Artykuły z wydania 10(599)2021
W Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu 23 kwietnia odbyło się 52. Sympozjum Józefologiczne, podczas którego swoje referaty wygłosiło czterech prelegentów. Ukochali oni Opiekuna Jezusa nie tylko jako patrona Kościoła, ale jako skarbnicę wielkiej wiary i oddania Bogu.
- Bardzo chciałbym zaprosić was w tych trudnych czasach pandemii do solidarności, do wspierania osób, którym jest ciężko i są samotni – mówił biskup kaliski Damian Bryl do sołtysów z Wielkopolski i diecezji kaliskiej.
Tegoroczne uroczystości, przypadające w ogłoszonym przez papieża Franciszka Roku Świętego Józefa i w 76. rocznicę cudownego wyzwolenia obozu za przyczyną Świętego Józefa, odbywały się od 24 do 29 kwietnia. A zatem przybrały inny charakter niż dotychczas. Zostały rozszerzone, by nie tylko u św. Józefa dziękować za cud wyzwolenia, ale i w miejscach, z których pochodzili i są upamiętnieni księża, więźniowie obozu w Dachau.
W tym roku przedmiotem szczególnej refleksji przy naszym Grobie Pańskim stały się słowa kard. Stefana Wyszyńskiego: „Jeśli przyjdą niszczyć ten naród, zaczną od Kościoła, gdyż Kościół jest siłą tego narodu”.
Bł. Edmund Bojanowski na stałe zagościł w parafii pw. Bożego Ciała w relikwiach przywiezionych przez proboszcza ks. kanonika Zbigniewa Króczyńskiego z delegacją parafian z Lubonia, gdzie znajdują się doczesne szczątki Błogosławionego.
O Maryi mówią i ukazują ją liczne, rozmaite wizerunki: od dzieł wielkich mistrzów po obrazki i figury w wiejskich kapliczkach. Obfituje w takie wizerunki, mniej lub bardziej znane, również Wielkopolska.
Dz 1, 1-11; Ps 47; Ef 4, 1-13; Mk 16, 15-20 Liturgia czytań z uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego kieruje nasz wzrok na uczniów, czyli tych, których Jezus wybrał. Od nich, a także dzięki nim, od współczesnych kapłanów Kościół wciąż domaga się świadectwa.
Jezus po swoim zmartwychwstaniu „dał polecenia”
O posłudze w Kościele Domowym, kondycji współczesnych małżeństw, ogłoszonym przez papieża Franciszka Roku Rodziny, a także o zwykłej codzienności małżeńskiej opowiadają Katarzyna i Piotr Kaniowie, para diecezjalna Domowego Kościoła.
Najwięcej rodzin wielodzietnych jest na Podkarpaciu, a najwięcej rodzin z jednym dzieckiem mieszka na Dolnym Śląsku. U nas, w Wielkopolsce również są ci, którzy zdecydowali się mieć więcej dzieci, na przykład szóstkę jak państwo Beata i Krzysztof. Uważają, że dzieci to radość.
Tak naprawdę to jest opowieść o miłości. Miłości małżeńskiej, miłości księży do parafian, których odwiedzają z kolędą, miłości do książek, która prowadzi do spotkania z ludźmi, a nade wszystko o miłości do Świętego Józefa i tej Miłości, której on był wybranym przez Boga stróżem i opiekunem.
- Chciałbym zaprosić, żebyśmy dzisiaj tak jak Maryja pokornie zaufali Bogu - mówił biskup kaliski Damian Bryl, który 3 maja przewodniczył Sumie odpustowej w parafii pw. NMP Królowej Polski.
- Niech to wspólne świętowanie zbliży nas do siebie, abyśmy mogli razem dalej szukać i budować autentyczne dobro naszej ojczyzny - mówił bp Damian Bryl w 230. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja w katedrze św. Mikołaja.
– Szanujmy naszą pracę. Wkładajmy w nią ducha miłości i służby - mówił biskup kaliski Damian Bryl, który 1 maja przewodniczył Mszy św. w intencji pracowników i pracodawców w Narodowym Sanktuarium św. Józefa.
W parafii pw. św. Marcina i św. Stanisława, biskupa w Goszczanowie 25 kwietnia odbył się charytatywny „Kiermasz ciast dla Amelki”, podczas którego zbierano pieniądze potrzebne na operacje małej Amelki.
W Niedzielę Miłosierdzia Bożego do parafii pw. Najświętszego Zbawiciela uroczyście wprowadzono relikwie bł. Hanny Chrzanowskiej.
Dz 16, 11-15; Ps 149; J 15, 26-16,4a „… abyście się nie załamali w wierze”.
Przyczyn odejścia od wiary może być bardzo wiele. Jedni odchodzą od Boga z powodu różnych zgorszeń w Kościele. Innych odstraszają konkretne wymagania Ewangelii, które mogą się wydawać nie do udźwignięcia w dzisiejszym świecie.
Dz 10, 25-26.34-35.44-48; Ps 98; 1 J 4, 7-10; J 15, 9-17 Tydzień temu usłyszeliśmy, jak Pan Jezus mówił do nas: „Trwajcie we Mnie, a Ja w was będę trwać... Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto nie trwa we Mnie, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie”
Pamiętam, jak nasz liturgista w seminarium wrocławskim, ks. Marek, skądinąd człowiek związany z ruchem oazowym, bardzo się irytował, kiedy w kaplicy śpiewaliśmy pieśń „Chwalcie łąki umajone”. Zarzucał jej brak jakiejkolwiek treści teologicznej, a przede wszystkim zupełną nieprzydatność do liturgii.
