19. dzień listopada

W listopadzie Leon XIV zaprasza do modlitwy o właściwe wykorzystanie bogactw, by służyły dobru wspólnemu i tym, którzy mają mniej.
Rozważanie
Intencje, które proponuje Ojciec Święty, zawsze odnoszą się do naszej rzeczywistości, a ta poprzez różne raporty ukazuje nam, że majątek finansowy gospodarstw domowych w roku 2025 osiągnął rekordową wartość 268,4 biliona euro, o 8,6% więcej niż w roku poprzednim. I można by się było z tego cieszyć gdyby nie fakt, że nie wszyscy się bogacą. Okazuje się, że najbogatsze 10% populacji posiada 85,4% aktywów finansowych, podczas gdy najbiedniejsza połowa, prawie trzy miliardy ludzi, nie posiada praktycznie nic. W 2025 r. pojawił się prawie milion nowych milionerów, których dochody coraz bardziej odbiegają od średniej: majątek bogatych rośnie szybciej niż majątek przeciętnego człowieka.
Problem ten jest w centrum troski papieża Leona XIV, który już w swojej pierwszej Adhortacji apostolskiej Dilexi te zauważał, że w świecie, w którym ubodzy są coraz liczniejsi, ciągle rosną również elity bogaczy, żyjące w bańce bardzo wygodnych i luksusowych warunków. Tak rodzi się i umacnia kultura odrzucenia, która jest zupełnie obojętna na fakt, że miliony ludzi żyją w warunkach niegodnych. Dlatego papież przypomina, że Pan jest ucieczką ubogich i przeciwstawia obsesję tych, którzy gromadzą bogactwo tylko dla siebie, uporowi Boga, który otwiera serce i przyjmuje wszystkich, i proponuje rachunek sumienia zawierający niewygodne pytania: „Czy jesteśmy świadomi naszego ubóstwa i czy wolimy je od niesprawiedliwego bogactwa? Czy wychodzimy naprzeciw ubogim, aby doświadczyć przeżywanej przez nich marginalizacji? Czy wsłuchujemy się w ich myśli i podzielamy ich oczekiwania?”.
Dyrektor Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy, o. Cristóbal Fones tak tłumaczy znaczenie papieskiej intencji: „Ważne jest, aby podjąć drogę refleksji, dziękując przede wszystkim za wszystko, co otrzymaliśmy w darze. Ale musimy też wiedzieć, że Chrystus prosi nas, abyśmy wszystko co jest darem, oddali na służbę innym. Dotyczy to nas wszystkich, bez rozróżnienia”. Intencja ta jest nie tylko zaproszeniem do modlitwy, ale także do zgody na przemianę. Można ją przełożyć na pięć konkretnych działań i gestów: a) uznać, że wszystko jest darem i dziękczynieniem; b) hojnie dzielić się tym, kim jesteśmy i co posiadamy; c) dawać świadomie w wyniku rozeznania; d) użyczać swoje talenty na służbę dobru wspólnemu; e) żyć z ewangeliczną wstrzemięźliwością, czyli z prostotą.
Patrząc na świętego Józefa możemy być pewni, że nie był on przywiązany do swoich dóbr materialnych. Świadczy o tym jego gotowość do natychmiastowego opuszczenia Ojczyzny w warunkach wymagających wyrzeczenia się dorobku zawodowego, jak również warsztatu pracy. Papież Franciszek nadał mu tytuł Patrona Ubogich, więc śmiało możemy prosić go, aby wspomagał nas również w tym elemencie nawrócenia. Przywołajmy słowa modlitwy papieża Leona XIV i zawierzmy świętemu Józefowi sprawiedliwy podział bogactw tego świata.
Modlitwa i zawierzenie
Panie Życia, wszystko, co mamy, pochodzi od Ciebie:
żyzna ziemia, dane nam talenty, trud tych, którzy nas poprzedzili.
Nic nie jest tylko nasze, wszystko jest wspólnym darem.
Lecz tak często, Panie, pozwalamy, by bogactwo,
którego pragniemy lub które już posiadamy,
zatwardzało nasze serca, zamykało nas w egoizmie
i sprawiało, że zapominamy o najsłabszych.
Przebacz nam, że gromadzimy, zamiast się dzielić,
że używamy dóbr jako narzędzia władzy, a nie służby.
Ty przypominasz nam, że prawdziwe bogactwo
nie kryje się w tym, co zachowujemy dla siebie,
lecz w tym, co z miłością dajemy innym.
Wolne serce przemienia świat:
otwiera drogi sprawiedliwości,
burzy mury obojętności, zasiewa nadzieję pośród ubogich.
Prosimy Cię, Panie: niech Twój Duch nauczy nas
korzystać z tego, co mamy, z pieniędzy, czasu,
talentów i możliwości jako środków budowania braterstwa.
Niech każda decyzja ekonomiczna, rodzinna czy wspólnotowa
rodzi się z wolnego serca, zdolnego uznać,
że każde dobro jest wspólne,
bo tylko dzieląc się, możemy budować przyszłość.
Święty Józefie, wyproś nam łaskę bycia świadkami
bogactwa przemienionego w służbę i miłosierdzie,
aby nasze życie, złączone z życiem innych,
było znakiem Królestwa sprawiedliwości i pokoju. Amen.
Litania do św. Józefa
ks. Andrzej Antoni klimek
Komentarze
Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!