Temat numeru

10 września o godz. 10 w Markowej niedaleko Łańcuta rozpocznie się Msza św. beatyfikacyjna rodziny Ulmów. Dlaczego Kościół ogłosi błogosławionymi właśnie ich - biedną rodzinę z Podkarpacia, która została zamordowana w czasie II wojny światowej, inni też ratowali Żydów?

Małżonkowie z podkarpackiej wsi dobrze poznali i przyswoili sobie to prawo Chrystusa. Poznawali wciąż Boga, dlatego okazali się współczującymi przyjaciółmi Żydów, poświęcili w końcu w imię miłości swoje życie i osiągnęli świętość.

To jeden z największych kościołów romańskich w Polsce. To w nim przed wyprawą na Grunwald modlił się Władysław Jagiełło o powodzenie podczas wojny. Gościł tu również Kazimierz Wielki. I wreszcie tu modlił się kard. Karol Wojtyła w pierwszą rocznicę koronacji cudownego wizerunku Pani Czerwińskiej. 

Pod hasłem „Człowiek drogą Kościoła” 2170 pielgrzymów wędrowało, biegło i jechało na rowerach na Jasną Górę, aby pokłonić się Maryi i złożyć w jej ręce swoje prośby i podziękowania. Część z nich przyszła z powrotem od Maryi do Józefa, aby na Mszy św. podziękować za łaskę pielgrzymowania.

Kolegiata w Tumie wzniesiona z granitu, piaskowca i kamienia polnego, oprócz funkcji religijnych pełniła rolę obronnej twierdzy. Istnieje legenda, że w budowie kościoła miał przeszkadzać sam diabeł Boruta ulokowany na łęczyckim zamku.

Sulejowskie opactwo uznane zostało za jeden z najpiękniejszych zabytków kultury romańskiej, a jego początki sięgają XII wieku. Jego najcenniejszym obiektem jest kościół Najświętszej Maryi Panny i św. Tomasza Kantuaryjskiego z kapitularzem z niezwykłą kolumną i gdzie m.in. można zobaczyć czaszkę znaną na całym świecie.

Jedni kapłani otrzymują po raz pierwszy dekrety wikariuszowskie czy proboszczowskie, a jeszcze inni odchodzą na zasłużoną emeryturę. O tym, co czują kapłani w tym momencie podzielili się z nami niektórzy z nich.

Jeśli chcecie poznać dziedzictwo sztuki romańskiej w Polsce, przypomnieć sobie cnoty, o które warto zabiegać, i przywary, których trzeba unikać, a także zasiąść w miejscu, gdzie siadali królowie, to koniecznie musicie wybrać się do Strzelna.

Dziś wieczorem dam wam prezent, umiłowane dzieci mojego Syna Jezusa: olej św. Józefa – powiedział pewnego marcowego dnia 2009 roku św. Józef do Augustina del Divino Corazón. 

Już za chwilę pójdziemy w procesjach w uroczystość Bożego Ciała i potem w czasie jej oktawy. Dbamy o ich oprawę zewnętrzną, by nad Eucharystią niesiony był baldachim, dziewczynki sypały kwiatki, obecni byli ministranci i nie tylko. Ale czy podczas procesji śpiewamy? 

Od ćwierćwiecza pismo „Opiekun” towarzyszy wiernym diecezji kaliskiej i jest to dobra okazja do refleksji nad przeszłością i przyszłością naszej gazety. Czy można to zrobić na dwóch stronach?

W tym roku święcenia kapłańskie przyjmie dwóch kapłańów: jeden z nich szczególnie liczy na opiekę Maryi, a drugi na jej małżonka, Świętego Józefa, a w centrum zawsze jest Chrystus, który powołał Adriana i Mateusza.

W końcu XIX wieku sukienka dziewczynki przystępującej do I Komunii Świętej przypominała suknię ślubną. Nie było z tej okazji prezentów, a obiad spożywano w gronie rodziców i chrzestnych. 

Dlaczego jedne objawienia maryjne, jak te fatimskie zostały uznane przez Kościół za prawdziwe, a inne nie?

Trudno się nie powtarzać mówiąc, że maj to jeden z najpiękniejszych miesięcy, że jest on szczególnie oddany Maryi. W tym czasie w wielu miejscowościach wierni modlą się na „majowym” i to nie tylko w kościołach, ale także przy kapliczkach czy na ulicach miast. 

Wokół filmu „Opiekun” rozgrywa się sporo niezwykłych historii, a bohaterem jednej z nich jest ksiądz dachauowczyk. Zbliżająca się 78. rocznica cudownego wyzwolenia obozu koncentracyjnego w Dachau to doskonała okazja, by ją opowiedzieć.

Sam cierpiąc głód potrafił dzielić się ze współwięźniami swoją skromną porcją chleba. Wspierał ich dobrym słowem, świadectwem modlitwy i udzielaniem Komunii Świętej. Tak postępował w obozie w Dachau bp Michał Kozal, któremu nie udało się stamtąd wydostać.

Czasami wydaje nam się, że ludzie, którzy żyli w czasach Jezusa jak Apostołowie mieli łatwiej, by uwierzyć w Niego i Jego zmartwychwstanie. Argument – bo oni Go widzieli.

Znaną od pierwszych wieków chrześcijaństwa starotestamentową zapowiedzią, czyli prefiguracją, nie tylko Chrystusowego pobytu po śmierci w otchłani (Szeolu), ale i zmartwychwstania jest profeta Jonasz należący do grupy „proroków mniejszych”. 

Mówić uczymy się już jako małe dzieci, ale są słowa, których wypowiedzenie pozostaje niezwykle trudne nawet wówczas, gdy biegle posługujemy się językiem (i to nie jednym).