TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 03 Grudnia 2020, 11:05
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Jeleniogórska perła

Jeleniogórska perła


W diecezji legnickiej znajduje się sanktuarium Podwyższenia Krzyża Świętego. Dzięki trzem piętrom balkonów może ono pomieścić około siedem tysięcy osób. W tym kościele możemy też zobaczyć równocześnie ołtarz główny i organy, które tworzą harmonijną całość.

Znajdujące się w Jeleniej Górze sanktuarium Podwyższenia Krzyża Świętego to obecnie kościół garnizonowy Wojska Polskiego, ale powstał jako świątynia ewangelicka, dokładnie jako dowód łaski katolickiego cesarza Austrii dla śląskich ewangelików. Na mocy układu zawartego w Altranstädt otrzymali oni prawo budowy sześciu kościołów na terenie Śląska będącego wówczas pod panowaniem austriackim.
Po II wojnie światowej i wyjeździe z tych terenów ludności niemieckiej przekazany został Kościołowi katolickiemu. Jedni mówią, że kościół posiada 4020 miejsc siedzących i drugie tyle stojących. Inni podkreślają, że miejsc jest w sumie około siedem tysięcy, czyli też sporo. Natomiast z zewnątrz kościół otoczony jest parkiem z 19 kaplicami grobowymi patrycjatu miejskiego powstałymi w latach 1717–1770, czyli w okresie ożywionego handlu lnem. 

Kościół Łaski pod Krzyżem Chrystusa

Jak już wspomniałam kościół Łaski pod Krzyżem Chrystusa był jednym z sześciu luterańskich kościołów Łaski. Ukończenie jego budowy wyznaczono do 1709 roku. Architekt Martin Frantz zaprojektował kościół w stylu barokowym na planie krzyża greckiego, wzorując się na kościele Katarzyny Wazówny w Sztokholmie. Tuż po wybudowaniu jego długość razem z pomieszczeniem na zakrystię wynosiła około 74 metry, a wysokość, łącznie z krzyżem na szczycie kopuły – 57 metrów. Świątynia otrzymała bogate wyposażenie wnętrza, na które składają się m.in. freski w nawie głównej pędzla Felixa Antona Schefflera, freski Johanna Franza Hoffmanna w sklepieniu kopuły i nawach poprzecznych. Stojąca na skrzyżowaniu naw ambona, ufundowana przez Melchiora Bertholda, została wykonana z jednego bloku piaskowca w 1717 roku. Z kolei ołtarz został wybudowany w 1727 roku i ma charakter budowli jednokondygnacyjnej. Nad nim mieści się, wybudowany również w 1727 roku prospekt organowy, o którym więcej za chwilę. Z kolei balustrady empor ozdobiono cytatami i malowidłami przedstawiającymi sceny ze Starego i Nowego Testamentu.
Niektórzy z historii kościoła podkreślają również, że w 1745 roku uderzył w niego piorun, co spowodowało zerwanie liny podtrzymującej „daszek” ambony, który spadając, zabił pastora wygłaszającego kazanie. Potem w 1806 roku spłonęły dach, wieże i kopuła kościoła. Zniszczenia usuwano do 1811 roku. Po II wojnie światowej kościół przekazano Kościołowi katolickiemu. W jego wnętrzu powstała kaplica uzdrowień, czyli miejsce w którym wpatrzeni w relikwie Świętego Jana Pawła II wierni proszą go o wstawiennictwo w uzdrowieniu z różnych chorób.

Wspaniałe organy

Jak podkreślają obecni gospodarze miejsca, do reprezentacyjnych elementów wystroju kościoła należą organy. Wykonał je w 1727 roku Michał Roeder z Berlina, a przebudował w 1905 roku Schlag. „Jeleniogórskie organy są jedynym w Polsce tak dużym instrumentem, w którym zachowały się oryginalne piszczałki z poprzednich czasów. Początkowo posiadały 53 głosy i 3456 piszczałek Obecnie posiadają 4.571 piszczałek, z których jedynie 300 jest nowych. Organy mają możliwość imitowania całej orkiestry symfonicznej, łącznie z instrumentami perkusyjnymi i cymbałami oraz brzmienie chóru męskiego. Można je przestrajać w trakcie grania na różne tonacje, co jest niezwykłym wyczynem dawnych budowniczych instrumentu. Niezwykłość jeleniogórskich organów polega także na tym, że wbudowane są one nad głównym ołtarzem”.
Dzięki temu, że kościół posiada tak wspaniały instrument, w 1998 roku zainaugurowano w nim Europejski Festiwal Muzyki Organowej. W 2000 roku przyjął on nazwę Silesia Sonans. W ramach tego festiwalu występowali najwybitniejsi wirtuozi i dyrygenci, jak również orkiestry z całego świata. Wnętrze świątyni „gościło” osobistości z życia kulturalnego i politycznego z Polski i zagranicy.

Na zewnątrz

Z kolei kiedy wyjdziemy na zewnątrz kościoła, znajdziemy się w otaczającym go parku. Jest  to teren dawnego cmentarza. Z czasów jego funkcjonowania zachował się zespół XVIII - wiecznych kaplic grobowych, w których chowano bogatych mieszczan i ich rodziny. Na terenie należącym do świątyni stoją też współczesne pomniki. Wyznaczono również punkt stanowiący geograficzny środek miasta.

Renata Jurowicz

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!