Modlitwa za diecezję

Modlitwa za diecezję

Diecezja kaliska jest pięknym Kościołem, ponieważ należy do Jezusa, a Żywy Różaniec jest największą istniejącą w niej wspólnotą. Nie zapominajmy o modlitwie za naszą diecezję.

Mijają kolejne dni roku jubileuszowego 200 - lecia Żywego Różańca. W tym czasie w naszej diecezji już wiele się wydarzyło. Mieliśmy szkolenie dla zelatorów, rekolekcje w Sadowiu, spotkania rejonowe w Lutogniewie, Chełmcach i Kotłowie. Duża reprezentacja naszej różańcowej wspólnoty brała udział w Ogólnopolskiej Pielgrzymce Żywego Różańca na Jasną Górę. Odbyły się także dwa zebrania naszej Diecezjalnej Rady – jedno w Wołczynie, drugie w Kaliszu. W styczniu przeżyliśmy diecezjalną nowennę ku czci bł. Pauliny Jaricot oraz jej wspomnienie. Niedziele różańcowe odbyły się w kilku parafiach: w Gorzycach Wielkich, Golinie, Pogrzybowie, Wieruszowie – Podzamczu, Blizanowie i Chwaliszewie. W Rychtalu odbył się dzień skupienia dla Żywego Różańca. Tysiące ludzi modliło się przy relikwiach bł. Pauliny i słuchało konferencji o różańcu. Powstają nowe róże, rozwija się wspólnota różańcowa osób żyjących w związkach niesakramentalnych. Dzieją się cuda… 

Oczywiście najważniejszym i pierwszym miejscem waszego różańcowego apostolstwa jest zawsze parafia. Niemniej diecezja też was potrzebuje, waszej modlitwy i zaangażowania. Kościół to wspólnota, która aby żyć potrzebuje nieustannie odnawiającego działania Ducha Świętego, który przychodzi, gdy ludzie się modlą. Bł. Paulina Jaricot pokazała nam, jak wielką siłą są wierni świeccy, którzy z oddaniem posługują w Kościele. Papież Leon XIV mówi: „Święty Lud Boży nie jest nigdy bezkształtną masą, lecz Ciałem Chrystusa lub – jak mawiał Augustyn – Christus totus („całym Chrystusem”). I dodał, że mamy być „Kościołem wcielonym w historię, zawsze otwartym na misję, w którym wszyscy jesteśmy powołani do bycia uczniami-misjonarzami, apostołami Ewangelii, świadkami Królestwa Bożego, niosącymi radość Chrystusa, którego spotkaliśmy!” Nie mam wątpliwości, że każdy, kto odmawia Różaniec, spotyka Chrystusa. Nie ma innej możliwości, zważywszy na to, że przecież Różaniec to modlitwa maryjna, a Matka Boża zawsze prowadzi do Syna. A zatem jako Żywy Różaniec również jesteśmy zaproszeni do misji, do bycia apostołami i świadkami Jezusa. Wierni świeccy nie są bowiem drugorzędnymi członkami Kościoła, służącymi hierarchii i zwykłymi wykonawcami poleceń, ale jako uczniowie Chrystusa są powołani do ożywiania każdego środowiska zgodnie z duchem Ewangelii. Dlatego nie ustawajcie w waszym zabieganiu o dobro całego Kościoła.

Dziś szczególnie proszę was o troskę i modlitwę za naszą diecezję. Wiecie, że jest stosunkowo młodym Kościołem. Diecezję Kaliską powołał do istnienia św. Jan Paweł II w 1992 r. Stworzył ją z części sześciu innych już istniejących diecezji, co z jednej strony nadaje jej swoistą wartość i koloryt, ale także pozostaje ciągle niemałym wyzwaniem. Nasza diecezja jest pięknym Kościołem, ponieważ należy do Jezusa, a Żywy Różaniec jest największą istniejącą w diecezji wspólnotą. I jesteśmy diecezji bardzo potrzebni. Dlatego nie zapominajcie o modlitwie za nią. Często ludzie Kościół utożsamiają tylko ze swoją parafią, a jest to dużo większy i żywy organizm, na którego czele stoi biskup. Nie ma Kościoła bez biskupa. Żyjący w II w. św. Ignacy Antiocheński pisał: „Wszyscy idźcie za biskupem, jak Jezus Chrystus za Ojcem, i za waszymi kapłanami jak za Apostołami. A diakonów poważajcie jak przykazania Boże. Niechaj nikt w sprawach dotyczących Kościoła nie robi niczego bez biskupa. Uważajcie za ważną tylko taką Eucharystię, która sprawowana jest pod przewodnictwem biskupa lub tego komu on zleci. Gdzie pojawi się biskup, tam niech będzie wspólnota tak, jak gdzie jest Chrystus Jezus, tam i Kościół powszechny”. I dodaje: „Nie wolno bez biskupa ani chrzcić, ani sprawować agapy, lecz co on zatwierdzi, to i dla Boga będzie miłe. W ten sposób wszystko co czynicie, będzie pewne i ważne. Jest rzeczą rozsądną myśleć na przyszłość trzeźwiej i dopóki jeszcze mamy czas, nawrócić się do Boga. Dobrze jest Boga i biskupa poważać. Ten, kto czci biskupa, uczczony jest przez Boga. Ten, kto czyni coś w tajemnicy przed biskupem, służy diabłu...” To bardzo ważne słowa, także w kontekście różnych spraw, wydarzeń i osób, które budują wspólnoty bez jedności ze swoim biskupem. Żywy Różaniec idzie zawsze w jedności z biskupem, którego wskazuje Ojciec Święty będący tu na ziemi wikariuszem samego Chrystusa. Nigdy o tym nie zapominajmy. 

Ks. Bogumił Kempa

Do rozważenia
Czy trwam w jedności z Kościołem i swoim biskupem?
Czy modlę się za swoją diecezję i swojego biskupa?