TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 23 Września 2019, 11:14
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Bazylika Wspomożycielki Wiernych

Bazylika Wspomożycielki Wiernych

Dzięki modlitwie wiernych, staraniom duszpasterzy i wsparciu ks. biskupa Napierały cudowna figura Twardogórskiej Wspomożycielki została ukoronowana, a świątynia wyniesiona do godności bazyliki mniejszej.

Kiedy wjeżdża się do Twardogóry, która leży na pograniczu Dolnego Śląska i Wielkopolski, widać stojące pośrodku miasta dwa kościoły. Jeden z nich Wniebowstąpienia Pańskiego i drugi Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych. Nie umniejszając temu pierwszemu, swą niezwykłą bryłą przyciąga wzrok ten w stylu neogotyckim z czerwonej cegły. Zbudowany jest wśród wieńca drzew pamiętających dawne lata. Jest to kościół poewangelicki, więc jego wnętrze różni się od kościołów katolickich. Wcześniej na tym miejscu był inny kościół postawiony w latach 1688-1690, z inicjatywy Eleonory Karoliny (Charlotty) księżnej oleśnicko-wirtemberskiej, kościół ewangelicki, który spłonął w 1873 roku. Obecny, wzniesiony został według projektu opracowanego przez wrocławskiego architekta Karola Jana Lüdeckego, jako budowla jednonawowa, na planie krzyża, z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, z zakrystią od północy i wieżą od zachodu wtopioną w fasadę, zamknięta od góry dachami dwuspadowymi i niskim hełmem z latarnią na wieży. Wyposażenie jest również neogotyckie, pochodzące z ok. 1870 roku, wykonane przez B. Wildego. Wnętrze domu Bożego zdobi drewniany strop w stylu rzymskim oraz balkony, które kiedyś rozciągały się na całej długości, dziś są skrócone i stanowią część chóru. Po lewej stronie głównego ołtarza znajduje się ambona, która pierwotnie wisiała na ścianie bocznej świątyni. Okna są umieszczone na dwóch poziomach.

W zarząd salezjanów
Wróćmy na chwilę do samej miejscowości. W X wieku mieszkańcy Twardogóry weszli w skład państwa polskiego i od ponad 700 lat ma ona prawa miejskie. Pierwotnie miejscowość była rybacką osadą, ale z czasem mieszkańcy porzucali rybołóstwo i zajęli się tkactwem. Natomiast w późniejszych latach Twardogóra zasłynęła z przemysłu drzewnego. Miasto to w czasie wojny zamieszkiwały liczne rodziny niemieckie. Ale po wyzwoleniu 23 stycznia 1945 roku zaczęli je opuszczać, a na ich miejsce napływały polskie rodziny i repatrianci ze wschodu. Wraz z nimi do miasta przybył ks. Jan Duniec, salezjanin, który objął parafię Wniebowzięcia Pańskiego. Za nim przybili inni współbracia i siostry salezjanki. Zorganizowali oni Gimnazjum Ogólnokształcące im. św Stanisława Kostki, Szkołę zawodową krawiecką i Małe Seminarium Duchowne. Oni rozbudzili w ludziach pobożność. Wierni coraz liczniej zaczęli gromadzić się na różnych nabożeństwach i Mszach Świętych. Wtedy zauważono, że świątynia jest za mała, nie mieści wszystkich, a obok stoi pusta i dużo większa. Dlatego też ks. Jan Duniec wystąpił do władz miasta o przekazanie świątyni poewangelickiej Administracji Apostolskiej we Wrocławiu. Stało się to 17 września 1945 roku i od tego czasu kościół należy do katolików. Został on powierzony, podobnie jak i druga świątynia twardogórska, w zarząd Towarzystwu Salezjańskiemu prowincji św. Jacka w Krakowie (dziś należy do Wrocławskiej Prowincji Księży Salezjanów im. św. Jana Bosko). Przeprowadzono niezbędne prace przystosowujące kościół do sprawowania liturgii katolickiej. W ołtarzu głównym umieszczono figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Świątynia została poświęcona 8 grudnia 1945 roku przez administratora apostolskiego ks. J. Milika. i otrzymała wezwanie Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, ale jej konsekracji dokonał dopiero w maju 1966 roku ks. bp Andrzej Wronka z Wrocławia. Od 1945 roku pełni ona funkcję świątyni parafialnej.

