Słowo Boże na niedzielę (28 grudnia)

28 grudnia 2025
Niedziela Święto Świętej Rodziny
Syr 3, 2-6.12-14 | Ps 128 | Kol 3,12-21 | Mt 2, 13-15.19-23

Z Mądrości Syracha

Pan uczcił ojca przez dzieci, a prawa matki nad synami utwierdził. Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził. Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, a w czasie modlitwy będzie wysłuchany. Kto szanuje ojca, długo żyć będzie, a kto posłuszny jest Panu, da wytchnienie swej matce. Synu, wspomagaj swego ojca w starości, nie zasmucaj go w jego życiu. a jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił. Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie, w miejsce grzechów zamieszka u ciebie.

Z Księgi Psalmów

Refren: Szczęśliwy człowiek, który służy Panu.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich,
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie. Ref.

Małżonka twoja jak płodny szczep winny
w zaciszu twego domu.
Synowie twoi jak oliwne gałązki
dokoła twego stołu. Ref.

Tak będzie błogosławiony człowiek, który służy Panu.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi †
i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem
przez wszystkie dni twego życia. Ref.

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia: Jako wybrańcy Boży – święci i umiłowani – obleczcie się w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby ktoś miał coś do zarzucenia drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy. Na to zaś wszystko przywdziejcie miłość, która jest spoiwem doskonałości. a w sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni.

Słowo Chrystusa niech w was mieszka w całym swym bogactwie: z całą mądrością nauczajcie i napominajcie siebie, psalmami, hymnami, pieśniami pełnymi ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. A cokolwiek mówicie lub czynicie, wszystko niech będzie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego.

Żony, bądźcie poddane mężom, jak przystało w Panu. Mężowie, miłujcie żony i nie okazujcie im rozjątrzenia. Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, bo to jest miłe w Panu. Ojcowie, nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie traciły ducha.

Z Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Mędrcy się oddalili, oto Anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: «Wstań, weź dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić». On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: «z Egiptu wezwałem Syna mego».

A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się Anioł Pański we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie Dziecięcia».

On więc wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela. Lecz gdy posłyszał, że w Judei panuje Archelaos w miejsce ojca swego, Heroda, bał się tam iść. Otrzymawszy zaś we śnie nakaz, udał się w okolice Galilei. Przybył do miasta zwanego Nazaret i tam osiadł. Tak miało się spełnić słowo Proroków: «Nazwany będzie Nazarejczykiem».

Komentarz do Ewangelii

Po prostu rodzina

Wystarczającym komentarzem do wszystkich tekstów biblijnych, które Kościół daje nam w święto Świętej Rodziny – Jezusa, Maryi i Józefa, mogłyby być słowa zachwytu odnotowane przez Tertuliana, teologa z przełomu II i III w. chrześcijaństwa. W jednych ze swoich pism apologetycznych ujął swój wcześniejszy zachwyt wspólnotą Kościoła i jednocześnie charakterystykę relacji panujących we wspólnocie wierzących słowami: „Zobaczcie, jak oni się miłują!”

Przecież tekst z Mądrości Syracha, relacja św. Mateusza o uratowaniu życia małego Jezusa dzięki ucieczce „w nieznane”, jak i wskazówki Apostoła Narodów zawarte w Liście do Kolosan, sprowadzają się do tego jednego – pozwalają dostrzec, jak bardzo miłość zakorzeniona w Bogu i pozbawiona lęku przez Niego, zmienia wszystko wokół. 

Dlatego na początku Liturgii Słowa pozornie zwyczajna prezentacja obowiązków względem rodziców jest poprzedzona wezwaniem do słuchania, które owocuje zbawieniem (Syr 3, 1), bo uważność w lekturze przykazań połączona z przekonaniem, że słyszy się głos Boga, otwiera właściwą perspektywę dla kolejnych wersetów. Szybko okazuje się, że największe zaangażowanie powinno towarzyszyć odkryciu ojcostwa Bogu – niewiara czyni ludzi kalekimi, niepełnymi, rozpaczliwie szukającymi miłości – a wtedy łatwo o pomyłkę, błąd czy nawet tragedię… Jednocześnie autor biblijny przypomina, że w obecności i działaniu rodziców chodzi o odkrycie troskliwej miłości Boga. 

Zwraca się dziś uwagę na dramat odcięcia się od Boga i niszczenia obrazu „ojca”. Na szczęście z pomocą przychodzi sam Stwórca, który w okazywaniu dowodów miłości nie ma sobie równych. Pewnie z tej racji św. Paweł chce, żebyśmy „przywdziali miłość”, pozwolili na uwolnienie od lęku przed Bogiem (Rdz 3) i napełnili się łaską przez przyjęcie szaty miłosierdzia (por. Łk 15, 22), bo wie doskonale, że otwarcie się na miłość daje poczucie zjednoczenia, a przez to uzdalnia do dzielenia się nią z innymi. A to właśnie jest ważną i niezastąpioną rolą każdej rodziny, bo dom, w którym relacje są „spajane doskonałością”, czyli łaską Bożą, będzie zawsze wyjątkowy ze względu na wyjątkową postawę domowników, którzy wszystko bez wyjątku oddają Bogu. W takim miejscu ludzie naprawdę cieszą się szczególną uwagą Boga chwytając Go – jak mówiła św. Teresa z Lisieux – za serce. Sam Chrystus nazwie ich braćmi najmniejszymi (lub „ostatnimi” – jak gdyby byli ostatnim/ostatecznym sprawdzianem dla świata – sprawdzianem z miłości), bo dobrze pamięta, że właśnie tacy ludzie tworzyli Jego rodzinny dom. Niech więc zdolność Maryi i Józefa do powierzenia absolutnie wszystkiego Bożym dłoniom, będzie dla nas nie tylko dobrą szkołą poznawania „zwyczajów” Boga, ale również codzienną motywacją, by i o naszych rodzinach można było z przekonaniem i wdzięcznością powiedzieć: „Zobaczcie, jak oni się miłują!” 

ks. Grzegorz Mączka