TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 23 Września 2019, 11:02
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Miesiąc Serca Jezusowego

Miesiąc Serca Jezusowego

Nabożeństwa czerwcowe podobnie jak majowe mocno wpisały się w polską tradycję. Są one odprawiane codziennie w naszych świątyniach. W czerwcowe wieczory wierni gromadzą się także przy kapliczkach i figurach Najświętszego Serca Pana Jezusa, aby wspólnie modlić się litanią i pieśniami poświęconymi Sercu Jezusowemu. 

Nabożeństwa czerwcowe, odprawiane w obecnej formie, pojawiły się dość późno, bo w XIX wieku. Jednak sam kult Serca Jezusowego został zainicjowany przez francuską wizytkę św. Małgorzatę Marię Alacoque.

Św. Małgorzata apostołką Serca Jezusa

Nowe ożywienie kultu Serca Bożego przyniósł wiek XVII, kiedy to Pan Jezus objawiał się św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690). Ostatnie z objawień miało miejsce w piątek po oktawie Bożego Ciała, 10 czerwca 1675 roku. Kiedy siostra Małgorzata modliła się w kaplicy klasztoru Paray-le-Monial we Francji, ukazał się jej Chrystus, odsłonił swoje Serce i powiedział: „Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości. Lecz najbardziej boli Mnie to, że w podobny sposób obchodzą się ze Mną serca służbie mojej szczególnie poświęcone. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez Komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję. W zamian za to obiecuję ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób oddadzą Mu cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia”. Pan Jezus dał św. Małgorzacie 12 obietnic dotyczących czcicieli Jego Serca. W ten sposób Jezus wezwał ją do upowszechnienia w całym Kościele nabożeństwa ku czci swojego Serca.

Początki nabożeństwa czerwcowego

Znamienne wydarzenie w wielbieniu Serca Jezusowego miało także miejsce w Marsylii, gdy w mieście w 1720 roku wybuchła zakaźna choroba – cholera. Wtedy to biskup tego miejsca postanowił szukać ratunku w Sercu Jezusa. Specjalnym dekretem zarządził uroczyste poświęcenie swojej diecezji Najświętszemu Sercu Jezusa. Akt poświęcenia odmówiono 1 listopada 1720 roku. Zaraźliwa choroba zaczęła szybko ustępować. Rok po jej zażegnaniu ordynariusz Marsylii nakazał odprawienie Nowenny do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Kult Serca Jezusowego przybierał najrozmaitsze formy, ale samo nabożeństwo czerwcowe pojawiło się w Paryżu w XIX wieku za sprawą Anieli de Sainte-Croix. Zakonnica ta po przyjęciu Pana Jezusa w Komunii Świętej pomyślała, że skoro maj jest poświęcony Matce Najświętszej, to dobrze byłoby, aby w czerwcu uczczono Serce Pana Jezusa. Tym pomysłem podzieliła się z innymi. Myśl była na tyle trafna, że została dość szybko oficjalnie zaakceptowana przez kościelną hierarchię. Papież Pius IX zatwierdził nabożeństwo czerwcowe jako oficjalną modlitwę Kościoła w 1873 roku.

Jan Paweł II czcicielem Serca Jezusowego

W Polsce nabożeństwa ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa były znane najpierw w klasztorach wizytek w Warszawie, Krakowie i Lublinie. Potem zostały zaaprobowane przez biskupa Lublina i polecone do odprawiania w jego diecezji. Z czasem rozpowszechniły się na terenie całego kraju.

Wielkim zwolennikiem i czcicielem Serca Jezusowego był papież Jan Paweł II, który wielokrotnie dawał wyraz swojej radości z faktu, że w Polsce ta forma pobożności jest wciąż obecna. Podczas pielgrzymki do Polski w 1999 roku Ojciec Święty powiedział 6 czerwca w Elblągu: „Dziękuję Bożej Opatrzności, że mogę wraz z wami, tu obecnymi, oddać cześć i uwielbienie Najświętszemu Sercu Jezusa, w którym ojcowska miłość Boga objawiła się w sposób najdoskonalszy. Cieszę się, że ta pobożna praktyka, aby codziennie w czerwcu odmawiać albo śpiewać Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa, jest w Polsce taka żywa i ciągle podtrzymywana (...). Przyszliśmy tu dzisiaj, aby kontemplować miłość Pana Jezusa. Jego współczującą dobroć dla każdego człowieka. Kontemplować Jego Serce gorejące miłością do Ojca, w pełności Ducha Świętego. Chrystus, który nas miłuje, ukazuje nam swe Serce jako źródło życia i świętości, jako źródło naszego odkupienia (...). Dzisiejsze nabożeństwo poświęcone Najświętszemu Sercu Pana Jezusa przypomina nam o tej miłości Boga, której człowiek usilnie pragnie, i wskazuje, że konkretną odpowiedzią na tę miłość jest zachowywanie Bożych przykazań w codziennym życiu. Bóg chciał, aby one nie zatarły się w pamięci, ale zostały wyryte na zawsze w ludzkich sumieniach, aby człowiek znając i zachowując przykazania, miał życie wieczne”.

Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa

Nabożeństwo czerwcowe składa się z dwóch podstawowych elementów: adoracji Najświętszego Sakramentu i Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Oryginalny tekst litanii ułożony przez siostrę Annę Magdalenę Remusat z Marsylii liczył 27 wezwań, z których 12 zakonnica zaczerpnęła od jezuity ojca Jana Croiset, który już w 1691 roku w ten sposób czcił Serce Pana Jezusa i dał początek tej pięknej modlitwie. Dodatkowe sześć wezwań odmawianych współcześnie dołożyła rzymska Kongregacja Wiary przy ostatecznym zatwierdzeniu tekstu modlitwy w 1899 roku. Obecnie litania liczy 33 prośby i upamiętnia symboliczną liczbę lat życia Jezusa na ziemi. W litanii można wyróżnić trzy części wezwań. Pierwsza część dotyczy stosunku Jezusa do Ojca i Ducha Świętego, druga wskazuje na przymioty Serca Jezusowego, a trzecia akcentuje stosunek Bożego Serca do ludzi. Wszystkie wezwania w tekście litanii mają głębokie odniesienie do Pisma Świętego. Większość z nich jest prawie doskonałym cytowaniem Biblii, a inne biorą z niej natchnienie.

Święci miłujący Serce Boże

Oprócz wcześniej wymienionych świętych szczególnym nabożeństwem do Serca Pana Jezusa wyróżniało się także kilku innych. W czytelni Kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa można znaleźć następujące przykłady. Św. Mechetylda (1241-1298) za zachętą samego Pana Jezusa wchodziła do Jego Serca i w nim spoczywała. Jezus oddawał jej swoje Serce jako znak zawartego z nią przymierza. Pewnego dnia w czasie spotkania Pan tak mocno przycisnął jej serce do swojego Serca, że miała wrażenie, że odtąd te dwa serca stanowią jedno. Mechtylda każdego rana witała Boże Serce i każdego wieczora czule je żegnała. Podobnym przywilejem cieszyła się młodsza siostra Mechtyldy, św. Gertruda (1250-1303). Jej zasadnicze dzieło, które wsławiło jej imię po całej Europie, to „Poseł Bożej pobożności”. Jest to prawdziwy poemat o miłości Boga do duszy i duszy do Boga. Jego zaś źródłem jest Najświętsze Serce Syna Bożego. Można powiedzieć, że Gertruda obcowała z Sercem Jezusowym na co dzień. Z kolei do św. Małgorzaty z Kortony (1252-1297) Pan Jezus odezwał się pewnego dnia: „Połóż twe ręce na ranach moich rąk!” Na to Święta: „Nie, Panie!”. W tej chwili otwarła się rana boku Chrystusa i Święta ujrzała w niej Serce Zbawcy. W dekrecie o heroiczności cnót z 1903 roku św. Jan Eudes jest nazwany „twórcą liturgicznego kultu Serca Jezusa i Maryi”. Postawił on sobie za program swojej kapłańskiej misji szerzenie kultu i nabożeństwa do Serca Pana Jezusa i Serca Maryi: niezmordowanym słowem, pismami i dziełami. Założył także ku czci tych dwóch Serc i pod ich imieniem osobną rodzinę zakonną (1641), aby kapłani tegoż zgromadzenia oddawali się szerzeniu nabożeństwa do tych dwóch Serc. W 1643 roku polecił w swoim zakonie obchodzić uroczyście święto Najświętszego Serca Maryi (8 lutego) oraz Serca Pana Jezusa (20 października). W roku 1648 wydał książeczkę „O nabożeństwie do Najświętszego Serca Jezusa i Maryi”. 

Formy kultu Serca Jezusowego

Obecnie istnieją rozmaite formy czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jedną z nich jest doroczna uroczystość obchodzona w piątek po oktawie Bożego Ciała. Często spotyka się także wizerunki Serca Jezusowego w postaci medalików, obrazków, obrazów ściennych, figur. Liczne są również świątynie poświęcone Sercu Jezusa – w samej Polsce jest ich około 400. W diecezji kaliskiej mamy dziewięć kościołów pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Są to świątynie w Czarnymlesie, Dzietrzkowicach, Galewicach, Gorzycach Wielkich, Mąkoszycach, Opatówku, Świątkowicach, Wieczynie, Zdziechowicach. Wiele narodów i państw poświęciło się Sercu Pana Jezusa, m.in.: Ekwador, Kolumbia, Belgia, Hiszpania, Francja, Meksyk, Polska. Istnieją też zakony pod nazwą Serca Jezusowego. W diecezji kaliskiej są to: Zgromadzenie Najświętszych Serc Jezusa i Maryi (sercanie biali) w Cieszęcinie, Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Pana Jezusa (siostry urszulanki szare) w Sycowie, Zgromadzenie Sióstr Nauczycielek Św. Doroty – Córek Najświętszych Serc w Kaliszu. W stolicy naszej diecezji posługują także duchowni ze Zgromadzenie Księży Najświętszego Serca Jezusowego (sercanie czarni), którzy są duszpasterzami nowo utworzonej parafii pw. św. Brata Alberta.

W Kaliszu jest też piękna tradycja. Każdego roku w niedzielę po uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego kaliszanie idą w procesji, by uczcić Boskie Serce. Procesja wyrusza po Mszy św. z Sanktuarium Serca Jezusa Miłosiernego (kościół jezuitów) i udaje się do ołtarza usytuowanego przed Narodowym Sanktuarium św. Józefa, skąd po odmówieniu modlitwy przebłagalno-wynagradzającej wierni wyruszają z powrotem do kościoła jezuitów. Na skrzyżowaniu ulic 3 Maja, Warszawskiej i Stawiszyńskiej biskup, który przewodniczy liturgii, udziela błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem na cztery strony świata. 

Tekst i zdjęcie Ewa Kotowska-Rasiak

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!