Przepis na świętość we dwoje

Przepis na świętość we dwoje

Jacy są święci małżonkowie? Na pewno nie nudni. Zakochani w Bogu i współmałżonku, romantyczni, a jednocześnie przeżywający problemy. Obchodzony 13 lipca Dzień Męża i Żony jest okazją, aby zaczerpnąć z życia świętych małżonków i szczęśliwie przeżyć swoje małżeństwo. 

Z inicjatywy Rycerzy Kolumba 13 lipca obchodzony jest Dzień Męża i Żony na pamiątkę ślubu świętych Zelii i Ludwika Martin, rodziców św. Tereski, który odbył się właśnie tego dnia. W tym miejscu pragnę nadmienić, że od 2 lipca do 10 sierpnia relikwie św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz jej świętych rodziców będą peregrynować po Polsce, a jej rozpoczęcie będzie miało miejsce w Szczecinie. 

Relikwie zostaną przywiezione z Lisieux we Francji i przez ponad miesiąc odwiedzą dziesiątki wspólnot karmelitańskich, parafii i sanktuariów w całej Polsce. 31 lipca o godz. 15.00 przybędą do Klasztoru Mniszek Karmelitanek Bosych w Kaliszu na Niedźwiadach, gdzie o godz. 17.00 Mszy św. przewodniczyć będzie biskup kaliski Damian Bryl. W klasztorze relikwie przebywać będą do 1 sierpnia do godz. 10.00. Stamtąd udadzą się do Narodowego Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu, gdzie pozostaną do godz. 14.00. Z Kalisza relikwie zostaną przewiezione do Gniezna.

Duchowe wydarzenie organizowane jest przez Ojców Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej. Hasłem peregrynacji są słowa: „Przez ufność do miłości”, nawiązujące do „małej drogi” świętości, którą głosiła patronka misji i doktor Kościoła. Organizatorzy podkreślają, że będzie to „niezwykły czas modlitwy, spotkania i refleksji nad duchowością św. Tereski i jej rodziców, Zelii i Ludwika – rodziny, która całkowicie poświęciła swoje życie Bogu”.

Droga do świętości

XIX-wiecznych małżonków Zelię i Ludwika Martin kanonizował w Rzymie 18 października 2015 r. papież Franciszek. Miało to miejsce w trakcie obrad synodu biskupów o rodzinie. Był to niezwykle wymowny gest ze strony papieża pokazujący, że małżeństwo i rodzina są równie dobrą drogą do świętości co kapłaństwo bądź życie zakonne. Dowodzi to, że świętość rodziców może rodzić świętość ich dzieci, czego najlepszym przykładem jest mała Tereska. Głównym motywem uznania świętości państwa Martinów – jak podkreślił Franciszek – było budowanie przez nich dzień po dniu rodziny jako środowiska pełnego wiary i miłości. Papież pokazuje wbrew utartym stereotypom, że aby osiągnąć świętość, nie trzeba być męczennikiem, ascetą, mistykiem, czy całkowicie oddać swoje życie ubogim, lecz wystarczy żyć do końca charyzmatem sakramentu małżeństwa.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus mówiła o swoich rodzicach, że są bardziej godnymi nieba, a jej siostra Celina wspominała czułość rodziców i wspólne zabawy. Zelia w korespondencji rodzinnej pisała: „Zajmowanie się dziećmi to praca bardzo przyjemna. Gdybym tylko miała to do roboty, uważałabym się za szczęśliwą”.

Spotkanie na moście 

Zanim jednak Zelia i Ludwik zostali małżeństwem, oboje szukali swojego powołania w zakonach – i oboje doświadczyli odmowy. Czekali cierpliwie na rozpoznanie woli Bożej. Któregoś dnia, kiedy Zelia mijała Ludwika na moście św. Leonarda w Alencon, usłyszała w sercu: „To jest mężczyzna, którego przygotowałem dla ciebie”. 

