TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 20 Września 2020, 19:31
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Pielgrzymkowe nauczanie Jana Pawła II - II pielgrzymka do Polski

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA 

Pielgrzymkowe nauczanie Jana Pawła II

Druga pielgrzymka do Polski

Rok 1983 to w Polsce czas stanu wojennego, stąd też podróż, którą Papież odbywał od 16 do 23 czerwca nazwano „pielgrzymką narodowych nadziei”. Głównym jej celem było uczestnictwo w Jubileuszu 600 - lecia Jasnej Góry, a także beatyfikacja Rafała Kalinowskiego, Alberta Chmielowskiego i Urszuli Ledóchowskiej. W przemówieniu na lotnisku Ojciec Święty porównał swój pocałunek złożony na polskiej ziemi do ucałowania rąk matczynych i dodał, że „Polska jest matką szczególną. Niełatwe są jej dzieje, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich stuleci. Jest matką, która wiele wycierpiała i wciąż na nowo cierpi. Dlatego też ma prawo do miłości szczególnej”. Nie omieszkał też podkreślić, że program pielgrzymki, choć był bogaty, to uboższy niż liczba zaproszeń. Niewątpliwie można w tych słowach dostrzec aluzję, że w programie nie było umieszczone Pomorze, kolebka „Solidarności”. Jan Paweł II zaakcentował, że przybywa do całej Ojczyzny i do wszystkich Polaków. Stąd też pocałunek ojczystej ziemi jest „pocałunkiem pokoju dla wszystkich” i towarzyszy mu wołanie: „Pax vobis! Pokój Tobie, Polsko! Ojczyzno moja! Pokój Tobie!”.

Jak zwykle trudno przedstawić, czy też krótko wspomnieć wszystkie przemówienia, do których zawsze warto powracać i do czego bardzo zachęcamy, natomiast w tej krótkiej refleksji chciejmy przypomnieć sobie homilię wygłoszoną podczas uroczystej Mszy św.
 jubileuszowej na Jasnej Górze. Papież porównał Jasną Górę do Kany Galilejskiej, gdzie „Chrystus obecny wraz ze swą Matką w polskiej Kanie stawia przed nami z pokolenia na pokolenie wielką sprawę wolności. Wolność jest dana człowiekowi od Boga jako miara jego godności. Jednakże jest mu ona równocześnie zadana”. Można mówić o jasnogórskiej ewangelizacji do wolności, w pierwszym rzędzie jako dzieci Bożych, czyli wolności wypływającej z wiary i wyzwolenia od złego, w czym Maryja towarzyszy nieustannie powtarzając „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Jasna Góra poprzez wieki była świadkiem wielu nawróceń i przemian ludzkich dusz, te niezliczone rzesze pielgrzymów, które przewinęły się przez kaplicę jasnogórskiego Obrazu, odbyte spowiedzi święte, a także nabożeństwa Drogi krzyżowej na wałach - to wszystko pokazuje, jak można przejść ze złego do dobrego użycia swojej wolności.

Ojciec Święty zwrócił uwagę, że „jasnogórska ewangelizacja wolności ma jeszcze inny wymiar. Jest to wymiar wolności narodu, wymiar wolnej Ojczyzny, której przywrócona została godność suwerennego państwa... Suwerenność państwa jest głęboko związana z jego zdolnością promowania wolności narodu, czyli stwarzania warunków, które mu pozwolą wyrazić całą swoją własną tożsamość historyczną i kulturalną, to znaczy pozwolą mu być suwerennym poprzez państwo”. Takie słowa wypowiadane w czasie stanu wojennego wywoływały wielki aplauz i głośne oklaski, wtedy Papież powiedział: „proszę, żebyście, w miarę możności słuchali moich słów, myśleli wspólnie ze mną, ale w miarę możności nie przerywali mi”. Myślę, że w tym czasie, gdy rodzi się w nas, jakby nie było, wspaniała euforia w oczekiwaniu na beatyfikację naszego Papieża i tak wiele się mówi i pisze, warto wziąć sobie do serca tę prośbę i tak naprawdę z uwagą słuchać i myśleć wspólnie z Ojcem Świętym. Przemyślmy więc na koniec jeszcze jedną prawdę płynącą z jasnogórskiej ewangelizacji, która jest bardzo ważna dla prawdziwej wolności narodu „naród ginie, gdy znieprawia ducha – naród rośnie, gdy duch jego coraz bardziej się oczyszcza; tego żadne siły zewnętrzne nie zdołają zniszczyć!”

ks. Paweł Guździoł

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!