Artykuły

W zorganizowanym przez alumnów kaliskiego seminarium dniu skupienia dla wspólnoty „Ostoja” uczestniczyło ponad 70 osób. Centrum spotkania, które odbyło się 25 lipca, była Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył i słowo wygłosił ks. neoprezbiter Karol Raczak.

Podczas Mszy św. pod przewodnictwem bpa Łukasza Buzuna 15 ministrantów z diecezji kaliskiej otrzymało błogosławieństwo do pełnienia funkcji ceremoniarza w swoich wspólnotach parafialnych.

Modlitwa, konferencje, koncerty, rozgrywki sportowe to wszystko towarzyszyło 27. edycji Spotkania Młodych w Wołczynie, która odbyła się pod hasłem „Zrozumieć”. Organizatorami wydarzenia byli Bracia Mniejsi Kapucyni Prowincji Krakowskiej

Wieruszów. „I Ja ciebie nie potępiam” (J 8, 11) to hasło tegorocznych XI Paulińskich Dni Młodych, które w tym roku odbyły się w naszej diecezji w Wieruszowie. W spotkaniu uczestniczyło 101 osób, w tym 75 młodych ludzi, 10 kapłanów i klerycy z całej Polski.

Ponad 60 osób ze wspólnoty „Jerozolima” istniejącej przy kościele ojców dominikanów w Poznaniu uczestniczyło w tygodniowych rekolekcjach wakacyjnych.

Wszelkie uzależnienie, w tym od alkoholu, jest zniewoleniem człowieka. Pan Jezus powiedział: …kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu (J 8,34b). - Pijaństwo jest grzechem, a więc zniewoleniem - twierdzi Jacek Gorzelany, psycholog z ośrodka leczenia uzależnień.

Nadużywanie alkoholu i substancji psychoaktywnych jest problemem towarzyszącym ludzkości
od zarania dziejów. Człowiek na przestrzeni wieków zmagał się z uzależnieniami od rozmaitych substancji, niemniej jednak wydaje się, że problem ten urasta do rozmiarów wręcz epidemicznych wraz z rozwojem naszej cywilizacji.

Franciszek „nie zakazuje Mszy trydenckiej, nie znieważa i nie spycha do podziemi”, jak trąbią niektóre media, ale próbuje przywrócić pełną kontrolę biskupów nad wspólnotami zwolenników rytu nadzwyczajnego. Co nim powoduje?

Lb 11, 4b-15; Ps 81; Mt 14, 13-21 „Wziął pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówił
modlitwę uwielbienia”.

Wj 16, 2-4.12-15; Ps 78; Ef 4, 17.20-24; J 6, 24-35 Jeżeli uważnie słuchamy Ewangelii w tym roku, to pewnie zdziwiło nas to, że w kolejne niedziele czytane były fragmenty Ewangelii według Świętego Marka, a tu nagle „wyskakuje” Ewangelia według Świętego Jana. 

W ostatnich edytorialach, mimo że pisanych dla wakacyjnych numerów „Opiekuna”, skupiałem się na raczej trudnych tematach i dlatego desperacko szukałem czegoś lżejszego do bieżącego wydania. W końcu jest lato i nie można tak bez przerwy ludzi dołować.

Zdarza nam się, że latem w czasie urlopu wpatrujemy się w zachodzące słońce, a potem w rozgwieżdżone niebo. Z „naszej” strony gwiazdy są niewielkie w porównaniu do Słońca i świecą tylko w nocy. A jak jest w rzeczywistości? 

Jest połowa lat pięćdziesiątych XX wieku. Nad brazylijskim miastem Três Corações zapada parna noc. Nastoletni Edson Arantes do Nascimento długo nie może zasnąć. Leży w łóżku, płacze i tuli do siebie figurkę Matki Bożej.

Słowa zapowiedziane przez proroka Izajasza spełniły się szybciej niż można było się spodziewać.

Nie jesteśmy chyba w stanie wyobrazić sobie świata pozbawionego wygodnych środków transportu. A jednak przez sporą część swoich dziejów ludzie poruszali się głównie na piechotę. 

Pontyfikat Pawła VI był dla kardynała Wyszyńskiego okresem wyjątkowo trudnym i wyczerpującym, i to pomimo długotrwałych osobistych rozmów oraz powtarzających się gestów zaufania i przyjaźni Ojca Świętego.

Najbardziej znana jest ze zbioru piętnastu modlitw, zwanego Tajemnicą Szczęścia. Święta Brygida, bo o niej mowa, spokrewniona ze szwedzkim dworem królewskim tercjarka franciszkańska i mistyczka zasłynęła zwłaszcza dzięki doświadczanym przez siebie wizjom. 

Latem, gdy słońce uśmiecha się do nas szeroko, a niebo zachwyca błękitem, aż chce się żyć! Każda pora roku ma swoje uroki, ale Róża, Rysio i Tusia zdecydowanie najbardziej lubią lato. Dlaczego? 

Dzisiaj trochę się poprzyglądamy pewnym trendom, a ja bym tak naprawdę powiedział dyktatom, które człowiek musi przyjąć, jeśli chce być uważany za fajnego, nowoczesnego, otwartego Europejczyka. Celowo nie określiłem tego ideału Europejczyka, do którego wielu aspiruje, jako mądrego, bo mi się wydaje, że raczej robią z nich durniów, ale każdy ma prawo do własnego zdania.