TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 24 Lutego 2020, 03:22
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Słowo Boże na każdy dzień (15-21 grudnia)

III Niedziela Adwentu, 15 grudnia
Iz 35, 1-6a.10; Ps 146; Jk 5, 7-10; Mt 11, 2-11
Poniedziałek, 16 grudnia
Lb 24, 2-7.15-17a; Ps 25; Mt 21, 23-27
Wtorek, 17 grudnia
Rdz 49, 1a.2.8-10; Ps 72; Mt 1, 1-17
Środa, 18 grudnia
Jr 23, 5-8; Ps 72; Mt 1, 18-24
Czwartek, 19 grudnia
Sdz 13, 2-7.24-25a; Ps 71; Łk 1, 5-25
Piątek, 20 grudnia
Iz 7, 10-14; Ps 24; Łk 1, 26-38
Sobota, 21 grudnia
Pnp 2, 8-14; Ps 33; Łk 1, 39-45

Z Ewangelii wg św. Mateusza

Na Chrystusie spełniają się proroctwa

Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie».

Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Co wyszliście obejrzeć na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po co więc wyszliście? Zobaczyć proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. on jest tym, o którym napisano: „Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę”. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on».

Z Księgi Psalmów

Bóg wiary dochowuje na wieki,
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych,
wypuszcza na wolność uwięzionych.

Pan przywraca wzrok ociemniałym,
Pan dźwiga poniżonych.
Pan kocha sprawiedliwych,
Pan strzeże przybyszów.

Ochrania sierotę i wdowę,
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.

Z Listu Świętego Jakuba Apostoła

Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Tak i wy bądźcie cierpliwi i umacniajcie serca wasze, bo przyjście Pana jest już bliskie. Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie podpadli pod sąd. Oto Sędzia stoi przed drzwiami. za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.

Z Ewangelii wg św. Mateusza

Na Chrystusie spełniają się proroctwa

Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie».

Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Co wyszliście obejrzeć na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po co więc wyszliście? Zobaczyć proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. on jest tym, o którym napisano: „Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę”. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on».

Komentarz do Ewangelii

Wątpię, czyli nie ufam

Powoli przemierzamy tegoroczny Adwent! Patrzymy jak pali się trzecia już świeca na wieńcu adwentowym. Zbliżamy się do końca pierwszej części Adwentu (16 grudnia), która koncentruje się na powtórnym przyjściu Jezusa na końcu czasów. Kiedy ten koniec nadejdzie, to wszystko się wyjaśni; nie będzie żadnego „gdybania” co do istnienia Jezusa, ponieważ objawi się On wszystkim ludziom, „ujrzymy Go takim, jaki jest” (1J 3, 2). Dopóki tak się nie stanie, wielu będzie miało trudności z przyjęciem Jezusa jako Boga i Pana. Dlatego też słyszymy dzisiaj pytanie Jana Chrzciciela: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?” (Mt 11, 3). Żydzi mają problem z Jezusem: wiedzą i wierzą w to, że przyjdzie Mesjasz, ale są przekonani, iż ten Mesjasz „będzie potężnym wodzem i odnowicielem politycznej świetności Izraela”. Jezus im do tego nie pasuje, choć „niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię” (Mt 11, 5). Ta odpowiedź Jezusa jest przywołaniem słów proroka Izajasza (Iz 61, 1; por. Iz 26, 19; 29, 18-19; 35, 5-6; 53, 4). Mistrz z Nazaretu chce przez to wyrazić, że „wszystkie Jego cuda oraz głoszenie Ewangelii potwierdzają, że wypełnia On proroctwa Izajasza, czyli jest Chrystusem (Mesjaszem), obiecanym Sługą Pana”. Zdaje sobie jednak sprawę, że niektórym to nie wystarczy, stąd też dołącza ostrzeżenie przed zwątpieniem: „błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi (dosłownie: „nie upadnie, nie popadnie w grzech) we Mnie” (Mt 11, 6). Pomimo „cudów i znaków”, które czyni Jezus, trudno ludziom przyjąć, że On – Bóg jest taki ludzki, że „podobnie jak my doświadczył wszystkiego – oprócz grzechu” (Hbr 4, 15). Jezus mówi więc: „Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a mówicie: «To żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników»” (Łk 7, 34). Bo jak to możliwe, żeby wielki i potężny Bóg mógł stać się człowiekiem!? „Na świecie pojawiło się wielu oszustów, którzy nie wyznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele. Każdy z nich jest oszustem i antychrystem” (2J 7). Stąd też wątpliwości w wierze są – jak uczy teologia moralna – „wykroczeniem”, grzechem i rodzą się z zamknięcia człowieka na kontakt z Panem Bogiem, z braku zaufania do Niego i przyjęcia tego, że w odniesieniu do Pana Boga jest potrzebna tajemnica. Wątpliwości w wierze wynikają z zaufania do samego siebie, do tego, co sam jestem w stanie poznać, z zaufania do swego rozumu i tego, co sam poznaję. Wątpliwości w wierze, to coś innego niż „poszukiwanie rozumienia prawd wiary”, wszak „wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek – poznając Go i miłując – mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie” (Jan Paweł II, Encyklika Fides et ratio, 14. 09. 1998).

ks. Tomasz Kaczmarek

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!