19. dzień października 2026

19. dzień października 2026

W październiku, wraz z papieżem Leonem XIV, zawierzamy św. Józefowi osoby cierpiące na choroby psychiczne i opiekujących się nimi, również duchowo. 

Rozważanie

Co siódmy człowiek na świecie żyje dziś z zaburzeniami psychicznymi, często w milczeniu, naznaczony piętnem i samotnością. Najprawdopodobniej, również w naszym najbliższym otoczeniu są takie osoby, których być może nawet nie dostrzegamy. Z tego powodu papież Leon XIV poświęcił swoją intencję modlitewną na październik duszpasterstwu osób zmagających się z problemami zdrowia psychicznego i zaprasza wiernych i ludzi dobrej woli do modlitwy, aby Kościół stał się domem otwartym, zdolnym towarzyszyć bez osądzania i bez odrzucania tych, którzy borykają się z trudnościami w zakresie zdrowia psychicznego. 

Papież prosi nas o modlitwę trzymając w dłoni obrazek św. Dymfny – patronki osób cierpiących na zaburzenia psychiczne, stany lękowe i depresję. Święta Dymfna to irlandzka dziewica i męczennica z VII w., córka pogańskiego króla Damona, który ją zamordował. Jej matka była chrześcijanką i to ona doprowadziła do chrztu córki. Dymfna złożyła prywatny ślub czystości u kapłana Gereberna jeszcze jako kilkunastoletnia dziewczyna. Jednak po śmierci jej matki ojciec popadł w stan, który średniowieczny autor opisał jako obłąkanie, a doradcy podsunęli mu myśl o poślubieniu córki, bardzo podobnej do zmarłej żony. Za radą kapłana Gereberna Dymfna uciekła z Irlandii i dotarła z nim do Brabancji i zatrzymała się w osadzie Geel. Król odnalazł ich, a gdy córka odmówiła powrotu, kazał zabić kapłana, a ją samą ściął mieczem. Miała wtedy około 15 lat, a wydarzenie datuje się orientacyjnie na około 620 r. Do grobu w Geel zaczęły ściągać pielgrzymki z osobami chorującymi psychicznie. Kościół św. Dymfny wzniesiono w 1349 r., a około 1480 r. ruch pielgrzymkowy był już tak duży, że przykościelne pomieszczenia dla chorych trzeba było rozbudować. Gdy zabrakło w nich miejsca, chorych zaczęli przyjmować pod dach zwykli mieszkańcy miasteczka. Z tego wyrósł system rodzinnej opieki nad chorymi psychicznie, który działa nieprzerwanie od ponad 500 lat. Chorych psychicznie przyjmują w swoich domach rodziny po dziś dzień.

Według Atlasu zdrowia psychicznego na rok 2024 Światowej Organizacji Zdrowia ponad miliard ludzi na całym świecie żyje z zaburzeniami psychicznymi. Mimo to światowe wydatki publiczne na zdrowie psychiczne nadal stanowią zaledwie 2% budżetu na ochronę zdrowia. Również jako Kościół nie zawsze stajemy na wysokości zadania. Dyrektor Światowej Sieci Modlitwy Papieża, ks. Cristóbal Fones zachęca: „Tak wiele osób w naszym otoczeniu cierpiało lub cierpi z powodu choroby psychicznej – osób, które niejednokrotnie nie potrafiły o tym mówić, czuły się oceniane, niezrozumiane i pozbawione nadziei. Dlatego jako Kościół jednoczymy się, by otworzyć serca na tę rzeczywistość i przez cały miesiąc wspólnie modlić się za nich wszystkich, a także za osoby, które im towarzyszą”. Pomódlmy się wraz z papieżem Leonem XIV do Boga Życia i zawierzmy św. Józefowi wrażliwość naszych serc, naszą troskę o osoby doświadczające trudności w zdrowiu psychicznym, ich lekarzy i duszpasterzy.

Modlitwa i zawierzenie

Boże życia, Ty znasz najskrytsze głębiny naszych serc, światło i cienie w nas, ciche rany, których czasem nikt nie widzi. Dziś stawiamy przed Tobą naszych braci i siostry doświadczających trudności w zdrowiu psychicznym, którzy w samotności cierpią na stany lękowe, depresję lub jakąkolwiek inną chorobę psychiczną. Wzywasz ich po imieniu, z czułością, i w Tobie odnajdują godność i nadzieję. Przebacz nam, że czasami patrzyliśmy w inną stronę, podsycając piętno i dyskryminację tych osób. Niech Twój Kościół będzie domem otwartym, bezpieczną przestrzenią, gdzie każdy ma swoje miejsce, wspólnotą, która towarzyszy i nigdy nie wyklucza, która słucha bez osądzania i zbliża się bez strachu. Prosimy Cię, Panie, za tych, którym zależy: profesjonalistów, członków rodziny, wolontariuszy, którzy z wielką cierpliwością i miłością budują mosty zrozumienia i pociechy. Święty Józefie, wyproś nam otwartość serca abyśmy nauczyli się akceptować i integrować opiekę nad zdrowiem psychicznym w życie i posługę naszych wspólnot i całego Kościoła, którego jesteś Patronem. Abyśmy stali się żywym znakiem Bożego miłosierdzia, które nigdy nie porzuca i zawsze podnosi. Amen. 

ks. Andrzej Antoni Klimek