Słowo Boże na każdy dzień (29-3 stycznia)

Poniedziałek, 29 grudnia
1 J 2, 3-11 | Ps 96 | Łk 2, 22-35 
A Twoją duszę miecz przeniknie.

Maryja z Józefem ofiarowują w świątyni Jezusa, czyli najcenniejsze, co posiadają, swego Jedynego Syna. Jezus później ofiaruje siebie samego za nas, za nasze grzechy. A my? My często komuś coś ofiarujemy, ale czy to jest coś cennego? Kiedy komuś coś ofiarujemy, niech to będzie również najlepsze. Maryja z Józefem uczą nas miłości do Boga i do bliźniego. Ofiarujmy więc miłość naszym braciom, nie oczekując za to wdzięczności. Maryja za swój cenny dar otrzymuje obietnicę cierpienia. Jezus naucza nas, dzieci Boże, byśmy wypełniali Jego przykazania. 

Wtorek, 30 grudnia 
1 J 2, 12-17 | Ps 96 | Łk 2, 36-40 
Kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Dziś spotykamy prorokinię Annę, która przebywała w świątyni. Ona od najwcześniejszych lat rozpoznała swoje powołanie. Służyła Bogu dniem i nocą. Jej serce stało się świątynią Boga. Od spotkania małego Jezusa wszystkim mówiła o Zbawicielu. My, dzięki odkryciu swego powołania, wiemy, co czynić i jak mamy czynić. Wszystko po to, abyśmy przeżyli swoje życie wypełniając wolę Bożą, napełnieni Bożą miłością, bez poczucia pustki, czy zmarnowanego życia. Otwórzmy się na Chrystusa, przeciwstawiajmy się złu, wypełniajmy swoje życiowe powołanie.

Środa, 31 grudnia 
1 J 2, 18-21 | Ps 96 | J 1, 1-18 
A Słowo stało się Ciałem.

Dzisiaj list Jana przypomina, że zbliża się koniec świata, a już teraz, za naszego życia rozstrzyga się nasza wieczność. Jan Ewangelista natomiast uczy nas, że Jezus jest Słowem Bożym, przez które Bóg przemówił do ludzi. Przez Niego Ojciec wszystko powołał do istnienia i wraz z Nim rządzi światem. Słowo „stało się Ciałem” i zamieszkało wśród nas. Bóg znowu zniżył się do człowieka. Od tego, czy przyjmiemy lub odrzucimy Słowo Boże, czyli Chrystusa, zależy nasze wieczne życie. Trzeba wybierać pomiędzy światłością i ciemnością.

Czwartek, 1 stycznia | Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki
Lb 6, 22-27 | Ps 67 | Ga 4, 4-7 | Łk 2, 16-21 
A Ja im będę błogosławił.

Dzisiejszy fragment z Księgi Liczb jest obietnicą, że Pan będzie błogosławił swojemu ludowi Ewangelia zaś ukazuje nam piękną ikonę: Dzieciątko Jezus w żłóbku, obok Maryja – Boża Rodzicielka, a tuż przy niej, Święty Józef, cichy opiekun. Następuje pierwsze spotkanie człowieka (pasterzy) z Bogiem żywym, pierwsza adoracja Jezusa. Pasterze stają się świadkami Dobrej Nowiny, a poprzez to, że rozgłaszali tę nowinę, stali się pierwszymi ewangelizatorami. Maryja, Boża Rodzicielka, dała nam Jezusa, którego imię znaczy „Bóg zbawia”.

Piątek, 2 stycznia 
1 J 2, 22-28 | Ps 98 | J 1, 19-28 
Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.

Dziś w 1 Liście św. Jan naucza: „Teraz właśnie trwajcie w Nim, dzieci, abyśmy, gdy się zjawi, mieli w Nim ufność i w dniu Jego przyjścia nie doznali wstydu”. A życie wieczne, pisze św. Jan, jest obietnicą daną przez samego Boga. Jan Chrzciciel w Ewangelii przedstawia się pytającym: „Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz”, i jednocześnie przedstawia nam Jezusa: „Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”. 

Sobota, 3 stycznia 
1 J 2, 29-3, 6; Ps 98; J 1, 29-34 
Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje Jana Chrzciciela jako proroka i świadka potwierdzającego tożsamość Jezusa: „Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”. Jest takie określenie „świadczyć o czymś”. Czy my, jako dzieci Boże, zawsze potrafimy świadczyć za Jezusem? Czy potrafię w swoim środowisku, wśród tych, których znam i którzy mnie otaczają wyznać: „Daję Wam świadectwo, że Jezus jest Synem Bożym!”? Czy żyję świadomością, że jestem umiłowanym dzieckiem Bożym? Czy potrafię trwać w Bogu i nie grzeszyć, walczyć z grzechem?

Maria Owczarek