Artykuły

Dz 1, 3-8 | Ps 126 | Flp 1, 20c-30 | J 12, 24-26. Ideałem życia chrześcijańskiego jest życie Jezusa Chrystusa.

Dz 2, 14.22b-32 | Ps 16 | Mt 28, 8-15. Pierwszymi świadkami zmartwychwstania zostały kobiety.

Dz 10, 34a.37-43 | Ps 118 | Kol 3, 1-4 | J 20, 1-9. Trudno było najbliższym przeżyć ten szabat jako „odpoczynek w Bogu” i dziękczynienie za stworzenie świata i człowieka.

Niech ten świąteczny czas pomoże nam doświadczyć obecności Jezusa. Mając w sobie odwagę i siłę, a także niezawodną nadzieję, nieśmy tę radosną nowinę o zwycięstwie Chrystusa ludziom, których spotykamy. 

Ciągle wierzymy, że obecność w domu katolickiej prasy w wersji papierowej może być atutem: jeśli ktoś po nią sięgnie nie znajdzie tu treści niepożądanych czy wręcz wrogich, co jest głównym zagrożeniem Internetu. A co znajdzie?

Baranek z tradycyjnej święconki nawiązuje do Jezusa Chrystusa jako Baranka Paschalnego. W przedstawienia takiego właśnie Baranka obfituje sztuka, ukazując Go na przykładz kielichem eucharystycznym.

Całun z Turynu - słyszał o nim każdy z nas i opinie podważające jego jakikolwiek związek z Jezusem.  Natomiast wyniki ostatnich badań zrewolucjonizowały spojrzenie na to płótno pogrzebowe, w które w Wielki Piątek zostało owinięte ciało Syna Bożego zdjęte z krzyża.

Na jej temat w Biblii odnaleźć możemy zaledwie jedno zdanie. Wymysłem może być jej imię, jednak w Kościołach wschodnich uznawana jest za świętą. Żona Piłata, która znana jest jedynie z apokryfów, jest dla chrześcijan przykładem stanięcia w obronie Jezusa.

- Nie baw się z Bogiem, proszę. Nie mogę pozwolić, żebyś nadal grzeszył - usłyszał mężczyzna od spowiednika, który odmówił mu rozgrzeszenia. Wtedy do kapłana przemówił Jezus: „To Ja przelałem krew za tego człowieka, nie Ty”.

Wielkanocne śniadanie nie może obyć się bez jajek – symbolu nowego życia i odrodzenia. Jeśli chcesz podać je w nieco innej formie niż tradycyjnie, wypróbuj przepis na pasztet jajeczny. Delikatny, aromatyczny – doskonale sprawdzi się na świątecznym stole.

W dniu ślubu Maryja podarowała Józefowi płaszcz. Pewnego dnia Józef musiał zakupić drewno od niejakiego Izmaela, swojego stałego dostawcy. Był cieślą, więc drewna potrzebował do pracy, tak jak piekarz mąki. Niestety, Święty nie posiadał takiej kwoty pieniędzy, jaką życzył sobie Izmael.

Dzieci potrafią zasypywać nas pytaniami. Nie zawsze znamy na nie odpowiedzi. „Ziarenko wiary” to cykl, w którym znajdziecie podpowiedzi. Dziś dowiemy się gdzie mieszka ksiądz.

Jak to powiedział kanclerz Jan Zamoyski? „Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”, tak? No właśnie. I dlatego młodzi tłumnie „uderzają” na uczelnie, chociaż, zaraz, zaraz… wcale nie tak tłumnie.

Z krótką przerwą na makaron cały czas spędził przy grobie Świętej Rity solennie ją zapewniając, że bez relikwii pierwszego stopnia nie rusza się z Cascii. Wreszcie o 15.30 znowu był w rozmównicy, by spotkać się z przełożoną. Siostry nie odpowiedziały na pierwszy dzwonek. Ani na drugi.

Pan Jezus powiedział: „Gdzie dwóch albo trzech gromadzi się w Moje imię, tam jestem pośród nich”. Tak więc nie tylko wielkie świątynie i duże społeczności tworzą Wieczernik, ale każda najmniejsza społeczność gromadząca się
w niewielkiej kaplicy staje się Kościołem Chrystusowym.

Odpowiadałam różnie. Lekarzem, architektem, dziennikarką, pisarką. Nie wiedziałam, że studia są bardzo trudne, ale jeszcze trudniejsze jest bycie sobą. Później dowiedziałam się, co to tak naprawdę znaczy i dlaczego nie warto udawać…

Ciągle jeszcze wielu uważa, że nauka i wiara są sprzeczne, jakby zapomnieli, że taki Mikołaj Kopernik był duchownym katolickim.

Nie ważne czy to rzeka, czy to morze, czy ocean: dużo wody zawsze odsyła mnie do przyjaciół.

Ponad 100 z więzionych w KL Dachau polskich księży zmarło wskutek eksperymentów medycznych. Jednym z tych, który je przeżył był ks. Leon Michałowski, późniejszy świadek w ww. procesach.

Kolejne zmiany w świecie Lewantu przyniosła ucieczka z Rzymu Demetriusza, syna Seleukosa. Przebywał on w Rzymie jako zakładnik od 176 roku. Dwukrotnie prosił senat o obwołane go królem Syrii. Gdy to nie odniosło skutku w 161 roku, przy pomocy Polibiusza zbiegł z Rzymu. Udało mu się też zgromadzić wokół siebie sporą grupę żołnierzy. Wraz z nimi dotarł do Typolisu. Tam ogłosił się królem.