Zgubiona w oczach ludzi

Zapałka

W ostatnich latach życia bł. Paulina popadała w coraz większe ubóstwo materialne. Była zgubiona w oczach ludzi.

W ramach przeżywania 200-lecia Żywego Różańca coraz bardziej poznajemy naszą błogosławioną założycielkę bł. Paulinę Jaricot. Najważniejsze dzieła jej życia: Żywy Różaniec i Dzieło Rozkrzewiana Wiary do dzisiaj inspirują wielu ludzi do budowania relacji z Bogiem oraz służby Kościołowi.

Życie bł. Pauliny, córki bogatego przemysłowca z Lyonu zakończyło się jednak w bardzo trudnych okolicznościach. Trzeba tu bowiem wspomnieć o jeszcze jednej inicjatywie, która była jednak dla Pauliny powodem cierpień i krzyża w ostatnich latach życia. Około 40 roku życia postanawia stworzyć idealną fabrykę, w której zachowana byłaby ludzka godność, nie byłoby miejsca na wyzysk i niewłaściwe ludzkie stosunki. Zapewniona byłaby jednocześnie sprawiedliwa płaca. Ulokowała w tym dziele wszystkie swoje i rodzinne oszczędności. Padła jednak łupem ludzkiej nieuczciwości, która doprowadziła dzieło do finansowej ruiny. Czasy były niespokojne, a i współpracownicy Pauliny okazali się wobec niej nieuczciwi, dlatego rok później założona przez nią spółka (która miała służyć najuboższym) zbankrutowała, a jej założycielka do końca życia musiała spłacać akcjonariuszy.

Z roku na rok Paulina popadała w coraz większe ubóstwo materialne. Wydawać by się mogło, że straciła wszystko. Rzeczywiście straciła cały swój majątek, została oskarżona o niegospodarność i upokorzona. Przeżywała ogromne cierpienie, ale nie poddała się. Całkowicie zaufała Bożej opatrzności i zachowała pogodę ducha. Oto jej modlitwa: „Uczyń ze mną, co chcesz, jak z rzeczą, która do Ciebie należy, nie tylko dlatego, że mnie stworzyłeś, ale dlatego, że ja się Tobie oddałam”. W tym trudnym momencie swojego życia Paulina udała się do św. Jana Marii Vianney'a, który podarował jej duży drewniany krzyż i pocieszył, mówiąc, że nawet jeśli jest zgubiona w oczach ludzi, to jednak nikt nie przeszkodzi Jezusowi trwać przy niej. Odeszła do Pana 9 stycznia 1862 r. Zaledwie kilka osób odprowadziło ją na cmentarz. Nazywała siebie „zapałką, która rozpala ogień” i ten ogień mimo wichrów przeciwności nie zgasł, ale płonie do dziś w dziełach, jakie z woli Bożej zapoczątkowała. Dzieło Rozkrzewiania Wiary otrzymało status papieski i jest jednym z największych dzieł misyjnych Kościoła, zaś Żywy Różaniec „rozlał” się na cały świat.  W 1910 r. rozpoczęto jej proces beatyfikacyjny. 26 maja 2020 r. papież Franciszek podpisał dekret zatwierdzający cud za wstawiennictwem służebnicy Bożej Pauliny Jaricot, zaś 22 maja 2022 r. została wyniesiona na ołtarze. 

Dla Boga najważniejsze było jej serce, przepełnione miłością do Boga i ludzi. Kochała go w innych, dając całą siebie. Po śmierci została pochowana na cmentarzu Loyasse w Lyonie, lecz w 1922 r. jej doczesne szczątki zostały przeniesione do tej lyońskiej świątyni kościoła Saint-Nizier. Dodatkowo jej relikwie serca znajdują się w kościele Saint-Polycarp w tym samym mieście. Ale nie tylko… 

Od października 2023 r. relikwie ex corde („z serca”) bł. Pauliny Jaricot znajdują się także w naszej diecezji. Zostały uroczyście wniesione do Bazyliki św. Józefa w Kaliszu podczas II Diecezjalnej Pielgrzymki Żywego Różańca. I od tego czasu pielgrzymują po parafiach i wspólnotach różańcowych naszej diecezji, towarzyszą nam podczas nowenny, szkoleń, rekolekcji, spotkań rejonowych i pielgrzymek. Tysiące ludzi czci te relikwie w czasie „niedziel różańcowych”, które odbywają się w parafiach naszej diecezji. Można powiedzieć, że bł. Paulina kontynuuje swoje dzieło. 

Dlatego od 29 września do 6 października 2026 r. pragniemy stanąć przy jej grobie, by podziękować za 200 lat Żywego Różańca. Diecezjalna pielgrzymka do Lyonu będzie wyrazem naszej miłości do błogosławionej. Serdecznie Was na nią zapraszam (jest jeszcze kilka wolnych miejsc – szczegóły p. Małgorzata, tel. 507 071 659). 

Ks. Bogumił Kempa

Do rozważenia:
Czy mimo trudności trwasz przy Bogu?
Czy jesteś wierny podjętym, różańcowym zobowiązaniom nawet wtedy, gdy pojawiają się trudności?