Poniedziałek, 12 stycznia
1 Sm 1, 1-8 | Ps 116B | Mk 1, 14-20
Zaraz ich powołał, a oni … poszli za Nim.
Zaraz, natychmiast! Rozpoczynamy okres zwykły w liturgii. Św. Marek pokazuje nam Jezusa pełnego mocy. Oto pośród nas jest Syn Boga Żywego, który właśnie rozpoczyna swoją działalność. Bóg działa od razu. Idzie, powołuje, wywołuje reakcję. Prowokuje do zmiany myślenia. Właśnie tego dotyczy owo radykalne wezwanie: nawracajcie się – to znaczy zmieniajcie myślenie! Wszyscy, którzy patrzą na Jezusa przeżywają coś w rodzaju szoku: nikt jeszcze nie przemawiał tak jak On.
Wtorek, 13 stycznia
1 Sm 1, 9-20 | 1 Sm 2 | Mk 1, 21-28
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego!
Emanuel. Patrzymy na Jezusa i widzimy w Nim Boga bliskiego człowiekowi. Jezus jest wolny, nie zważa na ludzkie opinie. On widzi ludzkie związania i to, co jest ich przyczyną. Jezus działa tak, jak nikt do tej pory! Przyszedł do swojej własności, której jest Panem. To On uczy, rozkazuje, działa. Oto Syn Boga. Dlatego wszyscy zdumieli się Jego nauką, właśnie dlatego, że nie działa jak człowiek, wieść o Nim wszędzie się roznosi. W ten sposób wypełnia się wola Boga: oto przychodzę.
Środa, 14 stycznia
1 Sm 3, 1-10.19-20 | Ps 40 | Mk 1, 29-39
Całe miasto zebrało się u drzwi.
Wszyscy Cię szukają. Bóg daje się poznać w swoim Synu. Objawił swoją chwałę i … dzieją się rzeczy niezwykłe. Całe miasto stoi u drzwi domu, w którym się zatrzymał. Przynieśli do Niego swoich chorych, opętanych. Prości ludzie szukają u Jezusa rozwiązania swego życia. Tak jest nasz Bóg! Bliski, dla każdego, dobry. On jest aktywnie obecny pośród nas. Płacze z tymi, którzy płaczą, śmieje się z tymi, którzy się śmieją. O takim Bogu będziemy opowiadać innym ludziom: Jezus współczuje, współcierpi.
Czwartek, 15 stycznia
1 Sm 4, 1-11 | Ps 44 | Mk 1, 40-45
Jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić.
Uczeń, ale nie misjonarz. Człowiek potrzebujący pomocy przyszedł do Jezusa. Prosi o pomoc. Dlaczego wybrał Jezusa? Kogo widzi w Jezusie? Ten człowiek otrzymał pomoc, ale nie wykonał zaleceń. Miał nie opowiadać, kto i dlaczego mu pomógł. Ten człowiek z ucznia Jezusa miał stać się Jego misjonarzem. Dobra, które otrzymał nie rozmnożył. Stało się tak dlatego, ponieważ nie posłuchał Jezusa do końca. Nie wypełnił Jego Słowa. Skutkuje to tym, że obnaża Jezusa, tymczasem Jezus sam siebie objawia.
Piątek, 16 stycznia
1 Sm 8, 4-7.10-22a | Ps 89 | Mk 2, 1-12
Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka:
Dziecko, odpuszczone są twoje grzechy.
Paraliż. Jezus jest Synem Boga. Jego władza sięga o wiele dalej niż sprawy ciała. On leczy całego człowieka, również te miejsca, których oczy jakby nie widzą. On ma władzę odpuszczania grzechów! Jezus leczy tam, gdzie jest korzeń wszelkiego zła. On usuwa powód choroby, a nie jej skutek. To Jezus działa, natomiast ze strony człowieka potrzebna jest wiara, zaufanie. Szokująca jest wiara tych ludzi, którzy przynieśli sparaliżowanego człowieka. Ich postawa zwraca uwagę. To jest rola Kościoła - wspólnoty: przynosić w swojej wierze ludzi przed Jezusa.
Sobota 17 stycznia
1 Sm 9, 1-4.17-19 | 10, 1 | Ps 21 | Mk 2, 13-17
Wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami.
Pierwszy między grzesznikami. To Bóg przychodzi do człowieka. To On jest pierwszym, który nawiązuje bliskość z ludźmi, którzy się źle mają. Jezus jest między tymi, których inni odrzucili. Jezus siedzi przy tych, którzy sami na siebie źle patrzą. Dzieje się skandal Ewangelii! Nie możni, nie władcy, nie szlachetnie urodzeni …, to grzesznicy są w centrum Jego serca. Taki obraz szokuje! Jednak właśnie dzięki takiej postawie Jezusa mogę spojrzeć na samego siebie i zadać sobie pytanie: jaki jestem? Mogę też popatrzeć zewnętrznie i oceniać postawę Jezusa: tak nie wypada, Bogu tak nie wolno. Która z tych postaw zmienia człowieka?
ks. Dariusz Brylak
Komentarze
Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!