Felietony

Kościół od wielu lat korzysta z sieci, tak twierdzą księża uczestniczący w konferencji, która odbyła się w siedzibie Episkopatu w Warszawie 16 września, na dwa dni przed 45. Niedzielą Środków Społecznego Przekazu.

Nie czuję zapachów, trudno. Niektórzy sięgają po aromaty, które przywołują wspomnienia. Dzieciństwo, jakieś miasto, wydarzenia, osoby. Niestety nie dane mi jest poznać tę sferę doznań. Ja zapamiętuję inaczej. Po swojemu.

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

FAŁSZYWI PROROCY DOBY INTERNETU (4)

Wiedzieć nie zawsze znaczy rozumieć. Wiedzieć to tylko mieć w głowie informację, świadomość możliwości istnienia danego faktu. Rozumieć to zaakceptować to istnienie i ten fakt, pogodzić się z tym. Przeczucie, rozum, intuicja, mądrzy przyjaciele i znajomi potwierdzali moje podejrzenia co do pewnej sprawy. Niby wiedziałam, ale nadal

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Był koniec września 2008 roku, późny niedzielny wieczór. Siedziałam na kanapie, która przez bliżej nieokreślony okres wynajmu miała stać się moim łóżkiem. Wokół w walizkach, kartonach i skrzynkach stał mój ówczesny dobytek. Rodzice zostawili mnie z tym, wsiedli w samochód i pojech

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

„Siedem!” W zasadzie dlaczego siedem? Dlatego, że jest po sześć, a to podobne do cześć? Nie zdążyłam go zapytać…

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Modlitwa za wroga

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Ciepło. Takie wiesz, przyjemne ciepełko, że masz wrażenie, że jeśli by kogoś obdarzyła uczuciem, to po prostu nie miałby wyboru i musiałby to docenić, albo sam zasadziłbyś mu kopa. Bo dziewczynie się należy. Dlaczego? Bo nie dała mi powodu bym myślał inaczej.

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Nie lubię tajemnic. Nie dlatego, że powoduje w ludziach głód ciekawości, wyzwala się w nich mentalna dzikość, by sekret przestał nim być, ale..., że czasem lepiej żyć bez tajemnic. Najlepiej cudzych. Swoje da się oswoić, wytresować, by nie wychylały się. Najgorsze jest to, że pewne ukrywane sprawy sprawiają ogromny b&oacut

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Zamykam oczy. Wyobrażam sobie, że pokój oświetla takie same światło, jak wtedy. Oglądam się w prawo, w lewo, czy czasem nie stoi obok. Delikatnie i powoli kąciki ust unoszą się, wprawiając nas w zadziwienie. Zaczekaj, proszę. Wróć do mnie.

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Pozjadał wszystkie rozumy, beknął i zapomniał wytrzeć okruszki z brody. W dodatku udaje, że nic takiego nie miało miejsca, ale zdradza go jego napęczniały brzuch. To dobrze, że skonsumował rozumy innych, bo poprzedni właściciele nie potrafili ich używać. Spod jego rąk wychodzą bajeczne rysunki. Kilkoma ruchami wyczarowuje postacie