Rozważania

Maj, jeden z ulubionych miesięcy Matki Bożej. Chcemy wraz z Jej wielkim czcicielem św. Ludwikiem każdego dnia uczyć się bardziej kochać Maryję.

Przez Najświętszą Maryję Pannę przyszedł Jezus Chrystus na świat i przez nią też chce w świecie panować.  

Święty Józef nie tylko oglądał Jezusa, ale z Nim rozmawiał i z ojcowską pieczołowitością piastował na rękach swoich, karmił z pracy rąk własnych.

Coraz rzadziej w spotkaniu dwóch kochających się serc, albo przynajmniej przekonanych, że się kochają, dochodzi też do spotkania na płaszczyźnie wiary.

Niemal we wszystkich wersjach językowych pierwsze słowa listu apostolskiego papieża Franciszka przetłumaczono jako „Sercem ojca”, a nie ojcowskim sercem. Bo ojcowskie serce może mieć ktoś, kto nie jest ojcem, a św. Józef, wiadomo, ojciec przybrany... Rozpocznijmy więc ten miesiąc uznaniem św. Józefa za prawdziwego (choć nie biologicznego) ziemskiego ojca Jezusa. To nam bardzo pomoże.

Cierpliwość w Boskim Sercu bierze się właśnie z Jego miłosierdzia. Można powiedzieć, że cierpliwość jest jednym z kryteriów prawdziwej miłości, a więc miłości bez cierpliwości, która żąda wszystkiego natychmiast, która nie umie czekać, jest miłością fałszywą.

Czym jest świątynia? Świątynia jest miejscem świętym, w którym mieszka Bóg, jest swoistym źródłem Boga i Jego mocy.

Maryja jawi się jako Niewiasta, która patrząc wraz ze św. Janem na Ukrzyżowanego, umacniała wiarę Apostoła i jego świadectwo.

Maryja ma swoje imię – Miriam – co można przetłumaczyć jako „piękna”, albo „ukochana przez Boga”, czy też „Boga miłująca”.