TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 25 Sierpnia 2019, 11:38
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Organista w liturgii - sacrum i muzyka

Organista w liturgii

Z muzyczną tradycją Kościoła, związana jest osoba organisty, który wykonując swoje czynności wielbi Boga śpiewem i grą na instrumencie. Od organisty oczekuje się, aby był dobrze przygotowanym muzykiem, nie tylko grającym na organach, ale umiejącym w sposób profesjonalny akompaniować wiernym, chórowi, scholi czy soliście.

Funkcja organisty wyłoniła się z istniejącego już wcześniej urzędu kantora. Kiedy do kościołów zaczęto wprowadzać organy, potrzebny był muzyk, który by nie tylko wykonywał śpiewy, ale umiał grać także na instrumencie. W wiekach średnich termin organista oznaczał zarówno grającego na organach, jak i organmistrza konstruującego ten instrument. Prawdopodobnie od końca XIII w. organy grały na przemian ze śpiewem kantorów i to w ważniejsze święta kościelne np. Boże Narodzenie, oktawę Wielkanocną, Zesłanie Ducha Świętego. Nabożeństwa w dni powszednie odbywały się bez ich udziału. Obowiązki organisty w dzisiejszym rozumieniu, czyli muzyka-instrumentalisty, w późnym średniowieczu pełnili, zwłaszcza w katedrach, wikariusze lub inni kapłani. Ważniejszą rolę w liturgii organiści zaczęli odgrywać w XVII w. Wówczas też rozpoczął się proces wypierania kantorów. Przyczyną tego była praktyka naprzemiennego śpiewu z grą organową. Organista w ramach liturgii wykonywał też preludia i postludia, często własnej kompozycji.
W ramach liturgii ważne jest, aby organista potrafił grać odpowiedzi mszalne, w odpowiedniej tonacji i właściwym typem akordu na wezwanie celebransa. Nie bez znaczenia w wykonywaniu tej profesji pozostaje umiejętność poprawnego śpiewania. Przecież podczas celebracji liturgicznych oczekuje się od organisty, aby intonował pieśni, w razie potrzeby pełnił funkcję kantora, zwłaszcza jeśli chodzi o wykonanie psalmu responsoryjnego czy wersetu allelujatycznego. Dojrzałe potraktowanie posługi organisty wymaga od niego odpowiedniej znajomości literatury dotyczącej muzyki kościelnej. Dziś konieczna się staje znajomość dokumentów Kościoła dotyczących muzyki i liturgii. Organista musi zapoznać się także z księgami liturgicznymi, śpiewnikami i innymi pomocami, których w ostatnich latach ukazuje się coraz więcej. Trosce organisty powierza się też całą wspólnotę wiernych. Jego zadaniem jest, w porozumieniu z duszpasterzem, nauczanie ludu niezbędnych w sprawowaniu liturgii śpiewów. Bardzo ważnym elementem w pracy zawodowej organisty jest umiejętność prowadzenia chóru, scholi czy zespołu instrumentalnego. Istotny jest także fakt, iż codzienne obcowanie z organami wymaga od ich użytkownika nie tylko znajomości historii instrumentu, ale przede wszystkim wiedzy na temat jego budowy i konserwacji, aby w razie potrzeby umiał naprawić drobne usterki i aby nie stały się one przyczyną złej jakości wykonywanej muzyki. Jeśli organista będzie żył na co dzień liturgią, wówczas z chęcią podejmie się przygotowania repertuaru zgodnego z duchem okresu liturgicznego lub święta. Widać, że zakres wiedzy, jak i umiejętności, jakie powinny cechować organistę jest bardzo duży i zróżnicowany. Wymienione zadania organisty ściśle łączą się z jego wyjątkowo ważną rolą podczas liturgii. Istotą jego posługi jest to, aby nie tylko we właściwy sposób przyczyniał się do przeżywania celebracji liturgicznych przez wiernych, ale by jego oddziaływanie miało charakter duchowy i kulturotwórczy. Muzyka organowa stanowi szansę dla organisty. Wykorzystując ją organista powinien się modlić przy organach i cytując słowa ks. Zdzisława Bernata: „będzie on otwierał kontuar organów z takimi uczuciami, z jakimi wierni otwierają swoje modlitewniki”.

ks. Jacek Paczkowski

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!