Niezwykłe losy Matki Bożej
Ukoronowana papieskimi koronami figura twardogórskiej Madonny została wyrzeźbiona na podstawie wyobrażenia Maryi przedstawionego na obrazie znajdującym się we włoskim sanktuarium Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych w Turynie. To jak się okazało cudowne dzieło powstało tuż przed wybuchem II wojny światowej. Wyrzeźbił je Jan Szczerkowski z Barwałdu koło Wadowic, pracownik Salezjańskiej Szkoły Stolarskiej w Oświęcimiu. Figura była przeznaczona do jednego z kościołów pod Lwowem, lecz wybuch wojny uniemożliwił jej wywiezienie. Kiedy oddziały niemieckie zajęły zakład salezjański, jeden z żołnierzy wyrzucił figurę na podwórze. Uratowała ją przed zniszczeniem Julia Piwowarska, pracownica tamtejszego zakładu, która ukryła rzeźbę najpierw na strychu, a po zbombardowaniu budynku w 1943 roku przeniosła ją do kwiaciarni obok kościoła. Następnie w obawie przed atakiem wojsk radzieckich ukryła ją w swoim mieszkaniu, które w styczniu 1945 roku doszczętnie spłonęło, ale ku zdumieniu wszystkich, na resztkach spalonego stołu stała, co prawda osmalona od dymu, jednakże cała, z jaśniejącymi oczami figura Wspomożycielki. Po zakończeniu wojny wysłano ją do nowo utworzonej placówki salezjańskiej w Twardogórze. Po dotarciu transportu na miejsce okazało się, że wszystkie skrzynie zostały skradzione. Pozostała tylko jedna. Ta właśnie z figurą Matki Bożej. Nic więc dziwnego, że od samego początku ustawienia rzeźby w kościele twardogórskim była ona otaczana szczególnym kultem. Świadczą o tym chociażby liczne wota umieszczone wokół ołtarza. Jak wspomniał ks. proboszcz Ryszard Jeleń tylko część z nich jest eksponowana.

Ku czci wspomożycielki
Przez kolejne lata świątynia zyskała nowe ołtarze, wyremontowano dach i więźbę dachową, naprawiono ceglane przypory wieży, a ściany ozdobiono polichromią ilustrującą rolę Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w historii zbawienia. Mówiąc o tych ilustracjach należy wspomnieć, o umieszczonych po obu stronach prezbiterium, malowidłach przypominających o wielkich wydarzeniach w dziejach Polski, które rozegrały się pod Wiedniem i Lepanto. Zwycięstwo Ligi Świętej w bitwie pod Lepanto papież Pius V przypisał wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny. Patrząc z pewnej odległości na prezbiterium, gdzie w centrum ołtarza wykonanego z drewna stoi przepiękna figura Matki Bożej w otoczeniu 12 Apostołów namalowanych na ścianie nawy. Z prawej strony tuż pod krzyżem umieszczona jest rzeźba przedstawiająca Ostatnią Wieczerzę. Jest to wotum wdzięczności za koronację Matki Bożej. Kult Maryi Wspomożycielki Wiernych rozwijał się bardzo intensywnie, a o rosnącym znaczeniu twardogórskiego sanktuarium świadczyły liczne pielgrzymki i podziękowania za otrzymane łaski, które skrupulatnie odnotowywano. 31 maja 1994 roku świątynia ustanowiona została Diecezjalnym Sanktuarium Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych. Rok później 14 września 1995 roku figurę ozdobiono papieskimi koronami, poświęconymi przez Jana Pawła II w Skoczowie, które założyli: abp Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce, Prymas Polski kard. Józef Glemp, kard. Henryk Gulbinowicz, metropolita wrocławski, ks. biskup Stanisław Napierała, ks. Juan Vecchi - ówczesny zastępca i późniejszy przełożony salezjanów z Rzymu i ks. Stanisław Semik, Inspektor Wrocławskiej Prowincji Salezjańskiej.
W 2003 roku kościół podniesiony został przez Jana Pawła II do godności bazyliki mniejszej.

tekst Arleta Wencwel
foto Monika Rubas

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!