Słowo Boże na każdy dzień (2-6 lutego 2026)

Poniedziałek, 2 lutego
Święto Ofiarowania Pańskiego
Ml 3, 1-4 | Ps 24 | Hbr 2, 14-18 | Łk 2, 22-40
Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie.

W blasku świec wpatrujemy się w Świętą Rodzinę podążającą do świątyni, by ofiarować Bogu to, co najcenniejsze. Ofiara ubogich nie umniejsza daru. Jak zapowiada prorok Malachiasz „przybywa do swej świątyni Pan”, którego oczekujemy. Otwórzmy serca, bo sam Bóg chce w nas mieszkać. Czekajmy na Niego z utęsknieniem i dajmy się prowadzić Duchowi Świętemu, jak Symeon. Uczmy się rozpoznawać czas. Nie żałujmy czasu na modlitwę i post, jak prorokini Anna. Wspierajmy i otoczmy modlitwą osoby konsekrowane w dniu ich święta, bo oddały Bogu swoje życie. My także ofiarujmy dziś Panu samych siebie.

Wtorek, 3 lutego 
2 Sm 18, 9-10.14b.24-25a.31-19, 3 | Ps 86 | Mk 5, 21-43
Nie bój się, wierz tylko.

Ból Dawida po śmierci syna Absaloma pozwala bardziej zrozumieć cierpienie Jaira, który traci córeczkę. Pozostaje tylko zanoszenie błagania do Boga, który „jest dobry i łaskawy, pełen łaski dla wszystkich, którzy Go wzywają”. Jezus nie przechodzi obojętnie obok proszącego o ratunek ojca. Oczekuje tylko od niego wiary w Jego moc. Tej wiary nie zabrakło kobiecie, przekonanej, że do odzyskania zdrowia wystarczy dotknięcie szaty Jezusa. I nie zawiodła się. Takie jest serce Boga, czułe i wrażliwe, pełne współczucia dla zmagających się z cierpieniem. Też mogę tego doświadczyć, jeśli wystarczy mi wiary w moc Jezusa.

Środa 4 lutego 
2 Sm 24, 2.9-17 | Ps 32 | Mk 6, 1-6 
Moje owce słuchają mego głosu.

Dawid zgrzeszył pychą, stawiając siebie wyżej niż Boga. Chciał „policzyć” swoje siły. Spotyka go kara, którą wybiera z rąk Pana, „bo wielkie jest Jego miłosierdzie”, byle nie wpaść w ręce ludzi. Potrafimy być bezwzględni, nie mający litości wobec innych. Potrafimy zlekceważyć nawet Boga. Doświadcza tego Jezus ze strony mieszkańców Nazaretu, którzy znając Jego pochodzenie, powątpiewają o Nim. Brak wiary jest przeszkodą dla działania Boga. Czy potrafię słuchać Boga, zwłaszcza gdy przemawia głosem kogoś znajomego albo przychodzi w znakach codzienności?

Czwartek, 5 lutego 
1 Krl 2, 1-4.10-12 | 1 Krn 29 | Mk 6, 7-13
Bliskie jest królestwo Boże.

Śmierć jest nieuchronna. Dawid umiera, ale zostawia potomka. Jego życie ma przedłużenie w Salomonie, a ostatecznie w Jezusie Chrystusie. Ten Jezus wysyła swoich uczniów i daje im władzę. Czasem słyszę narzekania, że tak mało jest cudów uzdrowienia. A przecież każda dobrze przeżyta przez nas spowiedź i Eucharystia są cudem miłosiernego Boga. Przez ręce i słowa kapłana dokonują się prawdziwe cuda; choć nie leczą kalectwa czy choroby ciała, to dają uzdrowienie wewnętrzne. A to czyni nas już teraz uczestnikami życia wiecznego.

Piątek, 6 lutego 
Syr 47, 2-11 | Ps 18 | Mk 6, 14-29
Niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.

Księga Mądrości Syracha głosi pochwałę króla Dawida, który „każdym swym czynem oddawał chwałę Świętemu i Najwyższemu, słowem uwielbienia z całego serca śpiewał hymny”. Możemy się uczyć od niego, jak wielbić Boga, jak dbać o piękno liturgii. Ewangelia przywołuje postać Jana Chrzciciela, który broniąc prawdy i Bożych przykazań, ginie okrutną śmiercią z rąk Heroda. Co łączy Dawida i Jana? Obydwaj służyli Bogu z wielką gorliwością i zabiegali o Jego chwałę. Obaj byli świadkami wiary. Warto brać z nich przykład, bo „błogosławieni, którzy wydają owoc dzięki swojej wytrwałości”. Są sprawy, dla których warto poświęcić życie jak Jan Chrzciciel.

Sobota, 7 lutego 
1 Krl 3, 4-13 | Ps 119 | Mk 6, 30-34
Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza.

Król Salomon prosi Boga o serce rozumne, o zdolność rozróżniania dobra od zła. Zostaje wysłuchany i otrzymuje nawet więcej. Dzięki pokorze i mądrości zdobywa się inne dobra. Ewangeliczny obraz  owiec, które bez pasterza rozpraszają się i giną przypomina sytuację współczesnego człowieka. Bez Bożej mądrości jesteśmy pogubieni, czasem zaślepieni, zdani na fałszywych proroków obiecujących raj na ziemi. Pragniemy miłości, a doświadczamy pustki i samotności. Potrzebujemy przewodnika - Jezusa Chrystusa, który jest najlepszym Pasterzem.

Anna Glińska