Ewaluacja

Ewaluacja 

Ewaluacja w naszym życiu duchowym pozwala uniknąć duchowej stagnacji i rutyny. 

Często powtarzamy, że czas szybko biegnie… Mamy wrażenie, że coś się stało w naszym życiu dwa, trzy lata temu…, a okazuje się, że minęło już pięć. Dopiero był czerwiec, zaczynały się wakacje, dziś mamy już za sobą pierwsze tygodnie roku szkolnego. Zjawiska upływu czasu nie da się zatrzymać, ani podważyć. Tak po prostu jest. Od nas zależy, czy ten czas dobrze wykorzystamy i czy mając świadomość szybko upływających dni, chcemy podjąć autorefleksję nad swoim życiem. 

Fachowo nazywamy to ewaluacją. Polega ona na systematycznej ocenie wartości, skuteczności i efektów danego działania. W celu przeprowadzenia ewaluacji zbiera się dane, które podlegają analizie. Wnioski z ewaluacji mają wskazać, czy zostały osiągnięte zamierzone cele i co można zrobić, aby usprawnić dalsze działania. Słowo „ewaluacja” często występuje w szkolnictwie, o czym mogą zaświadczyć wszyscy nauczyciele i pracownicy szkół. 

Skoro dziś poruszamy temat ewaluacji, może warto zastanowić się, czy nasze życie duchowe też jej potrzebuje? W jaki sposób możemy świadomie podsumować i ocenić swoją relację z Bogiem, samym sobą i bliźnimi? Ewaluacja w naszym życiu duchowym pozwala uniknąć duchowej stagnacji i rutyny. Pomaga zauważyć subtelne mechanizmy obronne, iluzje oraz momenty, w których zbaczamy z obranej drogi, zanim doprowadzą one do głębokiego kryzysu. Dlatego warto!

Ewaluacja w niektórych działaniach jest obowiązkowa i wynika z samego ustanowionego prawa. Tak jest w przypadku standardów ochrony małoletnich, które obowiązują we wszystkich polskich instytucjach i placówkach, gdzie przebywają osoby małoletnie, w tym także w parafiach. Od wprowadzenia standardów minęły dwa lata. W 2024 r. proboszczowie wszystkich parafii musieli opracować i wprowadzić szereg zasad, które mają służyć bezpieczeństwu dzieci i młodzieży oraz uporządkować funkcjonowanie niektórych przestrzeni duszpasterstwa. Wraz z zasadami należało podjąć weryfikację osób opiekujących się małoletnimi w parafii. Przez te dwa lata niejednokrotnie, także na łamach „Opiekuna”, poruszaliśmy temat ochrony dzieci i młodzieży w Kościele, w tym obowiązującej tzw. „ustawy Kamilka”. Zgodnie z ustawą, co dwa lata należy przeprowadzać wewnętrzną ewaluację standardów. 

Przyszedł zatem czas, aby w Kościele na różnych poziomach zastanowić się nad wartością standardów ochrony nieletnich. Czy działania duszpasterskie podejmowane w parafii i innych ośrodkach pozaparafialnych były zgodne ze standardami? Czy spełniono wszystkie wymogi zawarte w standardach? Co udało się zrobić i z jakim skutkiem? Co należy poprawić? To tylko niektóre z pytań, z którymi muszą się zmierzyć zarówno pasterze Kościoła, jak i wierni. 

Każda ewaluacja służy temu, żeby było lepiej. Każda ewaluacja wiąże się z obowiązkowymi działaniami i dokumentami. Lecz jeśli ewaluacja ma rzeczywiście służyć sprawie i ma wynikać z niej konkretne dobro, nie może zabraknąć także dobrych chęci i wyjścia poza przestrzeń obowiązku. Zwłaszcza mając na uwadze tak ważną kwestię jak ochrona dzieci, młodzieży, a w ostateczności każdej osoby w Kościele, czymś nietaktownym byłoby odwoływanie się tylko do ustawowych obowiązków. Ochrona i bezpieczeństwo każdej osoby w Kościele to nie tylko kwestia paragrafów i kanonów, to przede wszystkim kwestia wierności Ewangelii i naszej chrześcijańskiej tożsamości. 

ks. Przemysław Kaczkowski
Rzecznik prasowy diecezji kaliskiej
rzecznik@diecezja.kalisz.pl