Poniedziałek, 9 lutego
1 Krl 8, 1-7.9-13 | Ps 132 | Mk 6, 53-56
Jezus uzdrawia chorych.
Dotyk Boga uzdrawia i jest dostępny dla każdego, kto wierzy. W Ewangelii chorzy doświadczają uzdrowienia, gdy z wiarą dotykają Jezusa. Nie potrzeba wielkich słów – wystarczy pragnienie spotkania z Bogiem. W Księdze Królewskiej Salomon mobilizuje cały naród, by przenieść Arkę Przymierza do Miejsca Najświętszego. To znak, że obecność Boga ma znaleźć się w centrum życia wspólnoty. Psalm 132 przypomina radość z zamieszkania Pana pośród swego ludu. Dziś również możemy „dotknąć Boskości”, gdy świadomie zatrzymamy się przy słowie Bożym. Poprzez nie Bóg uzdrawia serce. Pytanie brzmi: czy przechowuję Słowo Boże w moim Miejscu Najświętszym?
Wtorek, 10 lutego
1 Krl 8, 22-23.27-30 | Ps 84 | Mk 7, 1-13
Postawa człowieka nadaje wiarygodność.
Czytania zestawiają prawo Boże z ludzkimi tradycjami i pokazują dwie postawy wobec Boga. W Księdze Królewskiej Salomon modli się w świątyni, uznając wielkość Boga, który nie mieści się w żadnych murach, ale wysłuchuje tych, którzy czczą Go z całego serca. Psalm 84 wyraża tęsknotę za bliskością Pana i radość przebywania w Jego obecności. W Ewangelii Jezus demaskuje postawę faryzeuszów, którzy zachowują tradycje, lecz ich serca są daleko od Boga. Prawdziwa cześć nie polega na samych słowach i zwyczajach, ale na sercu zwróconym ku Bogu. Dopiero taka postawa nadaje sens temu, co wypowiadamy ustami.
Środa, 11 lutego
1 Krl 10, 1-10 | Ps 37 | Mk 7, 14-23
Prawdziwa nieczystość pochodzi z serca.
Królowa Saba przybywa do Salomona, by sprawdzić jego mądrość. Odkrywa, że owa mądrość pochodzi od Boga i staje się świadectwem dla innych. Psalm 37 przypomina, że źródłem prawdziwej mądrości jest zaufanie Panu i powierzenie Mu swojego życia. W Ewangelii Jezus uczy, że prawdziwa nieczystość pochodzi z serca człowieka, nie z zewnątrz. To myśli, słowa i decyzje nas kształtują. Do nawrócenia nie wystarczy zewnętrzna religijność – potrzebne jest nawrócenie serca. Wiara zaczyna się tam, gdzie serce otwiera się na Boga, aby się przemieniać. Mądrość Salomona, ufność psalmisty i radykalizm Jezusa spotykają się w jednym punkcie: w sercu, które słucha Boga i dzięki temu się przemienia, aby stać się źródłem dobra, pokoju i prawdziwego świadectwa wiary.
Czwartek, 12 lutego
1 Krl 11, 4-13 | Ps 106 | Mk 7, 24-30
Bóg miłosierny dla pokornych.
Czytania ukazują dwa oblicza mądrości. W pierwszym czytaniu widzimy Salomona, który otrzymał mądrość od Boga, lecz z czasem pozwolił, by ustąpiła ona miejsca pysze. Jego serce oddaliło się od Pana, a konsekwencje tego grzechu dotknęły cały lud Izraela. W Ewangelii spotykamy Syrofenicjankę – kobietę spoza narodu wybranego, która wykazuje się mądrą pokorą i głęboką wiarą. Jej postawa pokazuje, że prawdziwa mądrość rodzi się z zaufania Bogu i wytrwałej, pokornej wiary, którą trzeba nieustannie pielęgnować. Podsumowaniem jest Psalm, który przypomina, że niewierność prowadzi do upadku, mimo to Bóg pozostaje miłosierny dla pokornych.
Piątek, 13 lutego
1 Krl 11, 29-32 | 12, 19 | Ps 81 | Mk 7, 31-37
Cuda są blisko nas.
Czytania ukazują wolę Ojca, która może być niezrozumiała. W Księdze Królewskiej Bóg odbiera królestwo Salomonowi i oddaje je innym we władanie. To przypomnienie, że Boże decyzje nie zawsze są zgodne z ludzką logiką, lecz wypływają z Jego sprawiedliwości i miłości. Psalm 81 pokazuje, że Bóg pragnie dobra swojego ludu, jeśli tylko lud zechce słuchać głosu Pana. W Ewangelii Jezus uzdrawia głuchoniemego, odsuwając się od tłumu i wykonując proste, ludzkie gesty, połączone z modlitwą do Ojca. To znak, że cuda są blisko nas, gdy z wiarą naśladujemy Jezusa i powierzamy wszystko woli Ojca.
Sobota, 14 lutego
Święto Świętych Cyryla i Metodego, biskupa
Dz 13, 46-49 | Ps 117 | Łk 10, 1-9
Misja chrześcijan.
Dzisiejsze czytania ukazują jedną misję i jeden cel – przybliżyć królestwo Boże. Paweł i Barnaba jasno mówią, że skoro jedni odrzucają Ewangelię, to zostaje ona zaniesiona do innych, którzy są na nią otwarci. Psalm 117 zaprasza wszystkie narody do uwielbienia Boga, bo Jego zbawienie nie zna granic. W Ewangelii Jezus posyła uczniów z bardzo konkretnym zadaniem i przestrzega ich przed rozproszeniem – mają głosić pokój, uzdrawiać i mówić, że królestwo Boże jest blisko. Ta misja trwa także dziś. Słowo wciąż jest głoszone, pytanie tylko, czy ja je przyjmuję i przekazuję dalej, czy swoją postawą je odrzucam.
Dominik Pawlak
Komentarze
Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!