Nowi akolici w diecezji

Nowi akolici w diecezji

W kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Kaliszu podczas Mszy św. ks. bp Łukasz Buzun udzielił posługi akolitatu 13 kandydatom do diakonatu stałego. Formacja kandydatów potrwa jeszcze rok i zakończy się przyjęciem święceń oraz podjęciem posługi w konkretnej parafii.

Przypomnijmy, że 25 stycznia 2024 r. ks. bp Damian Bryl wydał dekret ustanawiający posługę diakona stałego w diecezji kaliskiej, a zatem przyjęcie posługi akolitatu odbyło się po raz pierwszy w dziejach diecezji kaliskiej.

W czasie obrzędu ustanowienia akolity biskup zwrócił się do mężczyzn słowami: „Przyjmij naczynie z chlebem do sprawowania Eucharystii i tak postępuj, abyś mógł godnie służyć Kościołowi przy stole Pańskim”. 

W homilii bp Łukasz Buzun podkreślił, że przyjęcie akolitatu stanowi jednocześnie zamknięcie pewnego etapu formacji i otwarcie kolejnego. Zauważył także, że uroczystość przeżywana w niedzielę, we wspólnocie Kościoła, jest okazją do wspólnej modlitwy i umocnienia na drodze powołania. Podkreślił także, że Boże działanie nie zawsze jest łatwe do rozpoznania. Człowiek może odnosić wrażenie, że trudne sytuacje wymykają się spod kontroli, jednak nie oznacza to, że Bóg przestaje prowadzić świat i ludzkie życie. – Proces dojrzewania w wierze wymaga czasu i cierpliwości. Dotyczy to zarówno rozumienia spraw Bożych, jak i porządkowania własnego wnętrza – stwierdził celebrans zachęcając jednocześnie, by nie oczekiwać natychmiastowych rozwiązań, lecz pozwolić, aby słowo Boże stopniowo przemieniało człowieka i pomagało mu zachować właściwy dystans wobec codziennych trudności. Wezwał też do pielęgnowania wdzięczności i chrześcijańskiej radości mimo przeciwności. Ks. bp Buzun powierzył kandydatów do diakonatu stałego opiece Matki Bożej, wskazując na jej rolę w dojrzewaniu w wierze, nadziei i miłości.

Posługa diakona stałego przejawia się w codziennej posłudze w parafii poprzez głoszenie homilii, udzielanie sakramentu chrztu św., chodzenie do chorych z Komunią św. czy odprowadzanie zmarłego na cmentarz, a także prowadzenie katechez i nabożeństw. Dyrektorem Ośrodka Formacji Diakonów Stałych Diecezji Kaliskiej jest ks. Dariusz Kuliński.

Ks. Kuliński na łamach „Opiekuna” napisał cykl materiałów o posłudze diakonatu stałego. Zauważył on wtedy, że posługa diakona nie jest w Kościele niczym nowym, nie wymyślił jej Sobór Watykański II, a jej korzenie sięgają początków chrześcijaństwa. Wyjaśnił również, że słowo diakon kojarzy się zazwyczaj z osobą przygotowującą się do kapłaństwa, będącą na ostatniej prostej przed święceniami prezbiteratu. „Niekiedy, żartobliwie, określa się diakona mianem pół-księdza, gdyż na co dzień wykonuje on niektóre czynności charakterystyczne dla prezbitera, np. głoszenie homilii czy udzielanie chrztu, ale nie może spowiadać”.

I tak już za kilka lat w niektórych parafiach spotkamy tych mężczyzn, którzy dziś przyjęli akolitat, a potem zostaną diakonami stałymi, których żony i dzieci będą np. słuchały homilii głoszonej przez ich mężów i ojców.

Jeden z panów zapytany przeze mnie, jak wyglądała droga do przyjęcia posługi akolitatu i dlaczego podjął się tej misji, stwierdził, że przyjęcie akolitatu to jest pewien etap drogi do stałego diakonatu. – Od ponad dwóch lat przygotowywaliśmy się wraz z innymi braćmi poprzez studium do posługi akolitatu, a kolejny rok będzie etapem formacji, by zostać diakonem stałym - zaznaczył akolita, który jest także nadzwyczajnym szafarzem Komunii św. i dodał jeszcze, że stara się jak najczęściej być przy ołtarzu i służyć Panu Bogu.

Arleta Wencwel-Plata