Jezusie, której Apostołowie byli gotowi bronić nawet za cenę własnego życia.

1 P 5, 5b-14; Ps 89; Mk 16, 15-20
Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu.
Pozostajemy w atmosferze spotkań uczniów ze zmartwychwstałym Panem. Ileż emocji, od niedowierzania, przez strach i nieufność, aż po euforię, radość, entuzjazm. Prawda o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią potrzebuje czasu, aby zagościć na dobre w sercu ucznia.

Dz 5, 12-16; Ps 118; Ap 1, 9-11a.12-13.17-19; J 20, 19-31  „Bajka: 1. «opowiadanie o treści fantastycznej»; 2. pot. «wiadomość, opowiadanie zmyślone»; 3. «krótki utwór, przeważnie wierszowany, o charakterze satyrycznym i dydaktycznym»”. Takie znaczenie słowa „bajka” podaje internetowy Słownik języka polskiego PWN. Dlaczego dzisiaj od tego zacząłem?