TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 29 Listopada 2020, 20:58
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Słowo Boże na każdy dzień (31 sierpnia - 5 września)

XXII Niedziela zwykła 30 sierpnia
Jr 20, 7–9; Ps 63; Rz 12, 1–2; Mt 16, 21–27
Poniedziałek, 31 sierpnia
1 Kor 2, 1-5; Ps 119; Łk 4, 16-30
Wtorek, 1 września
1 Kor 2, 10b-16; Ps 145; Łk 4, 31-37
Środa, 2 września
1 Kor 3, 1-9; Ps 33; Łk 4, 38-44
Czwartek, 3 września
1 Kor 3, 18-23; Ps 24; Łk 5, 1-11
Piątek, 4 września
1 Kor 4, 1-5; Ps 37; Łk 5, 33-39
Sobota, 5 września
1 Kor 4, 6-15; Ps 145; Łk 6, 1-5

Z Księgi proroka Jeremiasza
Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść; ujarzmiłeś mnie i przemogłeś. Stałem się codziennym pośmiewiskiem, wszyscy mi urągają. Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: «Gwałt i ruina!» Tak, słowo Pańskie stało się dla mnie codzienną zniewagą i pośmiewiskiem.
I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, żarzący się w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem.

Z Księgi Psalmów

Boże, mój Boże, szukam Ciebie
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą
jak zeschła ziemia łaknąca wody.

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni,
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia,
więc sławić Cię będą moje wargi.

Będę Cię wielbił przez całe me życie
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie,
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Bo stałeś się dla mnie pomocą
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
Do Ciebie lgnie moja dusza,
prawica Twoja mnie wspiera.

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu miłą, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe.

Z Ewangelii według Świętego Mateusza

Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie
Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie.
A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».
Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi i wtedy odda każdemu według jego postępowania».

Komentarz do Ewangelii

A taki jest Jezus!
„Nie bierzcie wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe” (Rz 12, 2; w najnowszym przekładzie na język polski brzmi to tak: „W żadnym wypadku nie naśladujcie świata, który was otacza, lecz pozwólcie, by Słowo Najwyższego przemieniało wasz sposób myślenia na nowy, tak abyście mieli zdolność rozpoznania, co jest wolą Boga, a szczególnie tego, co jest dobre, co Bogu miłe, a co doskonałe”). Zanim przejdziemy dalej zwróćmy jeszcze uwagę na to, że słowo „przemieniajcie” jest tłumaczeniem greckiego słowa metamorfai, które „oznacza przekształcenie się w inną postać” (List do Rzymian, Warszawa 2016, s. 46).
Jak wiemy Święty Paweł, przed spotkaniem Pana Jezusa pod Damaszkiem, robił wszystko, aby zniszczyć Kościół, czyli wspólnotę uczniów Chrystusa. Czynił to z pozycji gorliwego wyznawcy judaizmu. Choć jako Żyd oczekiwał przyjścia Mesjasza, to nie rozpoznał Go w Jezusie. Chrześcijaństwo nie pasowało mu do wiary w Boga Abrahama, Izaaka i Jakuba. Nie widział tego, że wiara w Jezusa to „milowy krok” w stronę Boga, który objawił się Abrahamowi i Mojżeszowi, który wyprowadził Żydów z Egiptu. Nie pozwolił, „by Słowo Najwyższego przemieniło” go. Z czymś podobnym spotykamy się w Ewangelii, którą dzisiaj słyszymy. Święty Piotr wyznał wiarę w Jezusa: „Ty jesteś, Mesjasz, Syn Boga żywego” (Mt 16, 16). Uznał, że Jezus to zapowiadany Mesjasz, ale... No właśnie... Ale chyba widział tego Mesjasza na własnych warunkach i zasadach. Kiedy Jezus - Mesjasz zaczął mówić, co Go czeka („musi... wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie” – Mt 16, 21), to Piotr się temu sprzeciwił; nie pasowało mu to do jego obrazu Mesjasza („Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie” – Mt 16, 22). I on nie pozwolił, „by Słowo Najwyższego (czyli sam Jezus) przemieniło” go. Patrzymy na Piotra i Pawła i właściwie widzimy samych siebie. Niby wierzymy w Pana Jezusa, ale nie wierzymy Panu Jezusowi. Próbujemy dopasować Pana Jezusa do swoich wyobrażeń, ale także próbujemy dopasować Pana Jezusa do tego świata. Nie chcemy się wychylać, nie chcemy odstawać od innych!
A z drugiej strony tak łatwo siebie usprawiedliwiamy: przecież wszyscy tak robią! Seks przed ślubem, antykoncepcja, akceptacja homoseksualizmu, odrzucanie sakramentu spowiedzi, odkładanie w nieskończoność sakramentu małżeństwa. Wielu z nas - uczniów Pana Jezusa nie widzi w tym nic złego: taki jest świat! Tylko że dla ucznia Jezusa wyznacznikiem nie jest: taki jest świat, ale: TAKI JEST JEZUS! Dlatego Piotr usłyszał: „Zejdź Mi z oczu szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku” (Mt 16, 23). Dlatego Paweł przypomina nam dzisiaj z mocą: „Nie bierzcie wzoru z tego świata” (Rz 12, 2), bo nie: taki jest świat, ale: TAKI JEST JEZUS!

Ks. Tomasz Kaczmarek

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!