TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 26 Czerwca 2019, 07:48
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Donizetti – od opery do Requiem

Donizetti – od opery do Requiem

Gaetano Donizetti, jak jego rówieśnicy, odpowiadając duchowi czasu, był przede wszystkim kompozytorem oper. Śmierć Belliniego, który umarł w 1835 roku, zapewniła Donizettiemu panowanie we włoskiej operze aż do roku 1842, gdy pojawił się Verdi ze swoim Nabucco.

Donizetti urodził się 29 listopada 1797 roku w Bergamo, w dużym czteropiętrowym domu, w skromnej suterenie, gdzie nie dochodził żaden promień światła. Z tego, co wiadomo, Gaetano urodził się w skrajnym ubóstwie jako piąte z sześciorga dzieci szwaczki i podrzędnego urzędnika. Rodzina nie była muzykalna. Chociaż rodzice przyszłego kompozytora uzyskali zaświadczenie, że nie stać ich na opłacenie czesnego, Gaetano został przyjęty do szkoły muzycznej przy bazylice Santa Maria Maggiore. Szkołę tę zreorganizował Simon Mayr, wybitny kompozytor, centralna postać w tym pokoleniu włoskich kompozytorów operowych. Sugerowano, że w istocie to Mayr był wynalazcą tak charakterystycznego dla Rossiniego crescenda.

Kompozytorski debiut Donizettiego był fiaskiem. Jego pierwsza opera, Enrico de Burgogna, miała premierę w Wenecji 1818 roku, ale powtórzono ją tylko dwa razy. Mieszkał w Bergamo aż do 1821 roku, gdy zlecono mu skomponowanie opery na karnawał w Rzymie. Gdy opera Zoraida di Granata, odniosła oszałamiający sukces, Donizettiemu przyznano upragniony tytuł „głównego pretendenta do tronu Rossiniego”.

W roku 1828 Donizetti poślubił Virginię, córkę rzymskiego prawnika. Jego rodzice byli przeciwni jego małżeństwu, prawdopodobnie z obawy, że syn przestanie ich wspierać finansowo. Małżeństwo z Virginią było bardzo udane. Szlachetna i dobra Virginia była dobrą żoną i wyrozumiałą towarzyszką życia kompozytora. 

Pod koniec 1830 roku los Donizettiego nagle się odmienił: Anna Bolena, pierwsze z dzieł kompozytora, które miało być wykonywane w Paryżu i Londynie, stało się początkiem jego międzynarodowej kariery. Po Annie Bolenie miało jeszcze powstać 35 oper Donizettiego. W 1834 roku Donizetti otrzymał nominację na profesora kontrapunktu i kompozycji Królewskiego Konserwatorium w Neapolu. Było to ogromne wyróżnienie, które poza prestiżem dało kompozytorowi stały dochód. W roku 1835 Donizetti, zaproszony przez Rossiniego, udał się z wizytą do Paryża, po której wrócił do Neapolu, gdzie „najwyższy entuzjazm” wzbudziła Łucja z Lammermooru.

Bogata jest również twórczość religijna Donizettiego. Pisał Msze, oratoria, kantaty, hymny, motety i wiele innych. Utwór, Miserere, dedykował papieżowi Grzegorzowi XVI, który za to mianował go kawalerem Orderu św. Sylwestra. Z innych dzieł religijnych należy wymienić Requiem, napisane z okazji śmierci jego przyjaciela Belliniego. Ta Msza żałobna, poza twórczością operową, uznana jest przez wielu za największe dzieło Donizettiego.

Gaetano Donizetti zmarł 8 kwietnia w wieku zaledwie pięćdziesięciu lat. Pogrzeb odbył się dwa dni później na podmiejskim cmentarzu Valtesse w Bergamo. Ciało jego złożono w kaplicy grobowej, należącej do rodziny Pezzoli. Na pogrzeb kompozytora przybyły ogromne tłumy, by oddać hołd wielkiemu artyście. Po kilkudziesięciu latach rodacy z Bergamo z wielką czcią przenieśli doczesne szczątki kompozytora do kościoła Santa Maria Maggiore – świątyni, przy której rozpoczynał swoją edukację muzyczną, tam spoczywa obok swojego ukochanego mistrza i nauczyciela Simone Mayra. 

Donizetti jest niewątpliwie uosobieniem ducha włoskiego romantyzmu.

ks. Jacek Paczkowski

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!