Powstała Rada

Powstała Rada 

31 stycznia 2026 r. w Wołczynie odbyło się pierwsze spotkanie Diecezjalnej Rady Żywego Różańca, zatwierdzonej przez biskupa kaliskiego 18 października 2025 r.

Zadaniem Rady jest pomoc osób świeckich w wypełnianiu obowiązków przez duszpasterza diecezjalnego. Radę w naszej diecezji tworzy aktualnie 10 osób. Należą do niej: ks. Bogumił Kempa, diecezjalny duszpasterz wspólnot różańcowych, Grażyna Iwańska z Blizanowa, Małgorzata Kempa z Ostrowa Wlkp. (parafia św. Stanisława Bp.), Marzena Kubica z Wielowsi (parafia św. Wawrzyńca), Aneta i Sławomir Błaszczyk (parafia Miłosierdzia Bożego w Kaliszu), Gizela Sołtysiak z Kowalewa (parafia św. Bartłomieja), Maria Ogrodowiak z Wołczyna (parafia NMP Niepokalanie Poczętej), Anna Szymczak-Woźnica z Karmina (parafia św. Barbary), Maria Zakrzewska z Wieruszowa (parafia św. Stanisława BiM) Spotkanie rozpoczęło się wspólną Eucharystią w Kościele św. Teresy.

Po Mszy św. odbyły się obrady, podczas których podsumowaliśmy miniony 2025 r. i omówiliśmy zadania, jakie stoją przed nami w roku jubileuszowym 200-lecia Żywego Różańca (szkolenie, spotkania rejonowe, rekolekcje dla Żywego Różańca, pielgrzymka do Lyonu, pielgrzymka diecezjalna do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ostrowie Wlkp.). Odbyła się także dyskusja dotycząca bieżących spraw i problemów wspólnot różańcowych naszej diecezji oraz nowego statutu Żywego Różańca. Spotkaniu towarzyszyły relikwie bł. Pauliny Jaricot, naszej założycielki. Zakończyło się ono wspólnym posiłkiem, za co serdecznie dziękujemy Żywemu Różańcowi z Wołczyna.

Diecezjalna Rada Żywego Różańca została powołana, by dać głos ludziom świeckim i ich wysłuchać. Wszyscy bowiem jesteśmy odpowiedzialni za Kościół i za to, co się w nim dzieje. Do Kościoła należą różni ludzie, także do wspólnot różańcowych: mają różne poglądy, różne spojrzenie na rzeczywistość, różne doświadczenia. Aby razem zrobić coś dobrego, trzeba najpierw usiąść i posłuchać innych. „Słuchanie jest pierwszym nieodzownym składnikiem dialogu i dobrej komunikacji. Nie można komunikować się, jeśli najpierw się nie słucha” – napisał kiedyś papież Franciszek. „Natomiast odmowa słuchania często przeradza się w agresję wobec drugiego. Widzimy więc, że słuchanie jest wymiarem miłości” – dodaje dalej Ojciec Święty.

Zaś Leon XIV w homilii wygłoszonej podczas jubileuszu grup synodalnych mówił: „Najwyższą zasadą w Kościele jest miłość: nikt nie jest powołany do rozkazywania, wszyscy są powołani do służenia; nikt nie może narzucać swoich idei, wszyscy musimy wzajemnie siebie słuchać; nikt nie jest wykluczony, wszyscy jesteśmy powołani do uczestnictwa; nikt nie posiada całej prawdy, wszyscy musimy szukać jej pokornie i szukać jej razem”. I tą drogą, wyznaczoną przez papieża, chcemy podążać. Znamy swoje miejsce w Kościele, jesteśmy powołani do różnych zadań, ale troska o dobro wspólne winna być naszym najważniejszym zadaniem. Dlatego Rada jest po to, aby słuchać; by usłyszeć „co mówi Duch do Kościoła” (por. Ap 3, 22). Rada jest po to, aby diecezjalny duszpasterz mógł usłyszeć i lepiej poznać, co dzieje się we wspólnotach, co trzeba zmienić, co poprawić, co wzmocnić, w jaką stronę pójść. Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium naucza, że ludzie świeccy „ustanowieni jako lud Boży i uczynieni na swój sposób uczestnikami kapłańskiego, prorockiego i królewskiego urzędu Chrystusowego, ze swej strony sprawują właściwe całemu ludowi chrześcijańskiemu posłannictwo w Kościele i w świecie” (LG 31).

A papież Pius XII mówił: „świeccy, zajmują miejsce w pierwszych szeregach Kościoła. Dla nich Kościół stanowi życiową zasadę ludzkiej społeczności. Dlatego to oni, i przede wszystkim oni, winni uświadamiać sobie coraz wyraźniej nie tylko to, że należą do Kościoła, ale że sami są Kościołem, to znaczy wspólnotą wiernych żyjących na ziemi pod jednym przewodnictwem papieża, oraz pozostających z nim w łączności biskupów. Oni są Kościołem”. Diecezjalna Rada Żywego Różańca powstała, by wspólnie, razem wsłuchiwać się w głos Ducha Świętego i rozeznawać – w duchu posłuszeństwa, zgodnie z Ewangelią i nauką Kościoła – co jest wolą Bożą względem nas i czego Pan od nas oczekuje. Proszę, abyście się za nas modlili, byśmy mogli wam służyć, aby – jak mówiła bł. Paulina Jaricot – Różaniec „stał się modlitwą wszystkich”. 

Ks. Bogumił Kempa

Drogi czytelniku

Czy chciałbyś jeszcze bardziej angażować się w życie Kościoła?
Pomyśl, czym mógłbyś się podzielić, jakie dary i talenty mógłbyś ofiarować w służbie wspólnot różańcowych?