O północy z 12 na 13 lipca 1858 r. zawarli związek małżeński. Pobrali się późno: Ludwik miał prawie 35 lat, a Zelia - 27. Oboje pracowali i jednocześnie wychowywali swoje dzieci. Doznali radości i smutków zwykłej rodziny. Zelia cierpiała na raka piersi, a Ludwik z powodu miażdżycy tętnic mózgowych. To co zdecydowało o ich świętości, to nie wydarzenia same w sobie, ale sposób, w jaki je przeżywali. Każdą czynność wykonywali z miłością dzięki wierze w bezwarunkową dobroć Boga względem nich. I każdy ból przyjmowali z poddaniem dzięki tej samej wierze. Przez taki przykład pociągali ku górze serca swych dzieci, bliskich, przyjaciół, sąsiadów, a dzisiaj całego Kościoła. „Jestem zawsze z nim szczęśliwa; on jest tego przyczyną, że życie moje jest bardzo miłe. Mąż mój – to święty człowiek. Życzyłabym wszystkim kobietom takich mężów” – pisała Zelia. Każdy dzień rozpoczynali Eucharystią o 5.30. Ich podstawowa dewiza: „Bogu pierwszemu służyć”. W ciągu 13 lat wspólnego życia mieli dziewięcioro dzieci, z których czworo wcześnie zmarło. Zelia zmarła 28 sierpnia 1877 r., mając 46 lat. Po jej śmierci Ludwik przeniósł się do Lisieux, aby z bratem zmarłej, jego żoną i dwoma ich córkami zapewnić środowisko rodzinne osieroconym dzieciom, by w odpowiednim czasie oddać je Bogu – córki wstąpiły do Karmelu. Zmarł 29 lipca 1894 r. w wieku 71 lat.

Wspólne świętowanie

W tym szczególnym dniu, kiedy Zelia i Ludwik zawarli związek małżeński, od kilku lat Rycerze Kolumba zapraszają małżonków do świętowania Dnia Męża i Żony. 

Małżonkowie realizują swoje powołanie przez miłość. „W tym pięknym dniu oderwijmy się od prozy życia, popatrzmy na siebie, na wspólnie przeżyte lata i miłość, którą pielęgnujemy, podtrzymujemy i rozwijamy” – czytamy na stronie Rycerzy Kolumba, którzy zachęcają, aby mężowie obdarowali żony kwiatami, serdecznością i czułością. „Wrażliwość kobiety na piękno, na dobro, jej czułość są najwspanialszym darem dla mężczyzny. Otoczmy nasze żony ciepłem i miłością, angażujmy się w realizację naszego powołania z troską o innych. Niech każdego dnia unosi nas wiara w miłość, piękno i dobro” – piszą Rycerze Kolumba.

Małżonkowie szczególnie tego dnia zachęcani są do wspólnego świętowania w swoich parafiach i odnawiania przyrzeczeń małżeńskich. Rycerze Kolumba przypominają, że małżonkowie są za siebie odpowiedzialni, dlatego Dzień Męża i Żony jest dobrą okazją, aby podziękować za męża albo żonę, a jeśli małżeństwo przeżywa trudne chwile, warto prosić o Bożą pomoc do przezwyciężenia problemów.

Kolejnym punktem tego święta powinien być czas spędzony razem w sposób szczególny poprzez wyjście do kawiarni, restauracji, kina, teatru lub na spacer. To także okazja do przypomnienia chwil, gdy małżonkowie, stając przed ołtarzem, przyjmowali sakrament małżeństwa. „To dzień ważny szczególnie współcześnie, kiedy wartość sakramentu małżeństwa jest niejednokrotnie kwestionowana, a świętowane są dni zdecydowanie mniej istotne niż ten. Chcemy, aby z tym świętem – Dniem Męża i Żony, utożsamiali się wszyscy małżonkowie, którzy wspólnie i zgodnie złożyli przed Bogiem przysięgę małżeńską i pragną w niej wytrwać do końca życia” - podkreślają Rycerze Kolumba. 

Ewa Kotowska-Rasiak